1. ۱ای روی تو فهرست شادمانیوصل تو به از فصل نوجوانی
2. ۲در چشم تو صد جور آشکارادر زلف تو صد فتنهٔ نهانی
3. ۳کویت به حقیقت بهشت دنیارویت به صفت عیش جاودانی
4. ۴گیسوی تو طومار دلفریبیابروی تو طغرای دل‌ستانی
5. ۵هر بوسه‌یی از لعل روح‌بخشتسرمایهٔ یک عمر زندگانی
6. ۶گر فاخته قد ترا ببندنشناسدش از سرو بوستانی
7. ۷هر شب رود از شرم طلعت تودر زیر زمین ماه آسمانی
8. ۸مشکم جهد از مغز جای عطسههر گه که سر زلف برفشانی
9. ۹در هجر تو ای دوست زنده ماندمشاید که بنالم ز سخت‌جانی
10. ۱۰خواهم شبکی بی‌حضور اغیارسرمست شوی از می مغانی
11. ۱۱چون روح روان دربرم نشینیوز آب دو رخ آتشم نشانی
12. ۱۲گه زلف تو بویم چنان‌که دانمگه لعل تو بوسم چنان که دانی
13. ۱۳تا صبح نمایم ز بیم دزدانبر گنج سرین تو پاسبانی
14. ۱۴ای ترک سرین تو کان نقره استزان سیم بریز تا توانی
15. ۱۵ترسم‌که بر آن‌کان نقرهٔ توخود را بزند دزد ناگهانی
16. ۱۶هرچند کس ار سیم تو بدزددزر در عوض نقره می‌ستانی
17. ۱۷بسپار به من سیم خویش اگرچهاز گرک ندیدست ‌کس شبانی
18. ۱۸ترکا علم‌الله مهت نخوانممه را نبود قد خیزرانی
19. ۱۹شوخا شهدالله‌گلت ندانمگل را نبود زلف ضیمرانی
20. ۲۰هر نکته‌ که در دلبری به‌ کارستدانی همه الا که مهربانی
21. ۲۱هر فن به‌عاشق کشی ضرورستداری همه الّا که خوش‌زبانی
22. ۲۲زنهار کجا می‌بری به تنهااین بار سرین را بدین‌ گرانی
23. ۲۳از بسکه سرین تو گشته فربهبرخاستن از جا نمی‌توانی
24. ۲۴آن بارگرن را فروهل از دوشخود را به زمین چند می کشانی
25. ۲۵من بار تو بر دوش خود گذارمبا این همه پیری و ناتوانی
26. ۲۶ای دوست چو می‌بگذرد زمانهآن به که تو با دوست بگذرانی
27. ۲۷راحت برسان تا رسی به راحتکان چیز که بخشی همان ستانی
28. ۲۸با عیش و طرب بگذران جهان رازان پبش که رخت از جهان جهانی
29. ۲۹چون مرگ در آید ز کس نپرسدکز نسل اعالیست یا ادانی
30. ۳۰زان بادهٔ رنگین بخورکه جامشسرچشمهٔ عیشست و شادمانی
31. ۳۱وز جام به‌کام تو نارسیدهحالی شودت چهره ارغوانی
32. ۳۲بینا شوی آنسان که در شب تاربی‌نقش صور بنگری معانی
33. ۳۳از وجد زمین را به جنبش آردگرد دردی از آن بر زمین چکانی
34. ۳۴بر جرم سها گر فتد شعاعشفی‌الحال سهلی شود یمانی
35. ۳۵از وجد بپرد دلت چو سیمابگر قطره‌یی از وی به لب رسانی
36. ۳۶زان باده علی‌رغم جان دشمننوشیم به آیین دوستگانی
37. ۳۷گه ساقی مجلس دهد پیالهگه مطرب محفل زند اغانی
38. ۳۸گاهی تو پی تردماغی منبوسی دو سه بخشی به رایگانی
39. ۳۹گه من به تو از مدحت خداوندایثار کنم ‌گنج شایگانی
40. ۴۰خورشید عجم شمع بزم قاجارالله قلیخان ایلخانی
41. ۴۱آنکو نظر حزم دوربینشدر دل نگرد صورت امانی
42. ۴۲تا تیغ هلالیش دیده خورشیدافکنده سپر در جهان‌ستانی
43. ۴۳یکبارگی از چشم مردم افتادبا خاک رهش‌ کحل اصفهانی
44. ۴۴ای رای تو مشکوهٔ عقل اولوی روی تو مصباح صبح ثانی
45. ۴۵رایات تو آیات ملک‌گیریاحکام تو اعلام‌کامرانی
46. ۴۶در صورت تو سیرت ملایکدر غرهٔ تو فرهٔ کیانی
47. ۴۷از فرّ تو عالی زمین سافلوز بخت تو باقی جهان فانی
48. ۴۸گر روح مجسم شود تو اینیور عقل مصور شود تو آنی
49. ۴۹در تیره شب از رای روشن تواسرار نهانی شود عیانی
50. ۵۰سروی‌ که نشینی به سایهٔ اوبر وی نوزد باد مهرگانی
51. ۵۱باغی‌ که خرامی به ساحت اوایمن بود از صرصر خزانی
52. ۵۲تیغ تو به دشتی‌ که خون فشاندتا حشر بود خاکش ارغوانی
53. ۵۳بر چهرهٔ خصمت اجل بخنددکز هیبت توگشته ارغوانی
54. ۵۴پیشانی رخش ترا ببوسدگر زنده شود گرد سیستانی
55. ۵۵گر وصف سمندت به‌ کوه خوانندکُه باد شود در سبک‌عنانی
56. ۵۶ور قصهٔ عزمت به بحر رانندلنگر کند آهنگ بادبانی
57. ۵۷خشم تو به تدبیر برنگرددزانگونه ‌که تقدیر آسمانی
58. ۵۸اوصاف تو در وهم ما نگنجداز ما ارنی از تو لن‌ترانی
59. ۵۹ای چرخ هنر را دل تو محوروی‌کاخ‌کرم راکف تو بانی
60. ۶۰بی‌سعی قلم حکم نافذ تودر نامه شود ثبت از روانی
61. ۶۱آیات قضا نارسیده بینیاحکام قدر نانوشته خوانی
62. ۶۲اندام معانی برهنه بیندادراک تو در کسوت مبانی
63. ۶۳مفتاح فتوحست رایت توهمچون علم نطع کاویانی
64. ۶۴هستی به طفیل تو یافت مایهزانسان‌ که طفیلی به میهمانی
65. ۶۵ای‌کرده به بام رواق جاهتنه پایهٔ افلاک نردبانی
66. ۶۶از فرط ارادت به حضرت تواین شعر فرستادم ارمغانی
67. ۶۷هر نقطه ی او خال چهر جانستگر نکته‌ گیرد عدوی جانی
68. ۶۸من نای معانی چنین نوازمگو خصم تو بهتر زن ار توانی
69. ۶۹ختمست در اقلیم دانش امروزبر من لقب صاحب‌القرانی
70. ۷۰خوارم ز جهان ‌گرچه خواری منبر عزت من بس بود نشانی
71. ۷۱خواری کشد از گاز و پتک و کورهزآنرو که عزیزست زر کانی
72. ۷۲طوطی به قفس‌کی شدی‌گرفتارگر شهره نبودی به خوش زبانی
73. ۷۳از دام بلا ایزدت رهانداز دام بلاگر مرا رهانی
74. ۷۴تا ملک بقا جاودان بمانددر ملک بقا جاودان بمانی
75. ۷۵هر کاو نرود راست با تو چون تیرپشتش‌ کند از بار غم‌ کمانی
76. ۷۶مفعول مفاعیل فاعلاتنتقطیع چنین‌ کن ز نکته ‌دانی
77. ۷۷تا مطرب مجلس به رقص خواندتن‌تن تنناتن تنن تنانی