1. ۱هر وجودی ‌را به ‌وهم اندر توان ‌جستن همالجز وجود مهتری ‌کاو را همالستی محال
2. ۲روی دین پشت هدی غیث‌ کرم غوث اممچرخ فر قطب ظفر اصل هنر فصل‌ کمال
3. ۳قهرمان ملک و ملت حاجی آقاسی‌ که هستجان پاکش غوطه‌زن در بحر فیض لایزال
4. ۴عقل افزون از شهودش داد نتواند خبروهم بیرون از وجودش دید نتواند مجال
5. ۵گر ز عدل او به بازو هیکلی بندد مریضز انحراف طبع بگراید به سوی اعتدال
6. ۶ور به پیشانی نگارد نام بختش آفتابتا شباهنگام روز حشر نپذیرد زوال
7. ۷عقل را ماند که با هر نفس دارد اقترانروح را ماند که با هر جسم دارد اتصال
8. ۸هستی صرفست پنداری‌کزاو پوشیده نیستهیچ عیبی در برون و هیچ علمی در خیال
9. ۹صورت عقل‌است از آن ذاتش نگنجد در بیانمعنی روحست از آن وهمش نسنجد در مقال
10. ۱۰کوه خارا از شرار خشمش افروزد چنانکقبضهٔ‌ گوگرد کز آتش پذیرد اشتعال
11. ۱۱وصف مهرش چون‌کنم‌طبعم‌ببالد همچو سروشرح قهرش چون‌ کنم‌ کلکم بنالد همچو نال
12. ۱۲قدر او را بدر گفتم عقل‌ گفتا ای شگفتبدر دیدستی ‌که روزافزون بود همچون هلال
13. ۱۳دست او را ابر خواندم وهم‌ گفتا ای عجبابر دیدستی ‌که بی‌سعی صدف بخشد لآل
14. ۱۴مدح هرچیزی‌ که‌ گویی‌در حقیقت مدح اوستزانکه بر هر جزو باشد نفس‌کل را اشتمال
15. ۱۵مدح قدر اوست مدح چرخ ‌گردان از علوّوصف جود اوست وصف ابر نیسان در نوال
16. ۱۶نعت ذات او صفات او به از مردم ‌کندبی‌نزاع‌گفتگوی و بی‌صدای قیل و قال
17. ۱۷گل به بوی خویش معروف است بی‌رنج دلیلمه به نور خویش موصوفست بی‌غنج و دلال
18. ۱۸هست با شه ارتباطش ارتباط جان و دلجان و دل را جز به وهم اندر نیابی انفصال
19. ۱۹نی خطا گفتم براست از اتحاد جان و دلاتحاد اینست‌ کان هرگز نگنجد در مثال
20. ۲۰دوش از انعام عامش شکوه‌یی می‌کرد عقلنرم‌ نرمک زیر لب چون‌ گفتگوی اهل حال
21. ۲۱از تعصب موی من چون نوک ناچخ شد درشتجستم از جا تا به پای عقل بربندم عقال
22. ۲۲گفت بنشین خشم بنشان ‌گوش ده خاموش باشتا در این معنی ترا سازم به استدلال لال
23. ۲۳گفتمش برهان چه داری ‌گفت‌ کز بدو وجودتا به عهد جود او با جان برابر بود مال
24. ۲۴گوهر از عزت به جایی بود کاندر جشنهازیور تاج تکین بد زینت فرق ینال
25. ۲۵و اینک از خواری ‌گهر را گر به دریا افکنیزانزجار قرب او پهلو فرو دزدد زبال
26. ۲۶گفتش ای عقل از پیری به جایی بینمت.کز خرافت بازنشناسی یمین را از شمال
27. ۲۷خود تو صد ره‌‌ گفته‌یی گوهر جمادی بیش نبستبر جمادی چون نهد عزت عزیزی ذوالجلال
28. ۲۸او گهر را خوار دارد تا شود قدرش عزیززین دو عزت مر کدام اولی بیان‌کن شرح حال
29. ۲۹مهترا مسکین‌نوازا هست سالی تاکه منتشنه‌لب جان می‌دهم بر چشمهٔ آب زلال
30. ۳۰تو رسول وقت خویشی من بلال وقت توهیچ از رحمت نفرمودی ارحنا یا بلال
31. ۳۱نیمهٔ سالی ندانم بیشتر یاکمترستکز تو دارم انتظار وعدهٔ یک طاقه شال
32. ۳۲شال را بگذار حال من بدست آور که هستدر دلم صدگونه غم زین‌کهنه دیر دیرسال
33. ۳۳قرض من چندان بودکاندر درون تست علمگرچه شاید کاین تشابه را نکو گیرم به فال
34. ۳۴عمر من‌گر در جهان بودی به قدر وام منهیچکس را بر فنای من نرفتی احتمال
35. ۳۵خلعت شاه و تو و اجرا و انعام و تیولگرچه تعیین رفت بختم قاصر آمد در سوال
36. ۳۶صبرکن قاآنیا بر تیر باران بلاکز بلا راهی بود تا قاب قوسین وصال
37. ۳۷گر توانی پنجهٔ تقدیر تابیدن بتابور نتانی صبرکن وز هرچه پیش آید منال
38. ۳۸تا ز حی لاینام اندر زبانها گفتگوستباد بختت لاینام و باد عمرت لایزال
39. ۳۹خوی احبابت ز طیبت مشکبو بادا چو زلفبخت اعدایت به طینت تیره‌رو بادا چو خال