1. ۱ماه نو عید و صد چنین بادمیمون به ملازمان استاد
2. ۲استاد اجل و صدر اعظمشایسته رحمت خداداد
3. ۳دریای وقار و کوه تمکینسررشته علم و فضل و ارشاد
4. ۴با این همه کهنگی نداردگردون به جهان نظیر او یاد
5. ۵بنیان افاده مندرس بودبنیاد علوم جمله بر باد
6. ۶هرکس آمد مرمتی کرداو طرح ز نو نهاد بنیاد
7. ۷صد شکر که تا ابد ز سعیشمعموره فضل گشت آباد
8. ۸در طب نفوس کس چو او نیستگردیده‌ام این خراب‌آباد
9. ۹از نسخه بی‌نظیر اسفاربیماری جهل را شفا داد
10. ۱۰دوشینه که مست فکر بودمبا جان حزین و خاطر شاد
11. ۱۱در عالم قدس می‌پریدماز قید علاقه گشته آزاد
12. ۱۲در مکتب قدسیان که آنجانفس است خلیفه عقل استاد
13. ۱۳دیدم که زبان عقل فعالزین نکته همین سرود اوراد
14. ۱۴هر ذره که در جهان جسم استز آبا و ز امهات و اولاد
15. ۱۵شبهی دارد ورای اجساممثلی دارد برون ز ابعاد
16. ۱۶صدرالحکما که مادر طبعفرزند چنین به دهر کم زاد
17. ۱۷من مثل ویم به عالم قدسمانند من او به دار ابعاد
18. ۱۸معراج خیال بود و من مستکاین مژده بلند نشئه افتاد
19. ۱۹من یاد ندارم آنچه دیدمخود می‌دانی دگر چه روداد
20. ۲۰شاهی چه کند کسی که از صدقبا بندگی تو گشت معتاد
21. ۲۱تقدیر نخواهدش گشودنهر عقده که فطرت تو بگشاد
22. ۲۲مشکل بودی اگر نبودیانصاف تو یار آدمی‌زاد
23. ۲۳بسیار زمانه جستجو کردتا چون تو دری به دستش افتاد
24. ۲۴ای گوهر قیمتی ز دستتآسان آسان نمی‌توان داد
25. ۲۵خواهم شمرم فضایلت رالیکن ز کجا بیارم اعداد
26. ۲۶کلک تو کلید مشکلات استهر عقده که بسته بود بگشاد
27. ۲۷کو افلاطون و کو ارسطوها من شاگرد و ها تو استاد
28. ۲۸در خدمت تو نشسته بودیمدیروز به خاطر خوش و شاد
29. ۲۹شد شاهد فضلت از سر نازدر جلوه و، داد دلبری داد
30. ۳۰از عشوه آن پریوش شوخشوری به میان مجلس افتاد
31. ۳۱دلداده اگرچه داشت بسیارعاشق دل خود به تازگی داد
32. ۳۲بر عاشق تازه ای وفا کیشرحمی که ندیده جور و بیداد
33. ۳۳امروز شنیده‌ام که آن ماهدر مکتب قدسیان شد استاد
34. ۳۴من بر سر کوچه‌اش نشینمتا آنکه شود ز مکتب آزاد
35. ۳۵تا ناز کند جوان به عاشقتا عاشق ازوست مست بیداد
36. ۳۶معشوق صفت همیشه باشیشادان و طرب‌‌کنان و دلشاد
37. ۳۷بدخواه تو همچو بخت عاشقاز صفحه روزگار گم باد