أعيني ما بعد ابن موسى ذخيرة

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای دو چشم من، پس از پسر موسی ذخیره‌ای نیست؛ چون آب تمام شد، خون ببارید.•أعَيْنيّ ما بَعْدَ ابنِ مُوسَى ذَخِيرَةٌ ⁎ فَجُودَا، إذا أنْفَدتْمَا المَاءَ، بالدّمِ
2. 2و برانگیزید آنگاه که آزاد خفته است، و در ماتم شما او را با ناله یاری می‌کنند.•وَهِيجَا إذا نَامَ الخُلِيُّ وَأسْعِدَا ⁎ عَلَيْهِ بِنُوْحٍ مِنْكُمَا كُلَّ مأتَمِ
3. 3شما را چه شده است که نمی‌گریید، حال آن که هر چشمی بر او گریسته است، از فصیح و عجم؟•وَما لكُما لا تَبكِيَان، وَقد بَكَتْ ⁎ لَهُ كُلُّ عَينٍ مِنْ فَصِيحٍ وَأعْجَمِ
4. 4پس از پسر موسی کدام جوان را برای روز نبرد یا بار تاوان‌دار می‌شماریم؟•فَأيُّ فَتىً بَعْدَ ابنِ مُوسَى نُعِدُّهُ ⁎ لِيَوْمِ لِقَاءٍ، أوْ حَمَالَةِ مَغْرَمِ
5. 5جوانی که شاخه‌هایش میان صدیق پیامبر است و طلحهٔ ستوده‌خوی و دریادل.•فَتىً، بَينَ صدّيقِ النّبيّ فُرُوعُهُ ⁎ وَطَلْحَةَ مَحمودِ الخَلائقِ خِضرِمِ
6. 6و اگر می‌خواست، آنگاه که لشکرها پیرامونش پشت کردند، بر اسب باقی‌مانده برمی‌شد.•وَلَوْ شَاءَ إذْ وَلَّى الكَتائبُ حَوْلَهُ ⁎ تَعالى على بَاقي العُلالَةِ مِرْجَمِ
7. 7اما دید که زندگی نکوهیده است و مرگ‌ها از هر نردبانی بالا می‌روند،•وَلَكِنْ رَأى أنّ الحَيَاةَ ذَمِيمَةٌ ⁎ وَأنّ المَنَايَا تَرْتَقي كُلَّ سُلّمِ
8. 8و گریز مسلمانان رسوایی است و داستانی که به هر موسم رسد.•وَأنّ فِرَارَ المُسْلِمِينَ خَزَايَةٌ ⁎ وَأُحدُوثَةٌ تَنْمي إلى كُلّ مَوْسِمِ
9. 9نزد پسر موسی سالمی، گویی بازی تیزتک در دست صیادی خمیده است،•وَعِنْدَ ابنِ مُوسَى السّالِميّ، كأنّهُ ⁎ عَتيقٌ بِكَفّيْ قَانِصٍ مُتَقَرِّمِ
10. 10و اسبان بلندقامت لاغر پشت که پیشانی‌هایشان دست هر لگام‌زننده را پشت سر می‌گذارد.•وَلا حِقَةُ الآطَالِ جُرْدٌ مُتُونُهَا ⁎ تَبُذُّ هَوَادِيهَا يَدَيْ كُلِّ مُلْجِمِ
11. 11اسبان نژاده از تبار ناب، گویی تازش شتابان را غنیمت‌ها می‌پندارند.•عَنَاجيجُ مِنْ آلِ الصّرِيحِ كَأنّمَا ⁎ يَخَلْنَ التِهابَ الشّدّ أسلابَ مَغَنمِ
12. 12به آن که امید بازگشت دارد گفت: به آن‌ها پناه ببر، و چون شیر خضاب‌دست یورش ببر.•فَقالَ لمَنْ يَرْجُو الإيابَ استَغِثْ بها ⁎ وَكَرَّ كَمخضُوبِ الذّراعينِ ضَيغَمِ
13. 13با شمشیر ابوبکر و طلحه حلقه‌های زره را از هر مچ می‌بُرد.•بِسَيْفِ أبي بَكْرٍ وَطَلْحَةَ يَختَلي ⁎ بهِ حَلَقَ المَاذِيّ عَنْ كلّ مِعصَمِ
14. 14به اسبان اصیل بگو که پشت‌هایشان را بازدارند، که آن که به ایشان می‌گفت پیش برو، کشته شد.•فَقُلْ لِعَتاقِ الخَيْلِ تَمنَعْ ظُهُورَهَا ⁎ فَقَدْ غِيلَ عَنها مَن يَقولُ لها اقدِمِ
15. 15اسبان اصیلش در ژرفای مرگ شکایت می‌کنند، آنگاه که زخم نیزه‌ها و شیهه را بیازمایند.•على غَمَراتِ المَوْتِ تَشكُو عِتاقُها ⁎ إذا ساورَتْ وَقْعَ القَنَا والتّحَمحُمِ
16. 16جانی می‌بخشد که مانندش بخشیده نمی‌شود، آنگاه که هر نشان‌دهنده نشان بر او دگرگون شود.•يَجُودُ بنَفْسٍ لا يُجَادُ بِمثْلَهَا ⁎ إذا غَيّرَ السِّيمَا بهِ كُلّ مُعْلَمِ
17. 17پس از محمد، روزگار از رشته‌های محکم قوم هر استواری را گسست.•فَقَدْ نَقَضَ الأيّامُ بَعْدَ مُحَمّدٍ ⁎ على القَوْمِ مِنْ مِرّاتهِمْ كُلَّ مُبرَمِ