1. ۱من آن نشاط ‌کز این بزم دلستان بینمنه از بهار و نه از سیر بوستان بینم
2. ۲نه از تفرج غلمان نه از نظارهٔ حورنه از بهشت نه از عمر جاودان بینم
3. ۳کسان بهشت برین را در آن جهان بینندمن از شمایل ترکان درین جهان بینم
4. ۴هزار شکرکه بر رغم دشمنان حسودبه وصل دوست دل و دیده‌ کامران بینم
5. ۵ز جام باده و رخسار ترک باده‌گسارهلال و زهره و خورشید را قران بینم
6. ۶ز ابرو و مژهٔ دلبران شهرآشوبخدنگ غمزه ز هر گوشه در کمان بینم
7. ۷به چنگ ساده‌رخان ساغر هلالی راچو ماه نو به کف مهر خاوران بینم
8. ۸ز نالهٔ دف و آواز چنگ و نغمهٔ عودبه دل طرب به بدن جان به تن توان بینم
9. ۹پیاله و می ‌و ساقی و بزم را با همهلال و مشتری و ماه و آسمان بینم
10. ۱۰ز خد و قد و بناگوش دلبران تتارچمن چمن‌ گل و شمشاد و ارغوان بینم
11. ۱۱به طرف عارن هریک دو زلف غالیه‌سادو اژدها به سر گنج شایگان بینم
12. ۱۲به تار طرهٔ عابدفریبشان دل خلقچو مرغ در قفس افتاده زآشیان بینم
13. ۱۳ز روی تافته وگیسوان بافته‌شانطبق طبق ‌گل و سنبل به هر کران بینم
14. ۱۴سرینشان متمایل‌شود چو از چپ و راستز شوق رعشه به تن آب در دهان بینم
15. ۱۵میانشان را از مو نمی‌توانم فرقز بسکه مو همی از فرق تا میان بینم
16. ۱۶به هفت عضو تن از چین زلفشان آشوبکمند رستم و غوغای هفتخوان بینم
17. ۱۷ولی به چشم تأمل چو موشکاف شومز فرق تا به میان فرق در میان بینم
18. ۱۸میان دیده و دل عکس چهرهٔ ساقیو یا سهیل یمن را به فرقدان بینم
19. ۱۹یکی غزال غزلخوان‌گرفته برکف دفمه دو هفته و ناهید توامان بینم
20. ۲۰ز بس چکیده به جام از جبین ساقی‌خویبه طیب ساغر می را گلابدان بینم
21. ۲۱سرین و ساعد و سیما و ساق ساقی راسریر و قاقم و سنجاب و پرنیان بینم
22. ۲۲فکنده سایه به رخسار دوست زلف سیاهستاره را ز شب تیره سایبان بینم
23. ۲۳مگر به مردمک چشم من گرفته قرارکه هرکجا که نظر افکنم همان بینم
24. ۲۴ز عشق طلعت مغبچگان‌که بر رخشانطراوت آرم و نزهت جنان جنان بینم
25. ۲۵دمی‌ که از لب و دندانشان حدیث‌ کنمحلاوت شکر و شهد بر زبان بینم
26. ۲۶رواج کاج و کلیسا و بُرنُس و ناقوسکساد خرگه و دستار و طیلسان بینم
27. ۲۷گلاب و عنبر و شنگرف و زعفران در بزمز بهر نشرهٔ رخسارشان عیان بینم
28. ۲۸ز آب دیده‌گلاب و ز خون دل شنگرفز آه عنبر و از چهره زعفران بینم
29. ۲۹مر این غزل که ازو وحش و طیر در طربندسزای مجلس خاص خدایگان بینم
30. ۳۰سپهر مجد و جهان جلال رستم‌خانکه جان رستمش اندر بدن نهان بینم
31. ۳۱ملک‌نژادی کاندر ریاض شوکت اوسپهر را چو یکی شاخ ضیمران بینم
32. ۳۲در آشیان همایون همای همت اوزمانه را چو یکی مشت استخوان بینم
33. ۳۳بر آستانش غوغای مهتران شنومدر آستینش دریای بیکران بینم
34. ۳۴به دستش اندر در بزم چون قدح گیرمبه چنگش اندر در رزم چون سنان بینم
35. ۳۵به طعم آن را تسنیم جانفزا خوانمبه طعن این را تنین جان‌ستان بینم
36. ۳۶به روز رزمش زلزال بوم و بر دانمبه‌گاه بزمش آشوب بحر و کان بینم
37. ۳۷به نزد جودش کآتش زند به خرمن بخلسحاب را چو یکی برشده دخان بینم
38. ۳۸به هرکجا که حدیثی رود ز طلعت اوبه هرکجا نگرم باغ و بوستان بینم
39. ۳۹رونده‌کشتی عزم جهان‌نوردش راز هفت پردهٔ افلاک بادبان بینم
40. ۴۰سنان او را حرّاق جسم و جان گویمبنان او را رزاق انس و جان بینم
41. ۴۱ثنای او را آرایش سخن یابمولای او را آسایش روان بینم
42. ۴۲بزرگوار امیرا تویی‌که خنگ ترابه دشت هیجا با باد همعنان بینم
43. ۴۳ز خون‌فشانی تیغ تو تا به روز قیامزمین معرکه را بحر بهرمان بینم
44. ۴۴فنای دشمنت از تیغ فتنه‌زا خوانمبلای دولتت از دست درفشان بینم
45. ۴۵به‌گاه‌کینه‌کمان تو وکمند ترانظیر ماه نو و جفت‌کهکشان بینم
46. ۴۶بهای خاک رهت گر دهند هر دو جهانبه خاکپای توکس باز رایگان بینم
47. ۴۷زمانه راکه ز پیری‌گرفته بود ملالبه روزگار تو هم شاد و هم جوان بینم
48. ۴۸ز یمن مهر تو ای ماه آسمان جلالبه خویش هرکه در آفاق مهربان بینم
49. ۴۹به دهر بخت تو تا حشر کامران باداچنان ‌کش او را در دهر کامران بینم