لئن أصبحت قيس تلوي رؤوسها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اگر قیس سرهایشان را کج می‌کنند، خشم‌هایشان تنها بر لج و ستیزشان می‌افزاید.•لَئِنْ أصْبَحَتْ قَيسٌ تُلوّي رُؤوسها ⁎ عَليّ لَيَزْدادنّ رَغْماً غِضَابُها
2. 2من تیری به سوی قیس عیلان پرتاب می‌کنم، هرچند دشنامشان زیانی سخت بر من وارد کند.•فإني لَرَامٍ قَيْسَ عَيْلانَ رَمْيَةً ⁎ وإنْ كانَ لي نَقْصاً شَديداً سِبابُها
3. 3به قیس، قیس عیلان، بگویید از دریاهای من دوری کند، آن‌گاه که موج برخیزد و خروشان شود.•فَقُولا لقَيْسٍ قَيسِ عَيلانَ تجتَنِبْ ⁎ بحُورِي إذا طَمّتْ وَعَبَّ عُبَابُها
4. 4ما را میدان دو دریای خندف است که هر که زیر آسمان است از آن در اضطراب است.•لَنا حَوْمُ بحرَيْ خِندِفٍ قد حَمتْ به ⁎ لَهُ مَنْ أظَلّتْهُ السّماءُ اضْطرابُها
5. 5ما را دو سنگ کعبه است که پیش آن است، و قبله و دروازه‌اش از هر سو از آنِ ماست.•لَنَا حَجَرَا البَيْتِ اللّذَانِ أمَامَهُ ⁎ وَقِبْلَتُها مِنْ كُلّ شَطْرٍ وَبابُها
6. 6مگر از ما سرور هر قبیله‌ای نیامده، آنجا که سنگ‌ریزه‌های جمرات قوم پرتاب می‌شود؟•ألَمْ يَأتِ مِنّا رَبُّ كُلّ قَبِيلَةٍ ⁎ بحَيثُ جِمارُ القَوْمِ يُلقى حِصَابُها
7. 7و ما را سپاهی خاکستری‌فام است که خودهایش می‌درخشد، آن‌گاه که پرچم عقاب‌نشانش بر ما به اهتزاز درآید.•وَإنّ لَنَا شَهْبَاءَ يَبْرُقُ بَيضُها ⁎ إذا خَفَقَتْ يَوْماً عَلَيْنا عُقابُها
8. 8مردم را می‌بینی که یا به سوی ما می‌شتابند یا می‌گریزند، آن‌گاه که روزی نبرد دو قبیله درگیر شود.•تَرَى النّاس مِنْ سَاعٍ إلَيْنا فَهارِبٍ ⁎ إذا دَارَ بِالحَيْيْنِ يَوْماً ضِرَابُها
9. 9هر خانه‌ای را پیرو خانه‌های خود می‌بینی، آن‌گاه که خیمه‌ها در ابطحین برپا شود.•تَرَى كُل بَيْتٍ تَابِعاً لِبُيُوتِنَا ⁎ إذا ضُرِبَتْ بالأبْطَحَينِ قِبابُها
10. 10هرگاه قیس جامه‌ای بپوشد، می‌شنوی که جامه‌اش از پستیِ پوست‌ها فریاد برمی‌آورد.•إذا لَبِسَتْ قَيْسٌ ثِياباً سَمِعْتَهَا ⁎ تُسَبِّحُ مِنْ لَؤمِ الجُلُودِ ثِيَابُها
11. 11عامر ننگ‌هایی را که سگانش گرد آورده بودند، از قیس عیلان به دوش کشید.•لقد حَمَلَتْ عن قَيسِ عَيلانَ عامرٌ ⁎ مَخازِيَ كانَتْ جَمّعَتْها كِلابُها
12. 12اگر معد از قلمرو من بیم داشته‌اند، لقمان پسر عاد نیز از آن بیم داشت.•لَئِنْ حَوْمَتي هَابَتْ مَعدٌّ خِياضَها ⁎ لَقَد كانَ لُقْمانُ بنُ عادٍ يَهابُها
13. 13پدر تو سرگرم دوشیدن و بستن پستان شتران بود و از بلندی‌ها غافل.•لَقَد كانَ في شُغْلٍ أبُوكَ عن العُلى ⁎ ضرُوعُ الخَلايَا صَرُّها وَاحتِلابُها
14. 14تو جز بندهٔ مشک و ظرف شیر نیستی، که چون شتران ماده بنالند، تو نیز چون بچه‌شتران می‌نالی.•وَهَلْ أنتَ إلاّ عَبْدُ وَطْبٍ وَعُلْبَةٍ ⁎ تَحِنّ إذا ما النِّيبُ حَنّتْ سِقابُها
15. 15مگر نمی‌بینی که زمین به خدا از پستی دو پسر دخان شکوه می‌کند؟•ألمْ تَرَ أنّ الأرْض أصْبَحَ يَشتَكي ⁎ إلى الله، لُؤمَ ابْنَيْ دُخانٍ تُرَابُها
16. 16لعنتی از سوی خدا بر قیس نهادم که عذابش هرگز از آنان برنمی‌گردد.•جَعَلْتُ لِقَيْسٍ لَعْنَةً نَزَلَتْ بهمْ ⁎ مِنَ الله لَنْ يَرْتَدّ عنْهُمْ عَذابُها