1. ۱تاج دولت رکن دین غیث زمین غوث زمانشاه عادل خسرو باذل شهنشاه جهان
2. ۲مرگ را در مشت‌گیرد اینک این تیغش دلیلمار در انگشت دارد وینک آن رمحش نشان
3. ۳خشم او یارد ز هم بگسستن اعضای سپهرحزم او تاند بهم پیوستن اجزای زمان
4. ۴چون نماید یاد تیغش آتشین‌ گردد خیالچون سراید وصف گرزش آهنین گردد زبان
5. ۵بسکه اسرار نهان از نور رایش روشنستآرزو از دل پدیدارست و معنی از بیان
6. ۶ملک ملک اوست تا هر جا که تابد آفتابدور دور اوست تا هرجا که‌ گردد آسمان
7. ۷ناخدا تا داستان عزم و حزم او شنیدگفت زین پس مرمرا این لنگرست آن بادبان
8. ۸حقه‌باز و ساحرم خوانند مردم زانکه مندر مدیح شه ‌کنم هردم گفتیها عیان
9. ۹یاد تیغ اوکنم دوزخ فشانم از ضمیرنام خشم او برم آتش برآرم از زبان
10. ۱۰رعد غرّد گر بگویم ‌کوس او هست اینچنینکوه برّد گر بگویم رخش او هست آنچنان
11. ۱۱نام خُلقِ او برم خیزد ز خاک شوره ‌گلوصف جود او کنم ‌بخشم به‌سنگ خاره جان
12. ۱۲نام حزمش بر زبان آرم فلک ماند ز سیرذکر عزمن در مبان آرم زمین‌گردد روان
13. ۱۳شر‌ح رزم او دهم ‌گردد جوان از غصه پیریاد بزم اوکنم پیر از طرب‌گردد جوان
14. ۱۴ای سنین عمر تو چون دور اختر بیشماروی رسول ‌عدل ‌تو چون ‌صنع داور بیکران
15. ۱۵بسکه در عهد تو شایع ‌گشته رسم راستیشاید ار مرد کمانگر ساخت نتواند کمان