1. ۱مخسب ای صنم امشب بخواه بادهٔ روشنبیار شمع به مجلس بریز نقل به دامن
2. ۲بکش ترانهٔ دلکش بنه سپند بر آتشبسوز عود به مجمر بسای مشک به هاون
3. ۳مخور چمانه‌چمانه ‌سبوسبو خور و خم‌خممده پیاله پیاله قدح قدح ده و من من
4. ۴یکی ز روزنهٔ حجره در سراچه نظرکنببین چگونه برقصند بام و خانه و برزن
5. ۵چگونه مست و خرابند گلرخان سمن‌ساچگونه گرم سماعند شاهدان پری‌ون
6. ۶دن ‌ارچه داشت ‌دلی‌ پر ز خون ز توبهٔ مستانبه خنده خنده برون‌کرد جام می ز دل دن
7. ۷نه چهره روح مجسم چه چهره چهرهٔ ساقینه ناله عیش مصور چه ناله نالهٔ ارغن
8. ۸یکی‌ گرفته به ‌بر دلبری چو دلبر یغمایکی‌ کشیده بکش شاهدی چو شاهد ار من
9. ۹زمین زمین چمن از فروش اطلس و دیباهوا هوای بهشت از بخور عنبر و لادن
10. ۱۰یکی ز بهر تماشا نظرگشوده چو نرگسیکی‌ ز بهر خوشآمد زبان‌‌گشاده‌ چو سوسن
11. ۱۱جو‌ن و پبر و زن و مرد و روستایی و شهریپذیره را همه از روی شوق برزده دامن
12. ۱۲تو نیز ای بت چین ای به چهره آذر برزینپی پذیره بیا تا که زین زنیم به توسن
13. ۱۳که بامداد ز خاور چو آفتاب برآیدبرآید از طرف خاور آفتابی روشن
14. ۱۴ابوالشجاع هلاکوی بن حسن شه غازیکه خاک معرکه از تیغ اوست منبت روین
15. ۱۵چو او به عرصه به درعی نهان هزار نریمانچو او به پهنه به رخشی عیان هزار تهمن
16. ۱۶چو بزم خواهد روحی مصوّرست در ایوانچو رزم جوید مرگی مجسمست به جوشن
17. ۱۷شراب نوشد اما ز خون عرق مخالفپیاله ‌گیرد اما ز کاسهٔ سر دشمن
18. ۱۸ز حلقه حلقهٔ جوشن عیان به عمرصه تن اوچنان‌که نور درخشنده آفتاب ز روزن
19. ۱۹به ‌وقعه فوجش موجی چه‌ موج موج بلاجوبه ‌کینه خیلش سیلی چه سیل سیل بناکن
20. ۲۰کمند و جوشن‌گردان ز امن عهدش دایمیکی به ‌کاسهٔ شیر و یکی به ‌کیسهٔ ارزن
21. ۲۱به روز رزمگه آهن‌دلان آهن‌خفتانبسان آتش سوزان نهان شوند در آهن
22. ۲۲به جای سبزه بروید ز خاک ناوک آرشبه جای قطره ببارد ز ابر نیزهٔ قارن
23. ۲۳شود جنون مجسم خمرد ز وسوسه در سرشود هلاک مصور روان ز ولوله در تن
24. ۲۴کمان و تیر چو یاران نورسیده ز هرسوپی معانقه با هم شوند دست به ‌گردن
25. ۲۵چه میل‌ها که‌ کشد آسمان به چشم سلامتز نیزه‌ها که نشیند فرو به چشمهٔ جوشن
26. ۲۶چو او به نیزه زند دست روح قارن و مویهچو او به تیر بردشست جان آرش و شیون
27. ۲۷جهان ز سهم جهانسوز تیغ شعله‌فشانشبه چشم خصم شود تنگتر ز چشمهٔ سوزن