1. ۱امسال ‌گویی از اثر باد فرودینجای سمن ثریا می‌روید از زمین
2. ۲گویی هوا لطافت روح فرشته راپیوند داده با نفس باد فرودین
3. ۳یک آسمان کواکب هر دم چکد ز ابرمانا سپهر هشتم دارد در آستین
4. ۴گویی سهیل و پروین پاشد به خاک ابرتا برگ لاله بردمد و شاخ یاسمین
5. ۵بربسته مرغ زیر و بم چنگ درگلوبی‌اهتمام باربد و سعی رامتین
6. ۶نبود عجب‌ که بهر تماشای این بهارغافل ز بطن مادر بیرون جهد جنین
7. ۷آن باژگونه ‌گنج روان بین‌ که در هواآبستنست چون صدف از گوهر ثمین
8. ۸چون طبع نار ظلمت و نور اندرو نهانچون صلب سنگ آتش و آب اندرو دفین
9. ۹گفتم سحرکه بی‌می و معشوق و چگ و نیتنها نشست نتوان در فصلی اینچنین
10. ۱۰بودم درین خیال ‌که نا گه ز در رسیدآن سرو نازپرورم آن شوخ نازنین
11. ۱۱شمع طراز ماه چگل شاه‌کاشغرترک خطا نگار ختن نوبهار چین
12. ۱۲برگرد خرمن سمنش خوشه‌های زلفگفتی‌ که زنگیانند در روم خوشه‌ چین
13. ۱۳مسکین دو نرگسش همه خواب و خمار و نازمشکین دو سنبلش همه تاب و شکنج و چین
14. ۱۴بنهفته در دو شیطان یک عرش جبرئیلجا داده در دو مرجان یک بحر انگبین
15. ۱۵پنهان رخش به حلقهٔ زلفین تابدارچون زیر سایهٔ دو گمان نور یک یقین
16. ۱۶گفتی نموده با دو زحل مشتری قرانیا گشته است با دو اجل عاقیت قرین
17. ۱۷بر توسنی نشسته ‌که ‌گفتی ز چابکییک آشیان عقابست از فرق تا سرین
18. ۱۸برجستم و ز دیدهٔ خودکردمش رکابوزدست خود عنان و ز آغوش خویش زین
19. ۱۹آوردمش به حجره و زان یادگار جمبنهادمش به پیش لباف دو ساتکین
20. ۲۰زان سرخ مشکبو که توگویی به جام اورخسار و زلف خویش فروشسته حور عین
21. ۲۱جامی چو خورد خندان خندان به عشوه گفتدلتنگم از حلاوت این لعل شکرین
22. ۲۲نگذاردم‌ که بادهٔ تلخی خورم به ‌کامزیراکه ناچشیده به شهدش‌کند عجین
23. ۲۳گفتم شراب شیرین از روی خاصیترخ را دهد طراوت و تن راکند سمین
24. ۲۴خندید نرم نرمک وگفتا به جان منحکمت مباف و هیچ ز دانش ملاف هین
25. ۲۵بقراط اگر شوی نشوی آنقدر عزیزکز یک نفس ملازمت صدر راستین
26. ۲۶عنوان عقل و دانش فهرست فال و فرمنشور ملک و ملت طغرای داد و دین
27. ۲۷دیباچهٔ معالی تاریخ مکرمتگنجینهٔ معانی دانای دوربین
28. ۲۸کهف امم اتابک اعظم ‌که شخص اوستآفاق را امان و شهنشاه را امین
29. ۲۹اخلاق او مهذّب و افعال او جمیلرایات او مظفر و آیات او متین
30. ۳۰حزمش همه مشیّد و عزمش همه قویقولش همه مسلم و رایش همه رزین
31. ۳۱دستش هزار دنیا پوشیده در یسارجودش هزار دریا پاشیده در یمین
32. ۳۲ای بر تو آفرین و بر آن ‌کافریده استیک‌عرش روح پاک ز یک مشت ماء و طین
33. ۳۳روز ازل‌که عرض همه ممکنات دیدکرد آفرین به هستی و تو هستی آفرین
34. ۳۴بر غرقه‌ای‌که نام ترا بر زبان بردهر قطره ز آب دریا حصنی شود حصین
35. ۳۵اشخاص رفته باز پس آیند چون به حشرآن روز هم تو باشی اگر باشدت قرین
36. ۳۶آبستنان به دل همه شب نذرهاکنندکز بهر خدمت تو نزایند جز بنین
37. ۳۷بسیارکس ز دیدن سائل حزین شودالاّ تو کز ندیدن سائل شوی حزین
38. ۳۸از بس به درگه تو امیران بسر دوندهرجاکه پا نهی همه چشمست با جبین
39. ۳۹آصف اگر به عهد تو بودی ز بهر فخرکردی خجسته نام ترا نقش بر نگین
40. ۴۰حزمت به یک نظاره تواند که بشمردادوار صبح خلقت تا شام واپسین
41. ۴۱عهدی چو عهد عدل تو دوران نیاوردگر صدهزار مرتبه رجعت‌ کند سنین
42. ۴۲هر نظم دلپذیر که جز در ثنای تستمانند گوهریست که ریزد به پارگین
43. ۴۳تا آفرین و نفرین این هردو لفظ راگویند برّ و فاخر هنگام مهر و کین
44. ۴۴هرکس‌ که‌ کین و مهر تو ورزد همیشه باداین یک قرین نفرین آن جفت آفرین
45. ۴۵با موکبت سعادت و اقبال همعنانباکوکبت شرافت و اجلال همشین
46. ۴۶روح‌القدس موید و خیرالبشر پناهگیهان خدیو ناصر و گیهان خدا معین