أنا ابن خندف والحامي حقيقتها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1من پسر خندف هستم و حامی حقیقت آن؛ خورشید و ماه را به دستم داده‌اند.•أنا ابنُ خِنْدِفَ وَالحَامي حَقِيقَتَها ⁎ قد جَعلوا في يديّ الشّمسَ وَالقَمَرَا
2. 2اگر به قیس بیرون می‌شدم، آنان را در برابر تمیم ناچیز می‌شمردم، که اسبان و گله‌ها را می‌راند.•ولَوْ نَفَرْتَ بقَيْسٍ لاحتَقَرْتُهُمُ ⁎ إلى تَمِيمٍ تَقُودُ الخَيْلَ وَالعَكَرَا
3. 3در میان ایشان دویست هزار سوار است و ملخ‌ها [پیاده] چون جوشش شب چون موج زند.•وَفِيهِمِ مائَتَا ألْفٍ فَوَارِسُهُمْ ⁎ وَحَرْشَفٌ كجُشاء الليل إذ زَخَرَا
4. 4آنان نزد تمیم لقمه‌ای بودند که در گلوی گشاده‌ی شکمباره‌ای رفت چون دهان باز کند.•كَانُوا إذاً لِتَمِيمٍ لُقْمَةً ذَهَبَتْ ⁎ في ذي بَلاعِيمَ لَهّامٍ، إذا فَغَرَا
5. 5تمیم شب را گذراند و آنان در بخشی از ظرف‌های شکمش بودند که شامشان داده بود و ندانست.•باتَ تَميمٌ وَهُمْ في بَعْضِ أوْعِيَةٍ ⁎ مِنْ بَطْنِهِ قَدْ تَعَشّاهُمْ وَما شعرَا
6. 6ای زوزه‌کش پارس‌کننده که از بدبختی است! نزد من بیا تا از آنچه نمی‌دانی خبرت دهم:•يا أيّهَا النّابِحُ العَاوِي لِشِقْوَتِهِ! ⁎ إليّ أُخْبِرْكَ عَمّا تَجهَلُ الخَبَرَا
7. 7که ماران قیس، اگر با آنها بتازی، با ماران آب روبرو شوی و مار نر را ببینی.•بأنّ حَيّاتِ قَيْسٍ، إنْ دَلَفْتَ بها ⁎ حَيّاتُ مَاءٍ سَتَلْقَى الحَيّةَ الذَّكرَا
8. 8کری که ماران به کوهک او نزدیک نمی‌شوند و هیچ زنده‌ای را ردپایی نمی‌بیند.•أصَمَّ لا تَقْرَبُ الحَيّاتُ هَضْبَتَهُ ⁎ وَلَيْسَ حَيٌّ لَهُ عاشٍ يَرَى أثَرَا
9. 9ای قیس عیلان، من به شما گفتم، ای قیس عیلان، که در دلگیری شتاب مکنید.•يا قَيْسَ عَيْلانَ إني كُنتُ قلتُ لكمْ ⁎ يا قيسَ عَيلانَ أن لا تُسرِعوا الضّجَرا
10. 10من هرگاه قومی را هجو کنم، چون صدایم را بشنوند، برایشان شنوایی و بینایی نمی‌گذارم.•إني مَتى أهْجُ قَوْماً لا أدَعْ لَهُمُ ⁎ سَمعاً إذا استَمعوا صَوْتي وَلا بَصَرَا
11. 11ای غطفان، این چراگاه خوش‌گوار است، که سالم‌ها را آلوده می‌کند اگر شیوع یابد.•يَا غَطَفَانُ دي مَرْعَى مُهَنّأةٍ ⁎ تُعدي الصّحاحَ إذا ما عَرُّها انتشَرَا
12. 12قطران ناب شفا نمی‌دهد پخش‌کنندهٔ آن را چون بر گردن‌ها بالا رود و شعله گیرد.•لاَ يُبْرىءُ القَطِرَانُ المَحْضُ ناشِرَها ⁎ إذا تصَعَّدَ في الأعْتَاقِ واسْتَعَرَا
13. 13اگر غطفان نزد من گناهی نداشت، خردمندان به عمرو سرزنش می‌کردند،•لَوْ لمْ تَكُنْ غَطَفانٌ لا ذُنُوبَ لهَا ⁎ إليّ لامَ ذَوُو أحْلامِهِمْ عُمَرَا
14. 14از آنچه پس از آن که مرا آزرد، جرأت یافت، از میان باختر آن و جایگاهی که شکافت.•مِما تَشَجّعَ مِنّي حِينَ هَجْهَجَ بي ⁎ مِنْ بَينِ مَغرِبها وَالقَرْنِ إذْ فَطرَا
15. 15اگر خرما را از رازان از ما بازدارید، من بیشتر قبیله را از هجر بازنمی‌دارم.•إنْ تَمنَعِ التّمْرَ مِنْ رَازَانَ مائِرَنا ⁎ فَلَسْتَ مانعَ جُلّ الحَيّ من هَجَرَا
16. 16من جنگ خود را به شما هشدار دادم چون آتش‌هایش برافروخت، که آتشی است که شراره می‌افکند.•قَد كنتُ أنذرْتكُمْ حَرْبي إذا استعرَتْ ⁎ نيرَانُها هيَ نَار تَقْذفُ الشّرَرَا
17. 17زشت باد آتش و دیگ شما، چون بر سه‌پایه برپا شد و روشنایی بامداد دمیده بود.•قُبْحاً لنارِكُمُ وَالقِدْرِ إذْ نُصِبَتْ ⁎ على الأثافي وَضَوْءُ الصّبْحِ قد جَشَرَا
18. 18اگر می‌دانست شما همسایگانتان چه کسانی‌اید، سحر نزد شما فرود نمی‌آمد.•لَوْ كانَ يَعلَمُ مَا أنْتُمْ مُجاوِرُكُم ⁎ لما أنَاخَ، إلى أحفاشِكُمْ، سَحَرَا