1. ۱خیز ای غلام تا زین بر بادپا زنیماورنگ جم به‌کوههٔ باد صبا زنیم
2. ۲هم‌نفس را ز محبس محنت برون‌ کشیمهم بخت را به دعوت شادی صلا زنیم
3. ۳بهر پذیره روی به دشت آوریم و دستاندر عنان توسن صدر الوری زنیم
4. ۴زان مژده‌ای‌که بخت دهد از قدوم اوما نیز همچوکوه دمادم صدا زنیم
5. ۵ساییم سر به پایش و آنگه ز روی فخربر تاج زرنگار فلک پشت پا زنیم
6. ۶هرچند ماه روزه و هنگام زاهدیستما تیغ‌ کین به تارک روی و ریا زنیم
7. ۷هر جا که‌شاهدی‌ چورنودش به‌ بر کشیمهرجاکه زاهدی چو جهودش قفا زنیم
8. ۸تا هرکسی مجله نگارد به‌کفر مادر هر محله ساغر می بر ملا زنیم
9. ۹از شادی قدوم خداوند می‌خوریمپس تکیه بر عنایت خاص خدا زنیم
10. ۱۰عبدالله آنکه‌گاه تقاضای خشم اودست رجا به دامن مرگ فجا زنیم
11. ۱۱صدری ‌که با ولایش‌ گویی به جنتیمگام ار به‌ کام شیر و دم اژدها زنیم
12. ۱۲بابی ز فضل او نگشاید به روی عقلتا روز حشر گر دم مدح و ثنا زنیم
13. ۱۳گفتند وهم و دانش و فکرت شبی بهمماییم آن‌ گروه‌ که لاف از دها زنیم
14. ۱۴ما واقفان راز جهانیم از آن قبلبر اوج عرش خرگه مجد و بها زنیم
15. ۱۵نابرده پی به حضرت دستور روزگاردستور عقل نیست‌ که لاف از ذکا زنیم
16. ۱۶رفتند تا به عرش و ندیدند ازو نشانگفتند گام بیهده چندین چرا زنیم
17. ۱۷بیرون‌ز عرش‌جای نه پس جای‌او کجاستیارب یکی بگوکه قدم تاکجا زنیم
18. ۱۸ما را خدا یگانا بود از تو شکوهامی‌خواستیم تا قدری بر قضا زنیم
19. ۱۹بی‌مهری تو عرضه نماییم نزد خلقوان داستان به مجلس شاه وگدا زنیم
20. ۲۰خالی نیافتیم دلی را ز مهر توتا در حضور او دم ازین ماجرا زنیم
21. ۲۱آری قضا چو دم نزند بی‌رضای توما کیستیم تا زنخی بی‌رضا زنیم
22. ۲۲جز آنکه سر به چاه ملامت فروبریمحرفی به شکوه چون علی مرتضی زنیم
23. ۲۳نز افتراست شکوهٔ ما با جناب توحاشا که بر جناب تو ما افترا زنیم
24. ۲۴تشریف فارس راکه نوشتی به‌نام مابر خلف وعده شاید اگر مرحبا زنیم
25. ۲۵باری چو از تو جز به تو نتوان‌گریختنخود چاره نیست جز که در التجا زنیم
26. ۲۶کشتی شکسته باد مخالف کنار دورنز مردی است پنجه‌که با ناخدا زنیم
27. ۲۷ماه صیام و مست خجل پارسا دلیرنز رندی است طعنه ‌که بر پارسا زنیم
28. ۲۸در عهد چون ‌تو صدری انصاف ده رواستتا ما قدم به مدرسه بر بوریا زنیم
29. ۲۹با آه سرد و خاطر افسرده لاف ‌کینهر روز با شتاب دل ناشتا زنیم
30. ۳۰یسار نادرست‌که در عهد چون توییما دم به شکوه از سخن ناروا زنیم
31. ۳۱زان جانورکه طعمهٔ او جسم آدمیستهر شب ز خشم جامهٔ جان را قبا زنیم
32. ۳۲چون مطربی‌ که زخمه چنگ دوتا زندناخن به جای زخمه به پشت دوتا زنیم
33. ۳۳بر تن زنیم زخمه و در پرده‌های جانچندین نوا ز سوز دل بینوا زنیم
34. ۳۴مردم زنند زخمه به چنگ ای عجب‌که مااز چنگ زخمه بر به تن مبتلا زنیم
35. ۳۵تن‌را ز بسکه زخمهٔ چنگ آورد به جوشهر دم چو چنگ ناله تن تن تنا زنیم
36. ۳۶بر غازیان قمّل و براغیث خویش راهمچون مغل به لشکر چین و ختا زنیم
37. ۳۷زان‌رشک‌ریزه‌ها که‌چو خشخاش دانهاستخاک ستم به دیدهٔ نوم و کری زنیم
38. ۳۸خشخاش دانه داروی خوابس و ما بدانازکوی خواب خرگه راحت جدا زنیم
39. ۳۹خشخاش بین‌که بر تن ما تیغ می‌زندزآنسان‌که تیغ بر تن خشخاش ما زنیم
40. ۴۰خشخاش اگر تو گویی ‌کافیون همی دهداز عیش تلخ طعنه بر افیون هلا زنیم
41. ۴۱شب تا به صبح همچو مریدان بایزیدناخن چو تیغ بر تن خود از جفا زنیم
42. ۴۲از فرقت به رنج برنجیم این بهلکز بوش بوسه بر قدم لوبیا زنیم
43. ۴۳خاکستری ‌که مطبخ ما کوه‌ کوه داشتچندان نه کش بر آینه بهر جلا زنیم
44. ۴۴نه‌ کیمیاگریم‌ که تا کوره و دمیدر پیش رو نهاده دم ازکیما زنیم
45. ۴۵نه سیمانگار که با مشک و زعفرانچندین طلسم‌کرده دم از سیمیا زنیم
46. ۴۶نه لیما طراز کز اسرار قاسمیسطری سه چار خوانده دم از لیمیا زنیم
47. ۴۷نه چون مخنثان بود آن طلعت و توانتا بهر سیم دامن خود بر قفا زنیم
48. ۴۸نه پیله ور که کیسه ز خرمهره پر کنیمپس چون خران قدم به ره روستا زنیم
49. ۴۹ما شاعریم و از سخن روح‌بخش خویشاز بس‌که‌کوس مدحتشان جابجا زنیم
50. ۵۰یا حبذا اگر پی مدح و ثنا رویموا ویلتا اگر در قدح و هجا زنیم
51. ۵۱در عهد چون تویی نه عجب باشد ار ز قدربر بام هفت‌ گنبد گردون لوا زنیم
52. ۵۲تو فروردین دینی و ما آن ضعیف شاخکز باد فرودین دم نشو و نما زنیم
53. ۵۳ماهمچو زهره‌،‌شهره‌به‌عشرت‌شدیم‌ازآنکساز مدایح تو به چندین نوا زنیم
54. ۵۴القصه زین دو کار یکی باید اختیارتا دم به مدحت تو به صدق و صفا زنیم
55. ۵۵یا دولتی‌که باز رهیم از فنا و فقریا همتی‌که بر در فقر و فنا زنیم
56. ۵۶این جمله طیبتست هنیئاً لنا که مادر بزم نامرادی جام بلا زنیم
57. ۵۷برگ و نوای ما همه در بینوایی استراه مخالف از چه به یاد نوا زنیم
58. ۵۸کسب معاش لایق عقل و نهی بودنهی است پیش عشق که لاف از نهی زنیم
59. ۵۹عشقست چون سهیل و نهی کم بهاسهابا پرتو سهیل چه دم از سها زنیم
60. ۶۰یا همچو شمع خرگهی از ریسمان و مومدر پهلوی سرادق شمس‌الضحی زنیم
61. ۶۱در هر کجا که همّت ما برکشد علمحالی قلم به خط ثواب و خطا زنیم
62. ۶۲در هر محل‌که چهرهٔ ما بشکفد چوگلخار ستم به دیدهٔ خوف و رجا زنیم
63. ۶۳هر درد راکه دوست فرستد به سوی مااز وی بلا چنیم و به جان دو تا زنیم
64. ۶۴مردم پی جزا در طاعت زنند و مااز شوق حلقه بر در صاحب جزا زنیم
65. ۶۵بر سینه دست از پی عز و علا نهندما دست رد به سینهٔ عز و علا زنیم
66. ۶۶هرکس هلاک نفس دغا راکند دعاما بی‌دعا به سینهٔ نفس دغا زنیم
67. ۶۷از مشعر شعور به هنگام بازگشتخرگه به خیف خوف و منای منی زنیم
68. ۶۸الاالله است ملک بقا را خزینه‌ایما بر خزینه قفل امانت ز لا زنیم
69. ۶۹کبر و ریا فکنده به نیروی عشق پاکاعلام فقر در حرم‌ کبریا زنیم
70. ۷۰جبریل اگر به سدرهٔ با منتهی رسیدما بارگه به سدرهٔ بی‌منتهی زنیم
71. ۷۱دل بد مکن ز طینت قلاش مایه مادر عین عصمتیم چو لاف از زنا زنیم
72. ۷۲در راه خصم زینسوکبش فدا نهیمبا یاد دوست زانسو کأس فدا زنیم
73. ۷۳چندین هزار خرمن طاعت رود به بادچون ما ز بیخودی نفسی بی‌ریا زنیم
74. ۷۴این دم مبین به رندی ماکار آن دمستکز ما ورای جان نفسی آشنا زنیم
75. ۷۵خلق از لهیب دوزخ‌ گرم نهیب و مااز شوق او به خون جگر دست و پا زنیم
76. ۷۶خود دوزخی به نقد چرا زآتش خیالدر روح بیگناه و دل بی‌خطا زنیم
77. ۷۷با عشق محرمیم چه خیزد ز دست عقلخودکیست شحنه چون می با پادشا زنیم
78. ۷۸دل رند اوستا و بدن اهل روستاما راه روستایی از آن اوستا زنیم
79. ۷۹ارزان ‌کنیم قمت اجناس روزگارچون تیغ ترک بر تن حرص و هوا زنیم
80. ۸۰منت خدای را که ز مهر رسول و آلگام شرف به تارک هفتم سما زنیم
81. ۸۱همچون هزاردستان در گلشن سخنهر دم هزاردستان از مصطفی زنیم
82. ۸۲گه داستان حیدر کرار سر کنیمگاهی دم از ملازمت مجتبی زنیم
83. ۸۳از چشم آفرینش صد جوی خون رودهر گه چو نی نوای غم نینوا زنیم
84. ۸۴قاآنیا سخن به درازا چه می‌کشیشد وقت آنکه زمزمهٔ قدکفی زنیم