1. ۱از آن پس برآمد ز ایران خروشپدید آمد از هر سویی جنگ و جوش
2. ۲سیه گشت رخشنده روز سپیدگسستند پیوند از جمّشید
3. ۳بر او تیره شد فرّهٔ ایزدیبه کژی گرایید و نابخردی
4. ۴پدید آمد از هر سویی خسروییکی نامجویی ز هر پهلُوی
5. ۵سپه کرده و جنگ را ساختهدل از مهر جمشید پرداخته
6. ۶یکایک ز ایران برآمد سپاهسوی تازیان برگرفتند راه
7. ۷شنودند کان‌جا یکی مهتر استپر از هول شاه اژدها پیکر است
8. ۸سواران ایران همه شاه‌جوینهادند یک‌سر به ضحاک روی
9. ۹به شاهی بر او آفرین خواندندورا شاه ایران زمین خواندند
10. ۱۰کی اژدهافش بیامد چو بادبه ایران زمین تاج بر سر نهاد
11. ۱۱از ایران و از تازیان لشکریگزین کرد گرد از همه کشوری
12. ۱۲سوی تخت جمشید بنهاد رویچو انگشتری کرد گیتی بروی
13. ۱۳چو جمشید را بخت شد کندروبه تنگ اندر آمد جهاندار نو
14. ۱۴برفت و بدو داد تخت و کلاهبزرگی و دیهیم و گنج و سپاه
15. ۱۵چو صد سالش اندر جهان کس ندیدبر او نام شاهی و او ناپدید
16. ۱۶صدم سال روزی به دریای چینپدید آمد آن شاه ناپاک دین
17. ۱۷نهان گشته بود از بد اژدهانیامد به فرجام هم ز او رها
18. ۱۸چو ضحاکش آورد ناگه به چنگیکایک ندادش زمانی درنگ
19. ۱۹به ارّه‌ش سراسر به دو نیم کردجهان را از او پاک بی‌بیم کرد
20. ۲۰شد آن تخت شاهی و آن دستگاهزمانه ربودش چو بیجاده کاه
21. ۲۱از او بیش بر تخت شاهی که بودبر آن رنج بردن چه آمدش سود
22. ۲۲گذشته بر او سالیان هفتصدپدید آوریده همه نیک و بد
23. ۲۳چه باید همه زندگانی درازچو گیتی نخواهد گشادنت راز
24. ۲۴همی پروراندت با شهد و نوشجز آواز نرمت نیاید به گوش
25. ۲۵یکایک چو گوئی که گسترد مهرنخواهد نمودن به بد نیز چهر
26. ۲۶بدو شاد باشی و نازی بدویهمان راز دل را گشایی بدوی
27. ۲۷یکی نغز بازی برون آوردبه دلت اندرون درد و خون آورد
28. ۲۸دلم سیر شد زین سرای سپنجخدایا مرا زود بِرْهان ز رنج