إن كنت تخشى ضلع خندف فانطلق

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اگر از کجی خندف می‌ترسی، پس برو به سوی بزرگان از فرزندان عمرو بن مرثد،•إنْ كنتَ تخشَى ضَلْعَ خندِفَ فانطَلِق ⁎ إلى الصِّيدِ من أوْلادِ عمرِو بن مَرْثَدِ
2. 2و تیره‌ی پسر ذوالجدین، قیس بن خالد، به سوی هر سرور سنگین‌دیه‌ی شکافنده.•وَرَهطِ ابنِ ذي الجَدّين قيسِ بن خالِدٍ ⁎ إلى كُلّ شَدّاخِ الحمَالَةِ سَيّدِ
3. 3و تیره‌ی اثال یا قتاده عمویش و هوذه در بنای بلند و برافراشته.•وَرَهْطِ أُثَالٍ أوْ قَتادَةَ عَمّهِ ⁎ وَهَوْذَةَ في أعْلى البناء المُشَيَّدِ
4. 4و اگر به عِجل بروی که کهنه‌هایش بالا گرفته، و به یشکر در قله‌های دشوارِ بالارفتنی.•وَإنْ تَأتِ عِجلاً مُطرَخِمّاً قديمُها ⁎ وَيشكَر في صَعبِ الذُّرَى المُتصَعِّدِ
5. 5و در تیم، تیم اللات، خانه‌ای یافتم رسیده به ردیف خانهٔ بزرگوار و دراز.•وَفي التَّيمِ تَيمِ اللاّتِ بَيتٌ وَجَدتُهُ ⁎ إلى نَضَدِ البَيْتِ الكَرِيمِ المُمَرَّدِ
6. 6بیا به سوی داوران بکر بن وائل و مانند سرگردان مباش که دودل است.•هلم إلى الحكام بكر بن وائل ⁎ ولا تك مِثلَ الحائر للتردد
7. 7اگر بخواهی اثال و تیره‌اش را داور می‌کنیم، و اگر بخواهی ربیع بن اسود را.•وَإنْ شئْتَ حَكّمْنَا أُثَالاً وَرَهْطَه ⁎ وَإنْ شِئتَ حكّمنا رَبيعَ بنَ أسْوَدِ
8. 8مردمی که کهنگی دارند و با آن راه‌یابی می‌شود، و بخششی بلند بر هر بخششی.•أُنَاسٌ لَهُمْ عَادِيّةٌ يُهْتَدَى بها ⁎ لَهُمْ مِرْفَدٌ عَالٍ على كلّ مِرْفَدِ
9. 9آنان را شیری است که مردم سرش را نشکسته‌اند، پدر نیش‌های تیز، که بسته نشده.•لَهُمْ قَسْورٌ لمْ يَحطِمِ النّاسُ رَأسه ⁎ أبُو شائِكٍ أنْيَابُهُ لمْ يُقَيَّدِ
10. 10با بردباری‌شان نادان بازداشته می‌شود و بازمی‌ایستد، و آنان خردمندان مردم برای آن که قصد کند.•بأحلامِهِمْ يُنهَى الجَهُولُ فَينتَهي ⁎ وَهُمْ حُكَمَاءُ النّاسِ للمُتَعَمِّدِ
11. 11هدایت را با چشمان خودت به تو می‌نمایانند اگر ببینی، و کلیبی به خیر راه نمی‌یابد.•يُرُوكَ بعَيْنَيْكَ الهُدى إنْ رَأيتَهُ ⁎ وَلَيْسَ كُلَيْبيٌّ لِخَيْرٍ بِمُهْتَدِ
12. 12داوران بکر بن وائل به ما گفتند، در گردهمایی از هر قوم و جایگاه حضور:•فَقَالَتْ لَنَا حُكّامُ بَكْرِ بنِ وَائلٍ ⁎ على مَجمَعٍ من كُلّ قَوْمٍ وَمَشهَدِ:
13. 13کلیب فرومایگان مردم‌اند، که انکارشان نمی‌کنند، جامهٔ خواری از هر نشستگاه بر ایشان است.•كُلَيْبٌ لِئَامُ النّاسِ لا يُنْكِرُونَهُ ⁎ عَلَيهِمْ ثيابُ الذّلّ من كلّ مَقعَدِ
14. 14و ظربان را به تیرهٔ حاجب و تیرهٔ عقال، صاحب بخشش، پسر محمد، نمی‌رسانند.•وَما يَجعلُ الظِّرْبا إلى رَهطِ حاجبٍ ⁎ وَرَهْطِ عِقالٍ ذي النّدى بن مَحمّدِ