حباني بها البهزي نفسي فداؤه

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بهزی آن را به من بخشید؛ جانم فدایش باد؛ و هر که او را مولا باشد، یگانه نیست•حَباني بها البَهْزِي، نَفسِي فِدَاؤهُ ⁎ وَمَنْ يَكُ مَولاهُ، فَلَيْسَ بوَاحِدِ
2. 2چه نیکو جوانی است عیسی، آن‌گاه که شتران بزل کم‌شیر شوند و شبانه با سرمای سخت بیایند•فنِعمَ الفتى عيسَى، إذا البُزْلُ حارَدتْ ⁎ وَجَاءتْ بصُرّادٍ مَعَ اللّيْلِ بَارِدِ
3. 3پیشانی‌های سلیم او را به بلندی رساندند و ریشه‌های راستین میان نصر و خالد•نمَتْهُ النّواصي مِنْ سُلَيْمٍ إلى العُلى ⁎ وَأعرَاقُ صِدْقٍ بَينَ نَصْرٍ وَخالِدِ
4. 4به حق تو، بزرگواری‌ها را در برمی‌گیری و پدری برای خود جز بزرگوار و پسر بزرگوار نیافتی•بحَقّكَ تَحوِي المَكرُماتِ وَلمْ تَجِدْ ⁎ أباً لَكَ إلاّ مَاجِداً وَابنَ ماجِدِ
5. 5و تو آنی که نزار تو را برای دفع دشمنان و کارهای دشوار می‌شمارد•وَأنْتَ الذي أمْسَتْ نِزَارٌ تَعُدّهُ ⁎ لِدَفْعِ الأعادي والأمُورِ الشّدائِدِ
6. 6به آن‌چه به من دادی ستایش خواهم کرد و آن را می‌شمارم، آن‌گاه که قوم فضیلت‌شان را در گردهمایی‌ها بشمارند•سَأُثْني بِمَا أوْلَيْتَني وَأعُدّهُ ⁎ إذا القَوْمُ عَدّوا فَضْلَهُمْ في المَشاهدِ
7. 7مغیث صاحب بزرگواری‌ها و بلندی تو را به بهترین قبیلهٔ سلیم و پدر رسانید•نمَاكَ مُغِيثٌ ذو المَكارِم والعُلى ⁎ إلى خَيْرِ حَيٍّ مِنْ سُلَيْمٍ، وَوَالِدِ
8. 8آنان پناهگاه عزتی‌اند که با آن پرهیز می‌شود، آن‌گاه که یکی از سختی‌ها مردم را فرا رسد•هُمُ مَعْقِلُ العِزّ الذي يُتّقَى بِهِ ⁎ إذا نَزَلَتْ بالنّاسِ إحْدى المآوِدِ
9. 9و آنان بر بنّایان برتری یافتند و کوشش‌هایی کردند که سخن ستایشگر را دروغ نشمرد•وَهُمْ شَرّفوا فَوْقَ البُنَاةِ وَقَاتَلُوا ⁎ مَساعي لمْ تَكْذِبْ مَقَالَةَ حَامِدِ
10. 10جانم و پدرم فدای تو باد، ای پسر نصر، و مالم از تازه و کهن مال توست•فِدىً لك نَفسِي، يا ابن نصرٍ، وَوَالدي ⁎ وَمَاليَ مَالٍ مِنْ طَرِيفٍ وَتَالِدِ