رأى عبد قيس خفقة شورت بها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عبدقیس برق‌زدنی دید که دست آتش‌گیرنده با آن شعله زد، سپس خاموش کرد•رَأى عَبْدُ قَيسٍ خَفْقَةً شَوّرَتْ بها ⁎ يَدا قَابِسٍ ألْوَى بهَا ثمّ أخْمَدَا
2. 2ای عبدقیس دوباره بنگر، شاید آتش برایت خر پای‌بسته را روشن کند•أعِدْ نَظَراً يَا عَبْدَ قَيْسٍ فَرُبّمَا ⁎ أضَاءتْ لَكَ النّارُ الحِمارَ المُقَيَّدَا
3. 3خر کلیبیانی که در آن مسابقه‌ای ندیدند و اسبان را در نرمی نیافتند•حِمَارُ كُلَيْبيّينَ لمْ يَشْهَدُوا به ⁎ رِهَاناً وَلم يُلْفَوْا على الخَيل رُوَّدَا
4. 4شاید افروزنده دوباره آتش را برافروزد؛ پس با دو چشمت آتش گرم‌شونده را بجو، آن‌جا که برافروخته شد•عَسى أنْ يُعيدَ المُوقدُ النّارَ فالتمسْ ⁎ بعَينَيْكَ نَارَ المُصْطَلي حَيْثُ أوْقَدا
5. 5در روز نسار تلاشی نکردند و زنانشان قهرمانی بالش‌نهاده را باز نیاوردند•فَمَا جَهِدُوا يَوْمَ النِّسَارِ، وَلمْ تَعُدْ ⁎ نِسَاؤهُمُ مِنْهُمْ كَمِيّاً مُوَسَّدا
6. 6زنی کلیبی که خدا چهره‌اش را زیبا نکرد و پرنده برایش به سعادت نخواند•كُلَيْبِيّة لَمْ يَجْعَلِ الله وَجهَهَا ⁎ كَرِيماً ولمْ تَزْجُرْ لهَا الطّيرُ أسعَدا
7. 7چگونه، که دو چشم خود را درآوردی و از سر ستیز به دندان افعی‌ای که تیره شده می‌پردازی•فكَيْفَ وَقَدْ فَقَّأتُ عَينَيكَ تَبتَغي ⁎ عِنَاداً لِنَابَيْ حَيّةٍ قَدْ تَرَبّدا
8. 8از کران‌گوشان که یک‌بار از آب دهانش بس است، و هرگاه بازگشت، باز در درخت نیکوتر بود•مِنَ الصُّمّ تكفي مَرّةً مِنْ لُعَابِهِ ⁎ وَمَا عادَ إلاّ كانَ في العَوْدِ أحمَدا
9. 9هر چه از او به زمین می‌رسد، آن‌گاه که شب می‌رود، می‌بینی که شکاف‌هایی در تپه‌ها می‌افکند و سخت است•تَرَى ما يمسّ الأرْضَ مِنه، إذ اسَرَى ⁎ صُدُوعاً تَفَأى بالدَّكادِكِ صُلَّدَا
10. 10اگر آتش پسر مراغه را عیب گیری، آن فرومایه‌ترین آتش گرم‌شوندگان و افروزندگان است•لَئِنْ عِبْتَ نَارَ ابنِ المَرَاغَةِ إنّهَا ⁎ لألأمُ نَارٍ مُصْطَلينَ وَمَوْقِدا
11. 11چون آن را با ابزار فرومایه روشن کنند، نه سرور را روشن می‌کند و نه نزد فرودآمدگان یاوری می‌دهد•إذا أثْقَبُوهَا بِالكُدادَةِ لَمْ تُضيء ⁎ رَئيساً وَلا عِنْدَ المُنِيخِينَ مَرْفَدا
12. 12بلکه سمورها نزد آن گرم می‌شوند و برای آغل ورقه‌ای تکیه‌داده را پاک می‌کنند•وَلَكِنّ ظِرْبَى عِنْدَهَا يَصْطَلُونها ⁎ يَصُفوّنَ للزَّرْبِ الصّفِيحَ المُسَنَّدا
13. 13خارپشت‌ها و تیزرو در پشت خرانشان، چون عطیه آنان را به این چوب گرد آورد•قَنَافِذُ دَرَامُونَ خَلْفَ جِحاشِهم ⁎ لِمَا كَانَ إيّاهُمْ عَطِيّةُ عَوّدا
14. 14چون مادر کلیبی گرداگردش ساق‌ها را برای استخوان ساق شترمرغ سیاه ساخت•إذا عَسْكَرَتْ أُمُّ الكُلَيْبيّ حَوْلَهُ ⁎ وَظِيفاً لظُنْبُوبِ النّعامَةِ أسْوَدا
15. 15به ماه آسمان قصد کردی، و پیش از آن بیابان‌هایی است که چشم را از بالا رفتن بازمی‌دارد•عَمَدْتَ إلى بَدْرِ السّمَاءِ وَدُونَهُ ⁎ نَفَانِفُ تَثْني الطَّرْفَ أنْ يَتَصَعّدا
16. 16عبید را هجو کردی چون راست حکم کرد، و پیش از تو داوری به نشیب و فراز رفت•هَجَوْتَ عُبيداً أنْ قَضَى وَهوَ صَادقٌ ⁎ وَقَبْلَكَ مَا غَارَ القَضَاءُ وَأنْجَدا
17. 17و پیش از تو عدی خانه‌هایش را حمایت کرد و چوپانشان در فلج وارد و خارج شد•وَقَبْلَكَ مَا أحْمَتْ عَدِيٌّ دِيَارَهَا ⁎ وأصْدَرَ رَاَعِيهِمْ بِفَلّجٍ وَأوْرَدا
18. 18در روز صلیعاء گله‌شان را با نیزه‌زدنی بازداشتند که در آن ضربه‌های نافذ را می‌دیدی•هُمُ مَنَعُوا يَوْمَ الصُّلَيعاءِ سِرْبَهُمْ ⁎ بِطَعْنٍ تَرَى فيهِ النّوَافِذَ عُنَّدا
19. 19و از شما حق ستم‌دیده را بازداشتند و شما در آن نه زبانی گشودید و نه دستی•وَهُمْ مَنَعُوا مِنْكُمْ إرَابَ ظُلامَةً ⁎ فَلَمْ تَبْسُطُوا فِيها لِسَاناً وَلا يَدا
20. 20و پیش از آن به شمشیرهای مازن پناه بردید، بامداد که شیبان را شمشیر هندی تیز پوشاندند•وَمِنْ قَبلِها عُذْتُمْ بأسْيَافِ مازِنٍ ⁎ غَداةَ كَسَوْا شَيبانَ عَضْباً مُهَنّدَا