1. ۱گنج پنهان بود یزدان خواست کاید آشکارآفرینش را فزود از هستی خود اعتبار
2. ۲وادمی را زافرینش برگزید آنگه ز عدلخواست قانونی نهادن تا نخیزد گیر و دار
3. ۳بهر آن قانون بهر عهدی رسولی آفریدو ز رسولان احمد مختار را کرد اختیار
4. ۴هم بر آن قانون محمدشاه عادل دل ‌که هستپرتو پروردگار و پیرو پروردگار
5. ۵در بهر ملکی ز ایران ملک‌داری برگزیدتا به فر او نظام ملک ماند برقرار
6. ۶حکمران ملک جم فرمود شاهی را که هستملک‌خواه و ملک‌بخش‌ ‌و ملک‌گیر و ملک‌دار
7. ۷شاه شیر اوژن فریدون شاه‌کامد تیغ اوبرگ جان دوستدار و مرگ جان نابکار
8. ۸آن جهانداری‌که از فرفراست بشمردموج‌هایی راکه خیزد روز باد اندر بحار
9. ۹شاهش از هر ملک‌ران در ملک‌رانی برگزیدزان بهر روزش فرستد خلعتی‌گوهر نگار
10. ۱۰خلعتی ناکرده در بَر کارَدَش پیکی دگرخلعتی ‌گیتی‌فروز از خسرو گیتی مدار
11. ۱۱من مبارکباد آن خلعت هنوزم بر لبستکاندر آید خلعتی دیگر ز شاه‌کامگار
12. ۱۲راست پنداری زری تا فارس در هر منزلیحاملان خلعت استاده قطار اندر قطار
13. ۱۳آن ‌بدین ‌گو‌ید تو عازم شو که من رفتم ز دستاین بدان‌گوید تو مرکب ران که من ماندم ز‌کار
14. ۱۴من بدین طبع روان حیران ‌که یارب چون‌ کنمتهنیت‌گویم‌کدامین را به طبع آبدار
15. ۱۵آنک آن دیروز بد کز تختگاه ملک ریتیغ و تشریفی فرستادش خدیو روزگار
16. ۱۶اینک این امروز کش بخشید شاه ملک‌بخش‌خلعتی ‌گوهرنشان کش مهر و مه پودست و تار
17. ۱۷خلعتی رخشنده چون گردون ز نور آفتابخلعتی آکنده چون دریا ز در شاهوار
18. ۱۸یارب ای‌ن خلعت همایون باد براین تاجوریارب این تشریف میمون باد براین تاجدار
19. ۱۹تا تویی‌کز چه رو شاهش چنین می‌پروردکاینچنین ‌پرورده‌ را باید چنین پروردگار
20. ۲۰آن به رأفت مستدام و این به طاعت مستهامآن به نعت دستگیر و این به خدمت پایدار
21. ۲۱این به ‌گاه سرفشانی بر یسار آرد یمینآن به‌گاه زرفشانی از یمین آرد یسار
22. ۲۲این‌ کشد رنج آن نهد گنج این دهد جان او جهانآن نکو خدمت شناسست این نکو خدمتگزار
23. ۲۳آن چو بیند این‌ کشد زحمت در افزاید به مهراین چو بیند کان کند رحمت نیاساید ز کار
24. ۲۴باد آن یک بر زمین ایمن زکید آسمانباد این یک در جهان شادان ز دور روزگار