1. ۱در شهر ری امسال به هرسو که نهم گامهر کس صنمی دارد گلچهر و گل‌اندام
2. ۲هر شام‌کشد تنگ در آغوشش تا صبحهر صبح زند چنگ به‌گیسویش تا شام
3. ۳من یار ندارم چکنم جز که خورم غمیارب چکنم‌کاش نمی‌زاد.مرا مام
4. ۴دانند حسودان‌که من از رشک به جوشمهرگه‌که دلارام شود با دگری رام
5. ۵آیند و بر آرند ز دل آهی و گویندکایا خبرت هست ز بدعهدی ایام
6. ۶آن ترک خطا راکه ز ما می‌نکند یادوان ماه ختن راکه ز ما می‌نبرد نام
7. ۷دوشینه یکی مردک قلاّش ببوسیدبوسی‌که از آن پر ز شکر گشت در و بام
8. ۸وین نیز عجبتر که فلان شوخ ز بادهبیخود شد و بر خاک نهاد آن رخ‌گلفام
9. ۹پاشیده شد از زلفش در هر طرفی مشکگسترده شد از جعدش در هر قدمی دام
10. ۱۰رخشان‌ دو ر‌خش ‌همچو پر از زهره یکی چرخرنگ دو لبش همچو پر از باده یکی جام
11. ۱۱مجلس همه چون دامن اطفال به نوروزاز چشم و لبش پر شده از پسته و بادام
12. ۱۲او خفت و حریفان به‌کنارش بغنودندز آغاز توان یافت ‌که چون بود سرانجام
13. ۱۳چون من شنوم این سخنان را بخروشموز خشم مرا تیغ زند موی بر اندام
14. ۱۴نه قدرت و زوری ‌که بریزم همه را خوننه تاب و توانی ‌که بدوزم همه را کام
15. ۱۵آوخ ‌که شدم پیر به هنگام جوانیاز هجر جوانان جفاپیشه و خودکام
16. ۱۶نه حاصلم از عشق بغیر از الم دلنه واصلم از دوست بغیر از طمع خام
17. ۱۷شب نیست‌ که از غصه به دندان نگزم لبدور از لب و دندان جوانان دلارام
18. ۱۸قانع نبود غیر من از یار به بوسهچونست ‌که من راضیم از دوست به دشنام
19. ۱۹نه هست مرا طلعت زیبا که نگاریدر بزم من از میل طبیعت بنهد گام
20. ۲۰نه عربده دانم‌ که چو ترکان سپاهیبا لاله‌رخی ساده شوم رام به ابرام
21. ۲۱نه پیشه‌ورم تا که زر و سیم‌ کنم‌ کسبنه پیله‌ورم تاکه زر و سیم کنم وام
22. ۲۲یک چاره همی دانم و آن چاره همینستکامشب نزنم چشم بهم تا به ‌گه شام
23. ۲۳مدحی بسزا گویم و فردا به‌ گه بارخوانم بر دادار جهان داور اسلام
24. ۲۴جمجاه محمّد شه غازی‌ که ز سهمشسهراب گریزد ز صف جنگ چو رهام
25. ۲۵از عیب هنر آرد بی‌ منت اعجازاز غیب خبر دارد بی‌زحمت الهام
26. ۲۶ای خشم توگیرنده‌تر از پنجهٔ شاهینوی تیغ تو درنده‌تر از ناخن ضرغام
27. ۲۷نام تو پرستند چه در هند و چه در چینمدح تو فرستند چه از مصر و چه از شام
28. ۲۸رخت ظفر آنجاست ‌که بخت تو نهد تختسِلک گهر آنجاست که ‌کِلک تو نهد گام
29. ۲۹جاسوس تو هستند در آفاق شب و روزمهمان تو هستند به پیکار دد و دام
30. ۳۰نشگفت‌ که دریا نزند موج ازین پساز بسکه جهان یافته از عدل تو آرام
31. ۳۱اصنام مگر رخ به‌کف پای تو سودندکز فخر زیارتگه خلقی شده اصنام
32. ۳۲آلام اگر تقویت از مهر تو جویندتا حشر همه رامش جان خیزد از آلام
33. ۳۳اجسام اگر تربیت از قدر تو جویندوالاتر از ارواح بود پایهٔ اجسام
34. ۳۴اقلام نه گر نامهٔ فتح تو نگارندهرگز نبود فایده در فطرت اقلام
35. ۳۵اسقام نه گر پیکر خصم تو گدازندبیهوده نماید به نظر خلقت اسقام
36. ۳۶اجرام ز امر تو مگر خلق شدستندورنه چه بود اینهمه تاثیر در اجرام
37. ۳۷اوهام به عزم تو مگر چنگ زدستندورنه چه بود اینهمه تعجیل در اوهام
38. ۳۸اعدام مگر سیرت خصم توگرفتندکاندر دو جهان هیچ اثر نیست ز اعدام
39. ۳۹چون نیزهٔ تو روید از آجام همی نیتب دارد ازین روی به تن شیر در آجام
40. ۴۰گر مقسم ارزاق ‌کسان جود تو بودیدرویش و غنی را همه یکسان بد اقسام
41. ۴۱اجرام فلک با تو همه متفق آیندهر روزکه عزم تو به‌کاری‌کند اقدام
42. ۴۲افراد جهان سر بسر اقرار نویسندهر وقت‌که رای تو به رازی دهد اعلام
43. ۴۳تا از ادب و جاه تو خاموش نشینندبرداشت قضا قوت‌ گفتار ز انعام
44. ۴۴تا جانوران بر در جاه تو گرایندبگذاشت قدر قوت رفتار در اقدام
45. ۴۵شمشیر تو شیری‌که ز تن دارد بیشهپیکان تو پیکی ‌که ز مرگ آرد پیغام
46. ۴۶چرخست‌ کمان تو ازینروی بود خمرزقست عطای تو ازینروی بود عام
47. ۴۷جامی بود از بزم ندیمان تو خورشیدترکی بود از خیل غلامان تو بهرام
48. ۴۸قاآنی اگر مدح تو تا حشر نگاردهرگز نرسد دفتر مدح تو به اتمام
49. ۴۹تا زخم زند بر رگ جان نشتر فصّادتا موج زند از نم خون شیشهٔ حجام
50. ۵۰چون نشتر فصّاد به تن خصم ترا مویچون شیشهٔ حجام به کف خصم ترا جام