1. ۱شب دوشین دو پاسی رفته از شامدرآمد از درم ترکی دلارام
2. ۲پریشان بر مهش مویی‌که از اونموده تیرگی مشک ختن وام
3. ۳تو گفتی‌ گشت طالع آفتابیکه شد از طلعتش روشن در و بام
4. ۴به خودگفتم شگفتی را ندیدمبتابد آفتاب اندر دل شام
5. ۵خلاف رسم معهودست و عادتطلوع مهر پیش از خندهٔ بام
6. ۶دو زلفش تاکمرگاه از سر دوشهمه چین و شکنج و حلقه و دام
7. ۷نه هرگز چون رخش فردوس خرمنه هرگز چون قدش شمشاد پدرام
8. ۸قد موزونش یک بستان صنوبرصنوبر بار اگر آورد بادام
9. ۹دهانش غنچه را ماند ولیکننباشد چون دهانش غنچه بسام
10. ۱۰لبش یک هند، شکر بود و این فرقکه از شکر نزاید تلخ دشنام
11. ۱۱میان مژگان چشمش توگفتیغزالی خفته در چنگال ضرغام
12. ۱۲نگه دلدوزتر از تیر رستممژه برگشته‌تر از خنجر سام
13. ۱۳به زلفش هرچه در گیتیست چنبربه چشمش هرچه در آفاق اسقام
14. ۱۴در آن یک شهر زنده‌دل به زندانوزین یک ملک تقوی‌کار بدنام
15. ۱۵کشد هندو به چهره لام زلفشبود هندو ولی بر صورت لام
16. ۱۶دمیده خط مشکین‌گرد رویشچو در پیرامن آمرزش آثام
17. ۱۷سهی‌سرویش زیر خرمن ماهسیه‌سنگیش زیر نقرهٔ خام
18. ۱۸ندیدم ماه را از سروگردنندیدم سرو را از سیم اندام
19. ۱۹غمش در خانهٔ دل‌کرده منزلولی ویران‌کن منزل چو ظلام
20. ۲۰مژه در خستن تن بسته همتنگه در بردن جان‌کرده اقدام
21. ۲۱ندانم چه ازین آیدم پایانندانم چه ازین زایدم فرجام
22. ۲۲درآمد از درم القصه چونانکه در آغازگم کردم سرانجام
23. ۲۳به شوخی روی زی من‌کرد وگفتاکه ای هشیار رند دردی‌آشام
24. ۲۴به چشم منت اگر هست اقتداییبه مستی باید بگذاشت ایام
25. ۲۵حکیمان هستی از مستی شناسندحکیما سر مکش از حکمت عام
26. ۲۶نگار ارغوان رخ‌ گرت بایدشراب ارغوانی ریز در جام
27. ۲۷زمام از می خرد را بر سر افکنخرد پرداز یارت تا شود رام
28. ۲۸بطی می از پی آرامش یاربه از یک شهر زر یک دهر ابرام
29. ۲۹می و معشوق و خلوتگاه ایمنمیسر می‌نگردد هیچ هنگام
30. ۳۰چو در دستست چوگان می‌بزن گویچو نزدیکست صبدت برمچین دام
31. ۳۱چو فرصت داری ایدر راحتی جویکه گردد آرزوی پخته‌ات خام
32. ۳۲چو این بشنیدم از آن ترک سرمستسبک جستم ز جا در جستن ‌کام
33. ۳۳به تعجیلش مئی در پیش بردمکه ماهی بیست در خم داشت آرام
34. ۳۴مئی‌کز عکس آن پنهان نماندیهمی تصویر فکرت اندر اجسام
35. ۳۵مئی‌ کز بوی آن چون ذره از مهرجنینها رقص‌کردندی در ارحام
36. ۳۶مئی صافی درون ساغر زربه بوی ضیمران و رنگ بسام
37. ۳۷خردپرداز و مستی‌بخش و دیرینصفاپرورد و عنربوی و گلفام
38. ۳۸قدح پر کرد و دوری چند بگساردپیاپی زان‌کهن می آن مه تام
39. ۳۹اثر چون در عروقش کرد بادهفرو بارید شکّر از لب و کام
40. ۴۰که بی می زیستن ‌کفرست خاصهبه عهد داور دین شاه اسلام
41. ۴۱محمد شاه غازی آنکه تیرشبرد از مرگ سوی خصم پیغام
42. ۴۲بوقعه پهن خوانی تا قیامتکشیده تیغش از بهر دد و دام
43. ۴۳فلک او را به منّت برده تعظیمملک او را به رغبت ‌کرده اکرام
44. ۴۴بوند اَعدام‌ گویی حاسد اوکه نپذیرند هستی هیچ اعدام
45. ۴۵چو گیرد خنجر کین روز ناوردگریزد رستم از چنگش چو رهام
46. ۴۶به‌ گیتی بسکه ماند از نیزه‌اش رسمبه‌گیهان بسکه رفت از سطوتش نام
47. ۴۷منالش آورند از هند و از چینخراجش دردهند از مصر و از شام
48. ۴۸جهان بخشست چون بگرفت ساغرجهانسوزست چون برداشت صمصام
49. ۴۹به میدان چیببت برقا از بسکه‌کوشغث‌به ایوان‌کیست ابر از بسکه انعام
50. ۵۰ز بیم تیغ خونریزش ‌گه‌ کینضیاغم نغنوندی اندر آجام
51. ۵۱سرایش‌ کعبهٔ جودست و مردمطوافش را ز هر سو بسته احرام
52. ۵۲به روز عرض رایش مهر رخشاننتابد چون به نور مهر اجرام
53. ۵۳ز بس بخشش توگویی رزق عالمبه دست او حوالت ‌کرده قسّام
54. ۵۴قضا فرمان برد او را در امثالقدر گردن نهد او را در احکام
55. ۵۵میسر نیست شبهش بر به‌ گیتیمصور نیست مثلش اندر اوهام
56. ۵۶وجود بخشش و کوشش به دورانز سعی او پذیرفتند اتمام
57. ۵۷گرفت او دوستان را در زر و سیمببست او دشمنان را در خم خام
58. ۵۸نه‌گر اوصاف او روزی نگاردچه خاصیت بود در خلق اقلام
59. ۵۹پی ثبت مدیح اوست ورنهنکردی واضع خط وضع ارقام
60. ۶۰هماره تا نماید قطب ساکنز رفتن تا نگیرد چرخ آرام
61. ۶۱ملک‌ کشورگشا بادا و هر روزبه دیگر ملک دارد نصب اَعلام