1. ۱شراب تاک ننوشم دگر ز خمّ عصیرشراب پاک خورم زین سپس ز خم غدیر
2. ۲به مهر ساقی‌کوثر از آن شراب خورمکه دُرد ساغر او خاک را کند اکسیر
3. ۳از آن شراب‌کزان هرکه قطره‌یی بچشدشود ز ماحصل سرّ کاینات خبیر
4. ۴به جان خواجه چنان مست آل‌یاسینمکه آید از دهنم جای باده بوی عبیر
5. ۵دوصد قرابه شراب ار به یک نفس بخورمکه مست‌تر شوم اصلا نمی‌کند توفیر
6. ۶عجب مدار که‌ گوهرفشان شوم امروزکه صد هزارم دریا ست در درون ضمیر
7. ۷دمیده صبح جنونم چنانکه بروی دمز قل اعوذ برب الفلق دمد زنجیر
8. ۸بر آن مبین ‌که چو خورشید چرخ عریانمبر آن نگر که جهان را دهم لباس حریر
9. ۹نهفته مهر نبی‌گنج فقر در دل منکه گنج نقره نیرزد برش به نیم نقیر
10. ۱۰فقیر را به زر و سیم و گنج چاره‌ کنندولی علاج ندارد چو گنج‌ گشت فقیر
11. ۱۱اگر چه عید غدیرست و هر گنه‌ که‌ کنندببخشد از کرم خویش‌ کردگار قدیر
12. ۱۲ولیک با دهن پاک و قلب پاک اولی استکه نعت حیدر کرّار را کنم تقریر
13. ۱۳نسیم رحمت یزدان قسیم جنت و نارخدیو پادشهان پادشاه عرش سریر
14. ۱۴دروغ باشد اگر گویمش نظیری هستولیک شرک اگر گویمش ‌که نیست نظیر
15. ۱۵لباس واجبی از قامتش بلندترستولیک جامهٔ امکان ز قد اوست قصیر
16. ۱۶اگر بگویم حق نیست ‌گفته‌ام ناحقوگر بگویم حقست ترسم از تکفیر
17. ۱۷بزرگ آینه‌یی هست در برابر حقکه‌هرچه هست سراپا دروست عکس‌پذیر
18. ۱۸نبد ز لوح مشیت بزرگتر لوحیکه نقش‌بند ازل صورتش‌کند تصویر
19. ۱۹دمی‌ که رحمتش از خلق سایه برگیردهماندم از همه اشیا برون رود تاثیر
20. ۲۰زهی به درگه امر تو کاینات مطیعزهی به ربقهٔ حکم تو ممکنات اسیر
21. ۲۱چه جای قلعهٔ خیبر که روز حملهٔ توبه عرش زلزله افتد چو برکشی تکبیر
22. ۲۲تویی یدالله و آدم صنیع رحمت تستکه‌کرده‌ای‌گل او را چهل صباح خمیر
23. ۲۳گمانم افتد کابلیس هم طمع داردکه عفو عام تو آخر ببخشدش تقصیر
24. ۲۴به هیچ خصم نکردی قفا مگر آندمکه عمروعاص قفا برزد از ره تزویر
25. ۲۵شد از غلامی تو صدر شه امیر جهانبلی غلام تو بر کاینات هست امیر
26. ۲۶خجسته خواجهٔ اعظم جمال دولت و دینکه‌ کمترین اثر قدر اوست چرخ اثیر
27. ۲۷به دل رؤوف و به دین کامل و به عدل تمامبه ‌کف جواد و به رخ ثاقب و به رای بصیر
28. ۲۸هزار ملک منظم‌کند به یک‌گفتارهزار شهر مسخر کند به یک تدبیر
29. ۲۹نظیر ضرب ‌کسورست سعی حاسد اوکه هر چه‌ کوشد تقلیل یابد از تکثیر
30. ۳۰به خواب صدرا دیشب بهشت را دیدمبهشت روی تو بودش سحرگهان تعبیر
31. ۳۱به مصحف آیت یحیی‌ العظام برخواندمبه زنده‌ کردن جود تو کردمش تعبیر
32. ۳۲مدیح رای منیرت زبر توانم خواندولی نیارم خواندن‌گرش‌کنم تحریر
33. ۳۳از آن‌ سبب‌ که‌ چو خورشید سطر مدحت آنبه هیچ چشم نیاید ز بسکه هست منیر
34. ۳۴به عید قربان از حال این فدایی خویشچرا خبر نشدی ای ز راز دهر خبیر
35. ۳۵تو آفتابی و بر آفتاب عاری نیستکه هم به ذره بتابد اگر چه هست حقیر
36. ۳۶همیشه تا که به پیری مثل بود عالمفدای بخت جوان تو باد عالم پیر
37. ۳۷هماره پیش سریر ملک دو کار بکنبه دوستان سریر و به دشمنان شریر
38. ۳۸بگو بیار بیاور بده ببخش و بپاشبکش بکوب بسوزان بزن ببند بگیر