1. ۱هرآنچه هست مه و سال و هفته و ایامخجسته بادا چون عید بر امیر نظام
2. ۲مهین اتابک اعظم خدایگان صدورقوام ملت بدر زمانه صدر انام
3. ۳زهی رسیده به جایی‌ که با جلالت توجهان و صد چو جهان را کسی نپرسد نام
4. ۴به عهد عدل تو آهو خیال لاله‌ کنداگر به دشت نهد پا به دیدهٔ ضرغام
5. ۵مگر که کلک تو مهدست و ملک طفل رضیعکه تا نجنبد این‌یک نگیردی آلام
6. ۶ز بس حروف و معانی بهم سبق جویندبه وقت مدح وام لکنت اوفتد به‌ کلام
7. ۷هنوز بر شب و روز زمانه مشتبهستکه مهر و ماه‌ کدامست و طلعت تو کدام
8. ۸نهفته راز دو گیتی به چشم فکرت توبر آن صفت‌ که دو مغز اندرون یک بادام
9. ۹به روز باد چسان پشه می‌شود عاجزبه‌گاه مدح تو آنگونه عاجزند اوهام
10. ۱۰عروس ملک‌جهان چون به عقد دائم تستحلال بر تو و بر هر که غیر تست حرام
11. ۱۱ز اختیار خود آن‌دم زمانه دست بشستکه در کف تو نهاد آسمان زمام مهام
12. ۱۲مسلمست ‌که انجم سپر بیندازندچو تیغ زرین خورشید برکشد ز نیام
13. ۱۳جهان اگر به توگیرد سبق ملول مشوکه هم ز پیشی صفرست بیشی ارقام
14. ۱۴تو چون در آخر دور زمانه خلق شدیهمی حسد برد آغاز دهر بر انجام
15. ۱۵نه هر که تیر و کمان برگرفت و گرز و کمندبه وقعه گردد زال و به حمله گردد سام
16. ۱۶به زور مرد مبارز بُرنده ‌گردد تیغبه شور بادهٔ‌ گلرنگ مستی آرد جام
17. ۱۷نشان بازوی شیر خدا ز مرحب پرسکزو بنالد نز ذوالفقار خون‌آشام
18. ۱۸اگر نه قوت بازوی حیدری بودیز ذوالفقار بدی شهره‌تر هزار حسام
19. ۱۹سپهر عالی خواهد چو خاک پست شودبدین امید که روزی ببوسدت اقدام
20. ۲۰که‌ گفت‌ کام تو می‌بخشد آسمان و زمینکه آسمان و زمین هر دو را تو بخشی‌کام
21. ۲۱اگر نه مهر تو پیوند جان به تن دادیگسسته بودی جان را علاقه از اجسام
22. ۲۲اگر فضایل حلمت به‌کوه برخوانندهمی ز شرم چو ابرش عرق چکد ز مسام
23. ۲۳جهان و هرچه درو هست با جلالت توچو رود نزد محیطست و دود پیش غمام
24. ۲۴ز همّت تو جمادات نیز در طربندجماد را نبود گرچه روح در اندام
25. ۲۵چنانکه‌ روح نباشد عظام را لیکنبه تن هم از اثر روح زنده‌اند عظام
26. ۲۶میان اینهمه رایات‌ کفر در عالمتو برفراشتی اعلام دولت اسلام
27. ۲۷چو شیر غژمان تب داشتم مگیر آهوبرین قصیده‌که طبعم بدیهه ‌کرد تمام
28. ۲۸منم پیمبر نظم و پیمبران را نیستبه فکرکردن حاجت چو دررسد الهام
29. ۲۹مرا بپرور کاین شعرها که می‌شنویبود چو عمر تو پاینده تا به روز قیام
30. ۳۰همیشه تا که پری را ز آهنست‌ گریزهماره تاکه عرض را به جوهرست قوام
31. ۳۱به طلعت تو شود شام ‌دوستان تو صبحبه هیبت تو بود صبح دشمنان تو شام
32. ۳۲ترا خدای معین باد و پادشاه ناصرترا سعود قرین باد و روزگار غلام