إن رجال الروم يعرف أهلها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مردان روم، اهل آن، سخن مرا می‌شناسند و نیکی پدرم را در منزل‌ها.•إنّ رِجَالَ الرّومِ يَعرِفُ أهْلُهَا ⁎ حديِثي، ومَعرُوفٌ أبي في المَنازِلِ
2. 2و اگر به سرزمین اشعریان بروی آنان را می‌یابی که از من می‌ترسند، یا سرزمین ترک و کابل.•وَإنْ تَأتِ أرْض الأشعَرِينَ تجدْهمُ ⁎ يَخافُونَني، أوْ أرْضَ تُرْكٍ وَكابُلِ
3. 3هیچ نمازگزاری نیست که خورشید چشمش را بشناسد چون برآید، یا گمشده‌ای بی‌عقل، [که مرا نشناسد].•وَما مِنْ مُصلٍّ تَعرِفُ الشّمسَ عَينُه ⁎ إذا طَلَعَتْ، أوْ تَائِهٍ غَيرِ عاقِلِ
4. 4پس از او بپرس، و در نسب من درمی‌ماند، و نه نام مرا؛ و هر که درماند ستارهٔ سماک [را] بی‌سلاح می‌یابد.•فَتَسْألَهُ عَني، فَيعْيَا بِنِسْبَتي ⁎ ولا اسمي وَمَنْ يَعيا سِماكَ الأعازِلِ
5. 5من پیشی‌گیرندهٔ شناخته‌ام روزی که گرد اسبان نخستین نوجوان فرو نشست.•أنا السّابِقُ المَعرُوفُ يَوْماً إذا انجَلتْ ⁎ عَجاجَةُ رَيْعَانِ الجِيادِ الأوَائِلِ
6. 6زبانم را از غدانه برداشتم پس از آن که کلیب را پایمال کردم، پایمال کردنِ سنگین.•رَفَعْتُ لِسَاني عَنْ غُدانَةَ بَعدَما ⁎ وَطِئْتُ كُلَيْباً وَطْأةَ المُتَثَاقِلِ
7. 7پس از آن که موی سرم دو رنگ شد و سگ‌های قبیله‌ها مرا جنباندند، شما را نشناسم.•فَلا أعرفَنْكُمْ بَعدَ أن كان مِسحَلي ⁎ شَمِيطاً، وَهَزّتْني كِلابُ القَبائِلِ
8. 8و شما مردمی هستید که کارهایتان را در دست دارید، و چون کشته‌ای می‌شوید که جنگنده نبوده است.•وأنْتُمْ أُنَاسٌ تَمْلِكُونَ أُمُورَكُمْ ⁎ تَكُونُونَ كالمَقتُولِ غَيرِ المُقاتِلِ
9. 9که تحمل درد در غیر جای خودش بر مرد ستمی است سخت‌تکان‌دهنده.•فَإنّ احْتِمَالَ الدّاءِ في غَيرِ كُنهِهِ ⁎ على المَرْءِ ذو ضَيمٍ شَديدُ التّلايِلِ
10. 10و کدام‌یک از شما، آن گاه که جدّ من و شما جدی گرفت، در برخورد سینه‌ها با هم می‌خوابد؟•وَأيُّكُمُ إذْ جَدّ جِدّي وَجَدُّكُمْ ⁎ يُنيخُ مَعاً عِندَ اعترَاكِ الكَلاكِلِ
11. 11پیش از شما هیچ قبیله‌ای را هدف نگرفتم که هدف مرا نشانه گیرد، جز با ضربت تبرها.•وَما كنتُ أرْمي قَبْلَكُمْ من قَبيلَةٍ ⁎ رَمَتْ غَرَضِي إلاّ بصَقْعِ المَعاوِلِ
12. 12اگر پندها شما را از من بازندارد، من مردی هستم که رگ گردن کشندگان را نشانه می‌گیرم.•فإنْ تَنهَكُمْ عَني العِظَاتُ، فإنّني ⁎ أنَا الرّجُلُ الرّامي فَرِيصَ المُقاتِلِ
13. 13هرگاه دشمنانم را ببینی، بر چهره‌ها و پس‌گردن‌هایشان از من شیارهای باران‌سیل می‌یابی.•مَتى تَلْقَ أعدائي تَجدْ في وُجوهِهمْ ⁎ وَأقْفَائِهِمْ مِنّي أخَادِيدَ وَابِلِ