1. ۱پدری و پسری سایه و نور یزدانپدری و پسری رحمت و فیض رحمان
2. ۲چه پدر آنکه ببالد ز جلوسش اورنگچه پسر آنکه بنازد ز وجودش ایوان
3. ۳چه پدر بخت جوان رامش با پیر خردچه پسر پیر خرد رامش با بخت جوان
4. ۴چه پدر گشته به نه خطهٔ گردون حاکمچه پسر آمده بر هفت ممالک سلطان
5. ۵چه پدر بندهٔ دربار شکوهش قیصرچه پسر چاکر درگاه جلالش خاقان
6. ۶چه پدر زلّه ‌بر از خوان عطایش حاتمچه پسر بهره‌ور از دست سخایش قاآن
7. ۷چه پدر کار جهان راست ازو همچون تیرچه پسر قامت گردون ز کمانش چو کمان
8. ۸چه پدر کرده دو تا بر سر نیوان مغفرچه پسرکرده قبا بر تن دیوان خفتان
9. ۹چه پدر شعلهٔ تیغش به‌صفت هفت جحیمچه پسر ساحت‌کاخش به‌مثل هشت جنان
10. ۱۰چه پدر بنده‌یی از کاخ منیعش بهرامچه پسر خادمی از قصر رفیعش ‌کیوان
11. ۱۱چه پدر خاک زمین‌ گشه ز حزمش ساکنچه پسر چرخ برین گشته ز عزمش گردان
12. ۱۲چه پدر منفعل از نفخهٔ لطفش فردوسچه پسر مشتعل از آتش قهرش نیران
13. ۱۳چه پدر اختر او برج مهی را مهتابچه پسرگوهر او درج شهی را شایان
14. ۱۴چه پدر اشهب قدرش را گردون آخورچه پسر ابرش جاهش راگیتی میدان
15. ۱۵چه پدر مهر به کریاس خیامش خادمچه پسر دهر به دهلیز سرایش دربان
16. ۱۶چه پدر گاه سخا مظهر فیض ازلیچه پسر روز وغا آیت قهر سبحان
17. ۱۷چه پدر لجهٔ بیداد از آن پرآشوبچه پسر زورق آشوب از آن در طوفان
18. ۱۸چه پدر افریدون ‌از فر و هوشنگ از هنگچه پسر برزو از برز و تهمتن ز توان
19. ۱۹چه پدر فطرت آن ثانی آن عقل اولچه پسر طینت آن اول خلق امکان
20. ۲۰چه پدر در حرمش پرفکنان طایر وهمچه پسر در طلبش بال‌فشان مرغ‌گمان
21. ۲۱چه پدر بوم و بر فاقه ز جودش آبادچه پسر بام‌ و در کینه ز دادش ویران
22. ۲۲چه پدر با حشمش حشمت دارا تهمتچه پسر باکرمش همت حاتم بهان
23. ۲۳چه پدر دهرش ناورده به صد قرن قرینچه پسر چرخش ناکرده مقارن به قران
24. ۲۴چه پدر کرده سپر سفت عدو از کوپالچه پسرکرده زره پیکر خصم از یکان
25. ۲۵چه پدرگشته قضا تابع او در احکامچه پسرگشته قدر پیرو او در فرمان
26. ۲۶چه پدر ناوک دلدوزش دلدوزهٔ تنچه پسر تیغ جهان‌سوزش سوزندهٔ جان
27. ۲۷چه پدر زایمن آن خلق جهان را ایسرچه پسر زایسر آن اهل زمان را ایمان
28. ۲۸چه پدر زخم برون را ز عطایش مرهمچه پسر درد درون را ز سخایش درمان
29. ۲۹چه پدر بر زبر چرخ چوکوهی درکوهچه پسر درکرهٔ خاک جهانی به جهان
30. ۳۰چه پدر خطه‌بی ازکشور او عرض زمینچه پسر لحظهٔ از مدت او طول زمان
31. ۳۱چه پدر در حذر از صولت او شیر دژمچه پسر در خطر از سطوت او پیل دمان
32. ۳۲چه پدر آنکه نهنگش بدرد چرم پلنگچه پسرکافعی پیچانش بپیچد ثعبان
33. ۳۳چه پدر ذرهٔ از نور ضمیرش خورشیدچه پسر قطره‌بی از دست مطیرش باران
34. ۳۴چه ‌پدر ساحل‌ جان ‌جودش ‌همچون جودیچه پسر نوش روان عدلش چون نوشروان
35. ۳۵چه پدر آنکه کند کار بگردان مشکلچه پسر آنکه ‌کند رزم به میدان آسان
36. ۳۶چه پدر رتبهٔ مدحش ز سخن بالاترچه پسر پایهٔ وصفش چو سخن بی‌پایان
37. ۳۷چه پدرگشته صبا زان به ارم خرم‌دلچه پسر آمده قاآنی ازو تازه روان
38. ۳۸چه پدر تا به ابد باد وجودش جاویدچه پسر تا به قیامت‌ کرمش جاویدان