رحلت إلى عبد الإله مطيتي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مرکبم را به سوی عبدالاله کوچ دادم که بیابان را می‌شکافد و کج و لاغر است•رَحَلْتُ إلى عَبْدِ الإلَهِ مَطِيّتي ⁎ تَجُوبُ الفَلاةَ وَهْيَ عَوْجاءُ ضَامرُ
2. 2به سوی پسر ابوالنضر که کارهایش بزرگوارانه است و شب‌روی و نیمروز او را آزار می‌دهد•إلى ابنِ أبي النَّضْرِ الكَرِيمِ فَعالُهُ ⁎ يُضِرّ بِهَا إدْلاجُهَا وَالهَوَاجِرُ
3. 3به سوی بزرگوار ریشه‌ها، نجار ناب، که کریز و عامر او را به بلندی رساندند•إلى ماجِدِ الأعْرَاقِ مَحْضٍ نِجارُهُ ⁎ نَمَاهُ إلى العَلْيَا كُرَيْزٌ وَعَامِرُ
4. 4بخشش هر که مرد پنهان شد، جز بخشش پسر عامر؛ پنهان شد و گورها بخشش او را نپوشاندند•تَوارَى نَدَى مَنْ ماتَ غَيرَ ابن عامرٍ ⁎ تَوارَى فَما وَارَتْ نَداهُ المَقابِرُ
5. 5تو را روشن‌رخ یافتم، عمه‌ی بهترین شما، ای پسران هدایت، و خدا به مردم آگاه است•وَجَدّتُكَ البَيْضَاءُ عَمّةُ خَيْرِكُمْ ⁎ بَنيِّ الهُدَى، والله بِالنّاسِ خَابِرُ
6. 6و از عبد شمس شاخه‌های بلندی‌اش در بالا شاخه زد، قدموس از آنِ توست و عراعر از آن•وَمِنْ عَبدِ شَمسٍ قد تَفرّعتَ في العلى ⁎ ذُرَاها، لكَ القُدْموسُ منها العُرَاعرُ
7. 7شاهان و پسران شاهان و سروران، که سروری دارند چون عودی که بر مردم چیره است•مُلُوكٌ وَأبْنَاء المُلُوكِ وَسَادةٌ ⁎ لهمْ سُؤدَدٌ عَوْدٌ على الناس قَاهِرُ
8. 8آنان بهترین بطحاوی‌های لؤی بن غالب‌اند، که دریاهای خروشان آنان را از آن برافراشتند•هُمُ خَيرُ بَطحاوَي لُؤيّ بن غالِبٍ ⁎ سَما بِهمُ مِنها البُحُورُ الزّوَاخرُ
9. 9در میان گودال‌ها و رازهایش جا گرفتید؛ بطحاء و برآمدگی‌هایش با شما لبریز شد•تَبَحْبَحْتُمُ مَنْ بِالجِبَابِ وَسِرِّهَا ⁎ طَمَتْ بِكُمْ بَطحاؤها وَالظّوَاهِرُ