1. ۱آمد چه خلعت‌؟ از کجا؟ از دکه شاه عجمکی‌؟ صبحدم از بهر که‌؟ از بهر میر ملک جم
2. ۲این کرده چه خدمت‌؟‌ کجا؟ هم در سفر هم در حضرازکی‌؟ ز عهدکودکی طوبی لارباب الهمم
3. ۳آن داده چه خلعت‌؟ چرا پاداش خدمتهای ویخدمت‌ کند بی حد چه سان‌؟ از صدق دل‌ کی‌؟ دم بدم
4. ۴شه داده ترجیحش به‌ که‌؟ بر چاکران از بهر چه‌؟زر می‌دهد کو زر بده تنها نه زر سر نیز هم
5. ۵ابن خدمت از روی چه ‌کرد؟ از روی اخلاص عملآن خلعت از بهر چه داد؟ از بهر اظهار کرم
6. ۶باری شماری خدمتش آری توانم‌ گوش‌ کنبذل همم نشرکرم طی ستم نظم خدم
7. ۷رفع زلل دفع علل سد خلل امن مللتنبیه اشرار دغل ترفیه اصناف امم
8. ۸نظم بساتین را نگر آسایش دین را نگرحسن قوانین را نگر در حکمرانی منتظم
9. ۹گه نظم بخشد دهر را گه سور سازد شهر راگاهی کند صد نهر را جاری چو امثال و حکم
10. ۱۰در فارس از هر سوی هی نهر بین هی جوی بینهی شهر بین هی‌ کوی بین ‌کاو ساخته در هر قدم
11. ۱۱شکرانهٔ تشریف ‌کی اکنون چه باید خورد میتنها نه با آواز نی آهسته نه با زیر و بم
12. ۱۲خادم بیا حاسد برو راوی بگو مطرب بخوانساقی بده شاهد بخور چنگی بزن نایی بدم
13. ۱۳مطرب بلی بنشین چرا خوانیم تا شه را دعاتو با نوا من بینوا تو با نغم من بی‌نقم
14. ۱۴ساقی نعم‌پرکن چه‌چیز؟‌آن‌جام خوارزمی ز چه‌؟از می‌ کدامین می‌؟ میی‌ کز دل برد رنج و سقم
15. ۱۵زان می خوری‌؟ آری‌ کجا؟ در بوستان بی‌دوستاننه دوست دارم دوست‌ کو بسیار نه بسیاریم
16. ۱۶می می‌خوری‌؟ بی‌نقل نه‌کو نقل شیرین‌؟ لعل توآن نقل می‌خواهی‌؟ بلی نقلم بها دارد نعم
17. ۱۷نرخش چه خواهی داد؟ دین دین نیستت دل می‌دهمدل داده‌یی جان بخشمت جانت نیرزد یک درم
18. ۱۸پس چون ‌کنم‌؟ شعری بگو بهر چه‌؟ بهر تهنیتدر شأن ‌که‌؟ در شأن آن میر اجل شیر اجم
19. ۱۹نامش چه‌؟ صاحب اختیار از چیست زینسان نامدار؟از یمن فضل‌ کردگار از جود شاه محترم
20. ۲۰کارش چه‌؟ شکر پادشا یارش ‌که‌؟ الطاف خداوصفش چه‌؟ نهاب‌العدی نعتش چه‌؟ وهاب‌النعم
21. ۲۱لا گفته آری در نهان وقت تشهد بیکرانلم‌ گوید آری آن زمان‌ کز منشیی خواهد قلم
22. ۲۲از کس نخواهد هیچ شی خواهد چه خواهد مدح‌ کیچیزی ندارد خصم وی دارد چه دارد درد و غم
23. ۲۳بینی به عهدش مفلسی آری ز جود او بسیکو از تو پرسد گر کسی بشمار گنج و کان ویم
24. ۲۴هستش‌ که ایزد چه معین بهر چه‌؟ بهر نظم دیندین را چسان خواهد متین بدخواه دین را چون دوم
25. ۲۵باشد که نطقش چه شکر بارد که دستش چه‌ گهرجویدکه بختثث‌ن چه ظفر داردکه شخصثث چه حشم
26. ۲۶آید که خصمش در کجا در چشم‌ کی روز وغاهمچون چه چون ‌کوه بلا از فربهی نه از ورم
27. ۲۷ای همچو گیتی نامجو دریا صفت با آبروچون باغ رضوان نیکخو چون چرخ‌گردان محترم
28. ۲۸گر نام شمشیرت ‌کسی خواند به‌ گوش حاملهاز بیم چون ماهی جنین با جوشن آید از شکم
29. ۲۹با سیم دستت در جهان خصمی نماند جاودانکز روی خط بیند عیان از نقش او نقش ستم
30. ۳۰ملک تراکز ریمنی آسوده وز اهریمنیحسرت برد از ایمنی روضهٔ ارم حوضهٔ حرم
31. ۳۱از بس دلت از هرکسی جوید نشان راستیپیشت نیارد شد تنی نیز از پی تعظیم خم
32. ۳۲هر حرف ‌کاو چون دال و نون خم بد پی دفع خمشکلک غیورت می‌کند با خط دیوانی رقم
33. ۳۳سوی علمدار سپه چون بنگری خشم آوریزیرا که با لفظ علم پیوسته داری حرف لم
34. ۳۴نبود عجب ‌گر در جهان خصمت بماند جاودانکز بیم تیغت بی گمان ندهد به خود راهش عدم
35. ۳۵از بیم‌گرز صد منت وز بیلک مردافکنتخون در عروق دشمنت افسرده چون شاخ بقم
36. ۳۶این خلعت دیبا بود کت بر تن زیبا بودیا زیور طوبی بود از پر طاوس ارم
37. ۳۷خصمست ضحاک لعین شاهست پور آتبینتوکاوهٔ نصرت قرین تشریف سلطانی علم
38. ۳۸تا مامن جنسست لا تا اسم موصولست ماتا لفظ تنبیهست ها تا حرف تردیدست ام
39. ۳۹منصوب بادا خادمت چون فعل مستقبل زکیمجرور بادا حاسدت چون اسم از واو قسم
40. ۴۰یارت بود خصم بلا خصمت بود یار عناآن بانوا این بینوا آن با ندیم این با ندم
41. ۴۱بادا بقای دولتت تا شام روز واپسینآن دم ‌که ‌گردون را خدا چون نامه درپیچد به هم