燕歌行 — سرودِ یان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دود و غبارِ هان در شمالِ شرقی است؛ سردارانِ هان خانه را ترک می‌کنند تا دشمنِ واپسین را درهم بشکنند.•漢家煙塵在東北，漢將辭家破殘賊。
2. 2مردان از دیرباز تاخت‌وتاز را ارج می‌نهند؛ و فرزندِ آسمان به آنان لطفی بی‌مانند می‌کند.•男兒本自重橫行，天子非常賜顏色。
3. 3با کوبیدنِ زنگ و طبل از گلوگاهِ یو فرود می‌آیند؛ درفش‌ها میانِ کوه‌های جیه‌شی می‌پیچند.•摐金伐鼓下榆關，旌旆逶迤碣石間。
4. 4نامهٔ پردارِ فرماندهان بر بیابانِ بزرگ می‌پرد؛ آتشِ شکارِ خانِ هون کوهِ لانگ را روشن کرده.•校尉羽書飛瀚海，單于獵火照狼山。
5. 5کوه و رود تا آخرین مرز ویران و خاموش است؛ سوارانِ هو چون باد و باران هجوم می‌آورند.•山川蕭條極邊土，胡騎憑陵雜風雨。
6. 6سربازان پیشِ سپاه نیمه‌جان و نیمه‌مرده‌اند؛ زیبارویان در خیمهٔ سردار هنوز می‌خوانند و می‌رقصند.•戰士軍前半死生，美人帳下猶歌舞。
7. 7در پایانِ پاییزِ بیابان، علفِ مرز پژمرده؛ در شهرِ تنها، به هنگامِ غروب، جنگاوران اندک‌اند.•大漠窮秋塞草腓，孤城落日鬥兵稀。
8. 8سردار به پشتگرمیِ لطفِ شاه دشمن را خوار شمرد؛ نیرو به پایان رسید و محاصرهٔ کوه و گذرگاه شکسته نشد.•身當恩遇恆輕敵，力盡關山未解圍。
9. 9جوشن‌پوشان دیرزمانی است در مرزِ دور رنج می‌کشند؛ و زنانشان از پسِ جدایی، اشک‌هایی چون چوب‌های یشمین می‌ریزند.•鐵衣遠戍辛勤久，玉箸應啼別離後。
10. 10زنِ جوان در جنوبِ شهر دلش می‌خواهد پاره شود؛ سربازِ شمالِ جی بیهوده سر برمی‌گرداند.•少婦城南欲斷腸，徵人薊北空回首。
11. 11مرزِ پرباد چگونه گذر کردنی است؟ در سرزمینِ دوردست و تار چه دیگر هست؟•邊庭飄颻那可度，絕域蒼茫更何有。
12. 12هوای کشتار سه پاسِ روز ابرِ جنگ می‌سازد؛ آوای سرد همهٔ شب از دیگِ پاس می‌آید.•殺氣三時作陣雲，寒聲一夜傳刁斗。
13. 13یکدیگر را می‌نگرند و تیغ‌های سپید از خون پوشیده است؛ آن که برای وفاداری می‌میرد، از دیرباز کی در اندیشهٔ پاداش بوده؟•相看白刃血紛紛，死節從來豈顧勳。
14. 14مگر نمی‌بینی رنجِ جنگ در میدانِ شن را؟ تا امروز هنوز سردار لی را به یاد می‌آورند.•君不見沙場征戰苦，至今猶憶李將軍。