1. ۱ز باد حادثه آخر باین شدم دلشادکه برد خاک مرا تا به آستان مراد
2. ۲سر مرا که لگدکوب فوج حادثه بودبه خاک درگهی افکند و سربلندی داد
3. ۳ز نور رای شهی کوکبم منور گشتکه آفتاب کند از ضمیرش استمداد
4. ۴مرا زمانه ز پستی به ذروه‌ای افکندکه پیک وهم فلک پا به پایه‌اش ننهاد
5. ۵به حال من که فلک ننگریستی از ننگدعا همی کند اکنون که چشم بد مرساد
6. ۶شب سیاه مرا رشک روز روشن کردفروغ ناصیه سید بزرگ نژاد
7. ۷سپهر ملت و دین آفتاب شرع مبینستون قصر یقین باقر علوم رشاد
8. ۸به سعی فطرت ابای فضل را فرزندبه زور طبع، عروس کمال را داماد
9. ۹هزار مرتبه در بزم قدس‌گاه عروجزبان عقل ندای تقدمش درداد
10. ۱۰ز عذر سوده زبان شد معلم اولازین که پیش‌تر ازوی قدم به راه نهاد
11. ۱۱ولی به جاده عرفان هزار مرحله پیشبماند واپس ازو از قصور استعداد
12. ۱۲به گرد قصر جلالش نمی‌رسد گردونز نفس نامیه جوید اگر به فرض امداد
13. ۱۳سپهر با همه‌شان از نسیم مصر ولاشبه خود ببالد از شوق همچو مشک از باد
14. ۱۴نه واجب است ولی هست شکر او واجبنه شارع است ولی هست شرع ازو آباد
15. ۱۵به باغ خاطر من غنچه‌های مشکل رانسیم فکرت او تا وزید، جمله گشاد
16. ۱۶ز رشک گلبن ازو خارخار داشت به دلز پای تا سر از آن جمله خار بیرون داد
17. ۱۷صبا به باغ به وصفش گشوده دفتر گلهزار در چمن از مدح او کند انشاد
18. ۱۸زبان سوسن از اوصاف او به ذکر خفی استدهان غنچه به ذکر مدایحش پر باد
19. ۱۹خدایگانا آنی که در فضایل تووفا به حصر مراتب نمی‌کند اعداد
20. ۲۰اگرنه امر ترا بوده در الست مطیعوگرنه حکم ترا گشته از ازل منقاد!
21. ۲۱که کرد تیر شعاع آفتاب را در چشم!فلک به گردنش این بند کهکشان که نهاد!
22. ۲۲اگر به تربیت ساکنان باغ شویکه آبشان دهی از جویبار استعداد
23. ۲۳ز فیض عام تو شاید که میوه آرد سروز یمن لطف تو زیبد که گل کند شمشاد
24. ۲۴نسیم فکر تو در باغ طبع تا نوزیدنقاب، غنچه معنی به روی کس نگشاد
25. ۲۵مقدمی به شرف از معلم اولچه باک مادر ایامت ار مؤخّر زاد
26. ۲۶تأخر تو بود از اکابر حکماتأخری که خدا ز انبیا به خاتم داد
27. ۲۷بزرگی تو چو قدر نبی خداداد استحسود گو ندهد سعی‌های خود بر باد
28. ۲۸بود خیال عدوی تو همسری ترانظیر دعوی همبالی هما از خاد
29. ۲۹ضعیف پایه‌ترست از قوای جسمانیقوی‌ترست ز نفس مجرد اجساد
30. ۳۰رجوع جمله خلایق به تست در دنیاچنانکه روز قیامت به مبدأست معاد
31. ۳۱اگر به عهد تو بودی محقق حلیفراگرفتی از تو قواعد ارشاد
32. ۳۲تو چون افاده نمایی هزار شیخ مفیدکشد به دامن خاطر لطیفه‌های مفاد
33. ۳۳قضا به محضر تقدیر مهر ثبت نکردرقم ز نام تو تا بهر طغریش ننهاد
34. ۳۴به دشت ذهن چو تازی سمند فطنت راپی شکار غزالان قدس چون صیاد
35. ۳۵کمند فکر کنی حلقه حلقه در کف فهمچو زلف خم به خم مهوشان حورنژاد
36. ۳۶شکار معنی بکر آن قدر کنی که شودحوالی در و بام خیال قدس آباد
37. ۳۷ز جهل تیره‌دلان را شفا به قانون داداشاره‌ای که نمودی پی نجات معاد
38. ۳۸بسان نقطه سهو این نجوم را حک کنچو درنوردی طومارهای سبع شداد
39. ۳۹محبت تو به هر سینه حصه‌ای داردبسان نوع که ساریست در همه افراد
40. ۴۰اگرچه عام عرض شد ولیک در معنیچو جزو ذاتی با جوهر تو شد ایجاد
41. ۴۱به ذات تو همه اوضاع شرع و دین محتاجچو حاجتی که به سوی صور بود ز مواد
42. ۴۲قوام دین به تو شد چون قوام جنس به فصلهمیشه نوع شریعت ز تو محصل باد
43. ۴۳ز تست کشور ایران خلاصه عالمز تست شهر صفاهان به رتبه خیر بلاد
44. ۴۴تبارک‌الله ازین گلشن بهشت آیینکه می‌دهد به صفا از بهشت رضوان یاد
45. ۴۵قضا چو زد رقم این سواد شد معلومکه کار دست چپ اوست روضه شداد
46. ۴۶ز آب روی ارم آب می‌دهد دورانبه چار باغ صفاهان به گلبن و شمشاد
47. ۴۷بهشت روی زمین است از آن بود که مدامدر آن کسی که بود نیست از بهشتش یاد
48. ۴۸شها مقدس از آنی که فکر همچو منیستایش تو کند با قصور استعداد
49. ۴۹ترا عظیم بود شان وگرنه من در مدحهزار بار به حسان گرفته‌ام ایراد
50. ۵۰ز خجلت تو دهانم چو غنچه شد بستهوگرنه سحبان دارد فصاحت از من یاد
51. ۵۱پس از ستایش ذاتت دعای تو لازمچنانکه بعد ادای فریضه‌ها اوراد
52. ۵۲همیشه تا که بود ابر دایه گلشنبه شیر شبنم تا هست طفل گل معتاد
53. ۵۳به چارباغ جهان گلشن فضیلت راز شبنم سر کلکت زمانه آب دهاد