1. ۱ترک من بر دل من کامروا گشت و رواستازهمه ترکان چون ترک من امروز کجاست
2. ۲مشک با زلف سیاهش نه سیاهست و نه خوشسرو با قد بلندش نه بلندست و نه راست
3. ۳همه نازیدن آن ماه بدیدار منستهمه کوشیدن آن ترک بمهر و بوفاست
4. ۴او سمن سینه و نوشین لب و شیرین سخنستمشتری عارض و خورشید رخ و زهره لقاست
5. ۵روی او را من از ایزد بدعا خواسته امآنچنان روی ز ایزد بدعا باید خواست
6. ۶دل من خواست همی بر کف او دادم دلور بجای دل جان خواهد، بدهم که سزاست
7. ۷اندرین عشق مرا نیز ملامت مکنیدکاین قضاییست بر این سر که ندانم چه قضاست
8. ۸مردمان گویند این دل شده کیست بروکه ز من دل شده این انده و اندیشه مراست
9. ۹در دلم هیچکسی دست نیابد ببدیتا درو مدحت فرزند وزیر الوزراست
10. ۱۰خواجه سید حجاج علی بن الفضلآنکه از بار خدایان جهان بی همتاست
11. ۱۱روز وشب درگه او خانه اهل هنرستسال و مه مجلس او مسکن و جای ادباست
12. ۱۲بسخا مرده صد ساله همی زنده کنداین سخا معجز عیسی است همانا نه سخاست
13. ۱۳همچو بر شاخ درختان اثر باد بهاراثرنعمت او بر همه گیتی پیداست
14. ۱۴همچنو ما همه از نعمت او بهره وریمپس چو نیکو نگری نعمت او نعمت ماست
15. ۱۵مردمی زنده بدویست و سخا زنده بدووین دو چیزست که او را بجهان کام و هواست
16. ۱۶سال و مه در طلب نعمت و ناز خدمستروز و شب در سخن زائر و تدبیر عطاست
17. ۱۷همه نازیدنش از دیدن زوار بودوامق است او بمثل گوئی وزائر عذراست
18. ۱۸کهتری را بر او خدمت جاه و کرمستخدمتی را بر او نعمت بسیار جزاست
19. ۱۹خدمت فرخ او باید ورزید امروزهر که را آرزوی نعمت و ناز فرداست
20. ۲۰مرد را خدمت یکروزه آن بارخدایگرچه مسرف بودو مفرط، صد ساله نواست
21. ۲۱مهتران سپهی عاشق مهرو درمندبس درمهای درستست وبر این قول گواست
22. ۲۲دل خواجه است که هرگز نگراید بدرمدل خواجه نه دلستی که همانا دریاست
23. ۲۳از پی عرض نگهداشتن و جاه عریضخواسته بر دل او خوارتر از خاک و حصاست
24. ۲۴چونکه داور بود او داور بیغل و غشستچونکه حاکم بود او حاکم بی روی و ریاست
25. ۲۵ضعفا را بهمه حالی یارست و، خداییار آنست بهر وقت که یار ضعفاست
26. ۲۶هم ز بهر ضعفا مال خداوند بسابپذیرفت و بیفزود و برآورد و بکاست
27. ۲۷نامه یی کرد سوی خواجه سید که بفضلشغل آن کار کفایت کن، کان کار تراست
28. ۲۸هم دل خلق نگه دارد و هم مال امیرکارفرمای چنین در مه آفاق کجاست
29. ۲۹رمضان آمد و دیوان مؤونت برداشتخلق را گفت مرا شادی از ایام شماست
30. ۳۰مردمان اکنون دانند که چون باید خفتمردمان اکنون دانندکه چون باید خاست
31. ۳۱لا جرم بر تن و بر جان امیر از همه خلقروز تا روز به نیکی ز دگرگونه دعاست
32. ۳۲گر کسی گوید کافی تر و کامل تر ازوهیچ مهتر بود این لفظ چنان دان که خطاست
33. ۳۳در جهان با نظر او نه بلاماند و نه غمنظر نیکوی او نفی غم و دفع بلاست
34. ۳۴از حلیمی چو زمینست و به رادی چو فلکاز تمامی چو جهانست و بپاکی چو هواست
35. ۳۵تا فلکها را دورست و بروجست و نجومتا کواکب را سیرست و فروغست و ضیاست
36. ۳۶تا بسال اندر سه ماه بود فصل ربیعنه مه دیگر صیفست و خریفست و شتاست
37. ۳۷مجلس و پیشگه از طلعت او فرد مبادکه ازو پیشگه و مجلس با فر و بهاست
38. ۳۸شادمان باد و نصیبش ز جهان نعمت و نازنعمت و نازی کانرا نه زوال و نه فناست
39. ۳۹دیدن ماه نو و عید بدو فرخ بادکه همایون پی و فرخ رخ و فرخنده لقاست