ألم يك جهلا بعد ستين حجة

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا پس از شصت سال به یاد ام‌الفضل افتادن و سر سپید بودن نادانی نبود؟•ألَمْ يَكُ جَهْلاً بَعْدَ سِتّينَ حِجّةً ⁎ تَذَكُّرُ أُمِّ الفَضْلِ وَالرّأسُ أشْيَبُ
2. 2و گفتنت: آیا نیکی‌اش به ما بازمی‌گردد؟ و برای چیزی که از دست رفته جست‌وجویی نیست،•وَقيلُكَ: هَلْ مَعرُوفُها رَاجعٌ لَنا ⁎ وَلَيْسَ لشيءٍ قَد تَفاوَتَ مَطلَبُ
3. 3در هنگامی که روزگار جز اندکی از آن رفته و بازماندهٔ آخر زندگی نزدیک است برود.•عَلى حِينَ وَلى الدّهْرُ إلاّ أقَلّهُ ⁎ وكادَتْ بَقايا آخِرِ العَيشِ تَذهَبُ
4. 4اگر ما را از جدایی آگاه کنی، شما نخستین کسانی نیستید که دور می‌شوند و کناره می‌گیرند.•فَإنْ تُؤذِنينا بالفِرَاقِ، فَلَسْتُمُ ⁎ بِأوّلِ مَنْ يَنْأى وَمَنْ يَتَجَنّبُ
5. 5چه بسا دوستی که پیوند او را فراموش کردم، نزدیک است پس از او دلم برافروخته شود.•وكَمْ من حَبيبٍ قَد تَناسَيتُ وَصْلَهُ ⁎ يَكادُ فُؤادي، إثْرَهُ، يَتَلَهّبُ
6. 6آیا سزاوار نیستیم که شب‌روی را سخت کنیم و آن که پشت سر ماست رقصان و خسته بماند؟•ألَسنا بمحقوقِينَ أنْ نُجهِدَ السُّرَى ⁎ وَأنْ يُرْقِصَ التالي لَنا وَهوَ مُتعَبُ
7. 7به سوی بهترین کسی که زیر آسمان امانت دارد و به حقی که دروغ نمی‌شود سزاوارتر است.•إلى خَيرِ مَنْ تَحْتَ السّماءِ أمانَةً ⁎ وَأوْلاهُ بالحَقّ الذي لا يُكَذَّبُ
8. 8مرکب‌های ما در شب با ستارگان می‌ستیزند و با خورشید تا آن که خورشید غروب کند خسته می‌شوند.•تُعارِضُ باللّيْلِ النّجُومَ رِكَابُنا ⁎ وَبالشمسِ حتى تأفلَ الشمسُ تُذأبُ
9. 9خوابانده شدند و نمی‌دانند آیا بر پشتشان زخم است یا در سمشان سوراخ‌تر.•أُنِيخَتْ وَما تَدْرِي أما في ظُهورِها ⁎ مِنَ القَرْحِ أمْ ما في المَناسِمِ أنْقَبُ
10. 10سوگند به دست‌های شتران قربانی که گردنشان خونین می‌شود در روز، و آنچه صفاح و کبکب را در برگرفت،•حَلَفتُ بأيدي البُدنِ تَدمى نُحورُها ⁎ نَهاراً وَما ضَمّ الصِّفَاحُ وَكَبْكَبُ
11. 11که مادری برای ما خلیفه‌ای را آورد از خورشید؛ اگر پسرش ماه بود، شریف‌تر بود.•لأُمٌّ أتَتْنَا بِالوَلِيدِ خَلِيفَةً ⁎ من الشمسِ، لوْ كانَ ابنُها البدرُ، أنجبُ
12. 12و اگر بخواهی، از عبس پدری داری که از آنان است و میراث‌جو و جویاست.•وَإنْ شِئتَ مِن عَبسٍ بِكَ مِنْهُمُ ⁎ أبٌ لكَ طَلاّبُ التّرَاثِ مَطالِبُ
13. 13و از عبد شمس تو ششمین شش خلیفه‌ای که عمو و پدر از ایشان بودند.•وَمن عَبدِ شَمسٍ أنتَ سادِسُ ستّةٍ ⁎ خَلائِفَ كانوا منِهُمُ العمُّ والأبُ
14. 14راهنمایانِ راه‌یافته، عثمان از ایشان است و مروان و پسر ابطحیان پاک.•هُداةً وَمَهْدِيّينَ، عُثمانُ منِهُمُ ⁎ وَمَرْوَانُ وَابنُ الأبْطَحَينِ المُطَيَّبُ
15. 15پدرت همان بود که برای او از میان سران لؤی بن غالب، پاکِ نژاد و پیراسته بود.•أبُوكَ الذي كانتْ لُؤيُّ بن غالِبٍ ⁎ لَهُ من نَوَاصِيها الصّرِيحُ المُهذَّبُ
16. 16بخت با ولید بالا رفت به جایی که هر بختی را زیر آن سرازیر می‌بینم.•تَصَعّدَ جَدٌّ بالوَليدِ إلى التي ⁎ أرَى كُلَّ جَدٍّ دُونَهَا يَتَصَوّبُ
17. 17دو گروه گرانبار، جن و انس را می‌بینم که گردن‌هایشان را به سوی تو دراز کرده‌اند و نزدیک می‌شوند.•أرَى الثّقَلَينِ الجِنَّ والإنْسَ أصْبَحا ⁎ يَمُدّانِ أعْنَاقاً إلَيْكَ تَقَرَّبُ
18. 18هیچ‌یک از آنان نیست که از دو دست تو بزرگواری نخواهد یا از کیفر نترسد و بگریزد.•وَمَا مِنْهُما إلاّ يُرَجّي كَرَامَةً ⁎ بكَفّيكَ أوْ يَخَشَى العِقابَ فيَهرُبُ
19. 19پایانی برای خواهنده در پیش دو کف تو نیست و برای آرزویش پشت سر تو گریزگاهی نیست.•وَمَا دُونَ كَفيْكَ انْتِهَاءٌ لِرَاغِبٍ ⁎ وَلا لمُنَاهُ مِنْ وَرَائِكَ مَذْهَبُ