1. ۱یکی مرد بود اندر آن روزگارز دشت سواران نیزه گذار
2. ۲گرانمایه هم شاه و هم نیک مردز ترس جهاندار با باد سرد
3. ۳که مرداس نام گرانمایه بودبه داد و دهش برترین پایه بود
4. ۴مر او را ز دوشیدنی چارپایز هر یک هزار آمدندی به جای
5. ۵همان گاو دوشا به فرمانبریهمان تازی اسب گزیده مری
6. ۶بز و میش بد شیرور همچنینبه دوشیزگان داده بد پاکدین
7. ۷به شیر آن کسی را که بودی نیازبدان خواسته دست بردی فراز
8. ۸پسر بد مر این پاکدل را یکیکش از مهر بهره نبود اندکی
9. ۹جهانجوی را نام ضحّاک بوددلیر و سبکسار و ناپاک بود
10. ۱۰کجا بیور اسپش همی خواندندچنین نام بر پهلوی راندند
11. ۱۱کجا بیور از پهلوانی شماربود بر زبان دری ده هزار
12. ۱۲ز اسپان تازی به زرین ستامورا بود بیور که بردند نام
13. ۱۳شب و روز بودی دو بهره به زینز روی بزرگی نه از روی کین
14. ۱۴چنان بد که ابلیس روزی پگاهبیامد به سان یکی نیک‌خواه
15. ۱۵دل مهتر از راه نیکی ببردجوان گوش گفتار او را سپرد
16. ۱۶بدو گفت پیمانت خواهم نخستپس آنگه سخن برگشایم درست
17. ۱۷جوان نیک‌دل گشت فرمانش کردچنان چون بفرمود سوگند خورد
18. ۱۸که راز تو با کس نگویم ز بنز تو بشنوم هر چه گویی سخن
19. ۱۹بدو گفت جز تو کسی کدخدایچه باید همی با تو اندر سرای
20. ۲۰چه باید پدر کش پسر چون تو بودیکی پندت از من بباید شنود
21. ۲۱زمانه برین خواجهٔ سالخوردهمی دیر ماند تو اندر نورد
22. ۲۲بگیر این سر مایه‌ور جاه اوتو را زیبد اندر جهان گاه او
23. ۲۳بر این گفتهٔ من چو داری وفاجهاندار باشی یکی پادشا
24. ۲۴چو ضحاک بشنید اندیشه کردز خون پدر شد دلش پر ز درد
25. ۲۵به ابلیس گفت این سزاوار نیستدگر گوی کاین از در کار نیست
26. ۲۶بدو گفت گر بگذری زین سخنبتابی ز سوگند و پیمان من
27. ۲۷بماند به گردنت سوگند و بندشوی خوار و ماند پدرت ارجمند
28. ۲۸سر مرد تازی به دام آوریدچنان شد که فرمان او برگزید
29. ۲۹بپرسید کاین چاره با من بگوینتابم ز رای تو من هیچ روی
30. ۳۰بدو گفت من چاره سازم ترابه خورشید سر برفرازم ترا
31. ۳۱مر آن پادشا را در اندر سراییکی بوستان بود بس دلگشای
32. ۳۲گرانمایه شبگیر برخاستیز بهر پرستش بیاراستی
33. ۳۳سر و تن بشستی نهفته به باغپرستنده با او ببردی چراغ
34. ۳۴بیاورد وارونه ابلیس بندیکی ژرف چاهی به ره بر بکند
35. ۳۵پس ابلیس وارونه آن ژرف چاهبه خاشاک پوشید و بسترد راه
36. ۳۶سر تازیان مهتر نامجویشب آمد سوی باغ بنهاد روی
37. ۳۷به چاه اندر افتاد و بشکست پستشد آن نیک‌دل مرد یزدان‌پرست
38. ۳۸به هر نیک و بد شاه آزاد مردبه فرزند بر نازده باد سرد
39. ۳۹همی پروریدش به ناز و به رنجبدو بود شاد و بدو داد گنج
40. ۴۰چنان بدگهر شوخ فرزند اوبگشت از ره داد و پیوند او
41. ۴۱به خون پدر گشت همداستانز دانا شنیدم من این داستان
42. ۴۲که فرزند بد گر شود نرّه شیربه خون پدر هم نباشد دلیر
43. ۴۳مگر در نهانش سخن دیگرستپژوهنده را راز با مادرست
44. ۴۴فرومایه ضحاک بیدادگربدین چاره بگرفت جای پدر
45. ۴۵به سر بر نهاد افسر تازیانبر ایشان ببخشید سود و زیان