1. ۱چو ابلیس پیوسته دید آن سخنیکی بند بد را نو افگند بن
2. ۲بدو گفت گر سوی من تافتیز گیتی همه کام دل یافتی
3. ۳اگر همچنین نیز پیمان کنینپیچی ز گفتار و فرمان کنی
4. ۴جهان سربه‌سر پادشاهی تو راستدد و مردم و مرغ و ماهی تو راست
5. ۵چو این کرده شد ساز دیگر گرفتیکی چاره کرد از شگفتی شگفت
6. ۶جوانی برآراست از خویشتنسخنگوی و بینا دل و رایزن
7. ۷همیدون به ضحاک بنهاد روینبودش به جز آفرین گفت و گوی
8. ۸بدو گفت اگر شاه را در خورمیکی نامور پاک خوالیگرم
9. ۹چو بشنید ضحاک بنواختشز بهر خورش جایگه ساختش
10. ۱۰کلید خورش خانهٔ پادشابدو داد دستور فرمانروا
11. ۱۱فراوان نبود آن زمان پرورشکه کمتر بد از خوردنی‌ها خورش
12. ۱۲ز هر گوشت از مرغ و از چارپایخورشگر بیاورد یک یک به جای
13. ۱۳به خونش بپرورد بر سان شیربدان تا کند پادشا را دلیر
14. ۱۴سخن هر چه گویدش فرمان کندبه فرمان او دل گروگان کند
15. ۱۵خورش زردهٔ ... دادش نخستبدان داشتش یک زمان تندرست
16. ۱۶بخورد و بر او آفرین کرد سختمزه یافت خواندش ورا نیک‌بخت
17. ۱۷چنین گفت ابلیس نیرنگ‌سازکه شادان زی ای شاه گردنفراز
18. ۱۸که فردات از آن گونه سازم خورشکز او باشدت سربه‌سر پرورش
19. ۱۹برفت و همه شب سگالش گرفتکه فردا ز خوردن چه سازد شگفت
20. ۲۰خورش‌ها ز کبک و تذرو سپیدبسازید و آمد دلی پر امید
21. ۲۱شه تازیان چون به نان دست بردسر کم خرد مهر او را سپرد
22. ۲۲سیم روز خوان را به مرغ و برهبیاراستش گونه گون یک‌سره
23. ۲۳به روز چهارم چو بنهاد خوانخورش ساخت از پشت گاو جوان
24. ۲۴بدو اندرون زعفران و گلابهمان سالخورده می و مشک ناب
25. ۲۵چو ضحاک دست اندر آورد و خوردشگفت آمدش زان هشیوار مرد
26. ۲۶بدو گفت بنگر که از آرزویچه خواهی بگو با من ای نیک‌خوی
27. ۲۷خورشگر بدو گفت کای پادشاهمیشه بزی شاد و فرمانروا
28. ۲۸مرا دل سراسر پر از مهر تو استهمه توشهٔ جانم از چهر تو است
29. ۲۹یکی حاجتستم به نزدیک شاهو گرچه مرا نیست این پایگاه
30. ۳۰که فرمان دهد تا سر کتف اویببوسم بدو بر نهم چشم و روی
31. ۳۱چو ضحاک بشنید گفتار اوینهانی ندانست بازار اوی
32. ۳۲بدو گفت دارم من این کام توبلندی بگیرد از این نام تو
33. ۳۳بفرمود تا دیو چون جفت اوهمی بوسه داد از بر سفت او
34. ۳۴ببوسید و شد بر زمین ناپدیدکس اندر جهان این شگفتی ندید
35. ۳۵دو مار سیه از دو کتفش برستغمی گشت و از هر سویی چاره جست
36. ۳۶سرانجام ببرید هر دو ز کفتسزد گر بمانی بدین در شگفت
37. ۳۷چو شاخ درخت آن دو مار سیاهبرآمد دگر باره از کتف شاه
38. ۳۸پزشکان فرزانه گرد آمدندهمه یک به یک داستان‌ها زدند
39. ۳۹ز هر گونه نیرنگ‌ها ساختندمر آن درد را چاره نشناختند
40. ۴۰به سان پزشکی پس ابلیس تفتبه فرزانگی نزد ضحاک رفت
41. ۴۱بدو گفت کاین بودنی کار بودبمان تا چه گردد نباید درود
42. ۴۲خورش ساز و آرامشان ده به خوردنباید جز این چاره‌ای نیز کرد
43. ۴۳به جز مغز مردم مده‌شان خورشمگر خود بمیرند از این پرورش
44. ۴۴نگر تا که ابلیس از این گفت‌وگویچه کرد و چه خواست اندر این جستجوی
45. ۴۵مگر تا یکی چاره سازد نهانکه پردخته گردد ز مردم جهان