1. ۱داد باد صبح رنگین مژده‌ای از نوبهارگفت پیغام خوش رنگ شفق در لاله‌زار
2. ۲اینک آمد نوبهاری چون عروس سرمه‌زیباینک آمد لاله‌زاری همچو چشم نشئه‌دار
3. ۳سبزه نورس چو خط گلعذاران جان‌شکیبسایه سنبل چو زلف نوعروسان دل‌شکار
4. ۴ابروی قوس‌قزح از عکس سبزه وسمه‌بندچشم نرگش از سواد برگ سنبل سرمه‌دار
5. ۵شاخ گل چون آستین موسی از عجاز وقتصد ید بیضا به برگ گل نماید آشکار
6. ۶همچو فانوس سحر از عکس شمع آفتابنادمیده گل وزو پرنور، جیب شاخسار
7. ۷صیقل موج هوا هر برگ را آیینه کردتا در او صورت نماید قدرت پروردگار
8. ۸عاشقان از بس صفای وقت، بیرون کم روندتا نگردد رازهای دل به مردم آشکار
9. ۹بسکه شد رسم لطافت عام در صحرا و کوههمچو سبزه در ته پاسوده گردد نوک خار
10. ۱۰از طراوت ریشه گیرد ناله در سطح هواوز رطوبت آب گردد نغمه در شریان تار
11. ۱۱بسکه خوبان چمن نازک مزاج افتاده‌اندرنگ گلها می‌پرد، باد ار وزد بر لاله‌زار
12. ۱۲شوخی موج نسیم و اضطراب رنگ گلچون نگاه خیره در رنگ رخ محبوب یار
13. ۱۳از هجوم ابر نتوان جست راه کوه و دشتگر نیفروزد چراغ لاله در صحرا بهار
14. ۱۴از رطوبت بسکه از گل عکس می‌گیرد هواباغبان را وقت گل چیدن شود دشوار کار
15. ۱۵کوه در شورش چو دریا دایم از موج نسیمخاک در مالش زنم چون نازبالش بیقرار
16. ۱۶هرچه بینی در تموج بینی از موج بهارخواه روی سطح بنگر خواه سطح کوهسار
17. ۱۷هر سحرگه سطح آب از سعی تحریک هوااز تموج دام ماهی افکند در چشمه‌سار
18. ۱۸دانه جوهر عجب نبود که از فیض نماسبز گردد در چمن بر سطح تیغ آبدار
19. ۱۹گر برافروزند آتش در زمین گلستانسبز گردد از رطوبت در هوا تخم شرار
20. ۲۰سبز و خرم همچو سرو نورس آید درنظربرنهال شعله افتد گر نظر در سبزه‌زار
21. ۲۱شبنم گل در چمن از بسکه طوفان می‌کندکی توان بی‌کشتی می‌کرد در گلشن گذار
22. ۲۲پای‌کوبان در سماع ذوق بی‌اندازه سرودست‌افشان از نشاط عیش بی‌پایان چنار
23. ۲۳بزم عیش شاه را ماند چمن در فصل گلروز جشن شاه را ماند زمانه در بهار
24. ۲۴برگ برگ انجمن در ساز برگ عشرتنداز برای پادشاه کام‌بخش کامگار
25. ۲۵خسرو صاحبقران کیخسرو جمشیدشانداور گیتی ستان دارای گردون اقتدار
26. ۲۶شاه اسکندر حسب اسکندر حیدرنسبصفدر ثانی لقب دین‌پرور دانش عیار
27. ۲۷پادشاه پادشاهان جهان عباس شاهآفتاب دین و دولت سایه پروردگار
28. ۲۸پادشاهی کز فروغ جبهه اقبال اوظلمت از عالم گریزانست چون لیل ازنهار
29. ۲۹تا ابد از جوهر شمشیر عالمگیر اوستدر امان از طعنه بی‌جوهری‌ها روزگار
30. ۳۰در دیار عدل او گرگینه پوشد گله‌باندر دیار خلق او گلدسته بندد نوک خار
31. ۳۱در ریاض سلطنت نخلی چنین هرگز نرستمیوه‌اش خورشید تابان سایه‌اش ابر بهار
32. ۳۲تاجداری این‌چنین بر تخت شاهی کس ندیدتاج از وی سرفراز و تخت از وی پایدار
33. ۳۳بزم و رزم از نسبت او هردو کامل رتبه‌اندبزم را کیخسروست و رزم را اسفندیار
34. ۳۴پادشاهی جامه‌ای بر قامت رعنای اوستچون قبای دلبری بر قامت رعنای یار
35. ۳۵نه صفت در کار باشد امتیاز مرد راتا بود شایسته فرماندهی در روزگار
36. ۳۶عقل کافی، علم وافی، ذات خوش‌طبع نجیبهمت سرشار و خلق و جرأت و علم و وقار
37. ۳۷گر ندیدستی به یک‌جا مجتمع این نه صفتهان ببین در پادشاه عدل‌پرور آشکار
38. ۳۸علم او چون عقل ذاتی طبع چون جوهر نجیبهمتش گردون نورد و جرأتش دشمن شکار
39. ۳۹عرض خلقش چون فضای لامکان بی‌منتهابحر حلمش همچو دریای تجرد بی‌کنار
40. ۴۰از وقارش با همه شوخی که دارد در مزاجحیرتی دارم که شیخی می‌نماید بی‌وقار
41. ۴۱عالم صبر و تحمل را شکوهش کوه قافعرصه مردانگی را مردیش مردانه‌وار
42. ۴۲ناوکش جوزاشکاف و نیزه‌اش پروین‌گسلاستخوان‌سا گرز، و شمشیرش اجل بر فرق نار
43. ۴۳فوج‌فوج دشمن از بیمش دوان تا کوی مرگموج دریا از میان مشت خس آرد برکنار
44. ۴۴جوشنش حفظ الهی و زره زلف بتانوز تحفظ چارحد عالمش آیینه‌دار
45. ۴۵حقه زر درفشان بر فرق او چون آفتابدر سعادت بر سرش بال هما گوهر نثار
46. ۴۶جام بزمش کاسه‌ای از حوض کوثر پر شرابتیغ رزمش جدولی از چشمه‌سار ذوالفقار
47. ۴۷باغ‌دین از قامتش دلکش‌تر از گلشن چو سرووز کفش جام می از گل تازه‌تر بر شاخسار
48. ۴۸غیر گردون برنمی‌تابد شکوه آفتابگر فلک گویم سمندش را مرا معذوردار
49. ۴۹آب سبکسیری که با سختی سم از راه نرمچون نسیم از سیر دریا برنمی‌گیرد غبار
50. ۵۰گر ز پستی بربلندی پویه بردارد رودچون نگه کز دشت می‌آید به سطح کوهسار
51. ۵۱وز بلندی سوی پستی چونکه آید بگذردهمچو موجی کز میان بحر آید برکنار
52. ۵۲گر بتازی بردرشتی‌های ایامش سبکمی‌کند چون معنی نازک به خاطرها گذار
53. ۵۳وربروی برگ گل خواهی که تازی چون نسیممی‌دود هموارتر از رنگ می بر روی یار
54. ۵۴شوخ‌مستی، چابکی کز شوخ‌مستی‌های اوجز نگاه شاد کس ننهاد بر دستش چدار
55. ۵۵شیهه‌اش در صیدگاه از هر طرف گردد بلندبسته گردد شش جهت راه رمیدن بر شکار
56. ۵۶سرعتش چون شعله جواله گرداگرد صیدچون شکار جرگه سازد از سوارانش حصار
57. ۵۷گر ز مشرق سوی مغرب تازدش در نیمشبسایه پیشین به وقت صبح دریابد سوار
58. ۵۸پادشاها پادشاهی مر ترا زیبد که هستعقل پیرت ملک گیر و عدل میرت ملک دار
59. ۵۹عقل شیخ و طبع شوخ و عزم پیش و جزم بیشعشق دولت حسن عشرت درد دین و مردکار
60. ۶۰شوکتی همچون شکوه عشق دیر از جادرآصولتی چون جرأت دیدار زود از پا درآر
61. ۶۱عیش و عشرت چون تمنای حبیبان بر دوامذوق و بهجت چون جفاهای رقیبان برقرار
62. ۶۲از تصرف‌های طبع شوخ عشرت پرورتمی‌توان گفتن که هستی عیش را پروردگار
63. ۶۳حسن دولت از تو همچون حسن دین از مصطفینظم ملک از تیغ تو چون نظم شرع از ذوالفقار
64. ۶۴شه جوان دولت جوان عشرت جوان لذت جوانمژده‌ای پیران که باز ازنو جوان شد روزگار
65. ۶۵هر دو از یک چشمه سیرابند چون جام و سبوعیش روزافزون شاه و حسن روزافزون یار
66. ۶۶ختن کن فیاض هنگام دعای دولت استدل اجابت را مبادا خون شود از انتظار
67. ۶۷تا کمال نوع انسان ناید از قوت به فعلجز به حسن تربیت از پادگاه روزگار
68. ۶۸تربیت هر مستعدی را ز درگاه تو باددین و دانش را مبادا جز به این در افتقار
69. ۶۹سایه پروردگاری کم مباشی از جهانتا جهان در کار دارد سایه پروردگار