إني حلفت برب البدن مشعرة

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سوگند به پروردگار شتران قربانیِ نشان‌دار و آنچه در جمع از سوارانی و کوچندگان است،•إني حَلَفْتُ بِرَبّ البُدْنِ مُشْعَرَةً ⁎ وَمَا بجُمْعٍ مِن الرُّكْبَانِ وَالظُّعُنِ
2. 2که بر دیان قصیده‌ای ویرانگر و زشت خواهد آمد که به اهل شمشیر از عدن می‌رسد،•لَتَأتِيَنّ على الدّيّانِ جَادِعَةٌ ⁎ شَنْعَاءُ تَبلُغُ أهلَ السِّيفِ من عَدَنِ
3. 3تا شب را بر آنان بگذراند هر جا که به آنان برسند، از ما شعرهای کوبنده‌ای که با سنت‌ها پیوسته‌اند.•حتى يَبيتَ عَلَيهمْ، حيثُ أدرَكَهمْ ⁎ مِنّا جَوَادِعُ قَدْ أُلْحِقنَ بالسُّنَنِ
4. 4قافیه‌ها بازنمی‌گردند؛ پس بشنوید چون به دره‌های غور، صاحب قله‌ها برسند.•إنّ القَوَافيَ لَنْ يَرْجعنَ فَاستمعُوا ⁎ إذا بَلَغْنَ شِعابَ الغَوْرِ ذي القُنَنِ
5. 5اگر با حضن برابری کنند، بردباری‌شان به سوی کوه‌های استوار و بلند حضن سنگینی می‌کند.•لَوْ وازَنُوا حَضَناً مالَتْ حُلُومُهُمُ ⁎ بالرّاسياتِ الثّقالِ الشُّمّ من حَضَنِ
6. 6چه بسیار در میان ایشان پیرانی که در روز دیدار برتری دارند و جوانانی صاحب سنت.•كمْ فيهمُ من كُهولٍ رَاجحينَ بهِمْ ⁎ يَوْمَ اللّقَاءِ، وَشُبّانٍ ذَوِي سُنَنِ
7. 7ای بنی حصین، آنان زنان شما را در روزی که ماندگار بود و نشان‌ها دیرپا، به شما بازگرداندند.•بَني الحُصَينِ وَهُمْ رَدّوا نِساءَكُمُ ⁎ عَلَيْكُمْ يَوْمَ غِبٍّ ثَابِتِ الدِّمَنِ
8. 8اسیران شما را جفت‌جفت به شما بازگرداندند، در حالی که میان زوف و قرن تقسیم شده بودند.•رَدّوا عَلَيْكُمْ سَباياكُمْ مُقَرَّنَةً ⁎ وَقد تُقُسّمنَ في زَوْفٍ وَفي قَرَنِ
9. 9در زوف رها شده و بی‌سرپرست بودند؛ و شتران سرگردان گاه به وطن بازمی‌گردند.•كانَتْ هَوَامِلُ في زَوْفٍ مُعَطَّلَةً ⁎ إنّ الهَوَابِلَ قَدْ يَرْجِعنَ للوَطَنِ
10. 10یهودیان با دیان دینشان را داشتند و دین آنان بدترین دین روزگار بود.•كانَ اليَهُودُ مَعَ الدّيّانِ دِينَهُمُ ⁎ وَدِينُهُمْ كانَ شَرَّ الدّينِ في الزّمَنِ
11. 11ای بنی زیاد، خدا را دیدم که پستی‌تان را افزود و مادرتان افسارش را رها کرده بود.•بَني زِيادٍ رَأيْتُ الله زَادَكُمُ ⁎ لُؤماً، وَأمُّكُمُ مَخْلُوعَةُ الرّسنِ
12. 12نه، سوگند به آن که ما را به اسلام گرامی داشت و مرده را پس از مرگ در بهشت می‌نهد،•لا والّذِي هُوَ بِالإسْلامِ أكْرَمَنَا ⁎ وَجاعِلُ المَيتِ بعدَ المَوْتِ في الجَنَنِ
13. 13بنی دیان بزرگواری نساختند و بنی دیان را زیبایی [در کار] نبود.•مَا كانَ يَبْني بَنو الدّيّانِ مَكرُمَةً ⁎ وَلمْ تَكُنْ لبَني الدّيّانِ مِنْ حَسنِ