غيا لباهلة التي شقيت بنا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نابودی بر باهله که با ما بدبخت شد؛ نابودی‌ای که برایش چون غلی کشیده شده باشد•غَيّاً لِباهِلَةَ التي شَقِيَتْ بِنا ⁎ غَيّاً يكونُ لهَا كَغُلٍّ مُجْلِبِ
2. 2شاید باهلهٔ بن یعصر مانند ما باشد، آن‌جا که در منا جای فرود آمدن کاروان‌هاست•فَلَعَلّ باهِلَةَ بنَ يَعْصُرَ مِثْلُنا ⁎ حَيثُ التقَى بِمنىً مُناخُ الأرْكُبِ
3. 3ربیعه مال‌هایش را به عامر می‌دهد در غیر آن‌چه گناه کرده‌اند، و آنان چون خرگوش‌اند•تُعْطى رَبِيعَةُ عَامِرٍ أمْوَالَها ⁎ في غيرِ ما اجترَموا وَهُمُ كالأرْنبِ
4. 4با عصا زده و رانده می‌شوند و از چنگالداران بالای سرشان گریزگاهی ندارند•تُرْمَى وَتُحذَفُ بالعِصيّ وَما لهَا ⁎ من ذي المَخالبِ فَوقَها من مهرَبِ
5. 5شما بدترین بردگان قبیلهٔ عامرید، از حسب، و فرومایه‌ترینشان سنوخ مرکب•أنْتُمْ شرَارُ عَبيِدِ حَيّيْ عامِرٍ ⁎ حَسَباً وألأمُهُ سنوخَ مُرَكَّبِ
6. 6زنی را که حرام است از آنان باز نمی‌دارید، و بیوه‌شان را بی‌خواستگاری می‌گیرند•لا تَمنَعونَ لَهُمْ جَرَامَ حَلِيلَةٍ ⁎ وَتُنالُ أيّمُهُمْ وَإنْ لمْ تُخْطَبِ
7. 7آیا پنداشتید آزاد شده‌اید، پس از آن‌که در تغلب بردگان باج‌گذار بودید•أظَنَنْتُمُ أنْ قَدْ عُتِقْتُمْ بعدما ⁎ كُنْتُمْ عَبيدَ إتاوَةٍ في تَغْلِبِ
8. 8از ما پیامبر است و هر درخشانی پس از او، چون ماه تمام، و او خلیفه در موکب است•مِنّا الرّسُولُ وكلُّ أزْهرَ بَعدَهُ ⁎ كالبَدرِ وَهوَ خَليفَةٌ في الموْكِبِ
9. 9اگر غیر از برده‌ی پسران جؤیه مرا دشنام می‌داد از کسانی که با عصا می‌خزند، خشمگین نمی‌شدم•لَوْ غَيرُ عَبْدِ بَني جُؤيّةَ سَبّني ⁎ ممّنْ يَدبّ على العَصَا لم أغضَبِ
10. 10مادرت و آن که آرزویش کرد، تو را چون دریایی سرشار و روباه یافتند•وَجَدَتْكَ أُمُّكَ وَالّذي مَنّيْتَها ⁎ كالبَحرِ أقْبَلَ زَاخِراً وَالثّعْلَبِ
11. 11نشست تا با دمش جریان آن را بازدارد؛ پس بر موجی برافراشته فرو افتاد•أقْعَى لِيَحْبِسَ باسْتِهِ تَيّارَهُ ⁎ فهَوَى على حَدَبٍ لهُ مُتَنَصِّبِ
12. 12چه بسیار پادشاه رخشان و مرد عادی دارم که داوری است و با ردای بزرگواری‌ها چمباتمه زده•كَمْ فيّ من مَلِكٍ أغَرَّ وَسُوقَةٍ ⁎ حَكَمٍ بأرْدِيَةِ المَكارِمِ مُحتَبي
13. 13و چون بشمارم، مرا از ماده‌شتری سپیدرو می‌یابم که برای نری نجیب زاییده•وَإذا عَدَدْتَ وَجَدْتَني لنَجيبَةٍ ⁎ غَرّاءَ قَدْ أدّتْ لفَحْلٍ مُنجِبِ
14. 14من قبیله‌ای را دشنام می‌دهم که نه حوضی را حمایت کردند و نه از آبشخور زلال نوشیدند•إنّي أسُبّ قَبيلَةً لَمْ يَمْنَعُوا ⁎ حَوْضاً ولا شَرِبوا بصَافي المشرَبِ
15. 15باهلی در هر سرزمینی فرود آید، بنده‌ای است که بر خواری، به‌همراه بار می‌ماند•والباهِليُّ بِكُلّ أرْضٍ حَلّها ⁎ عَبْدٌ يُقِرّ على الهَوَانِ المُجلِبِ
16. 16و باهلی، اگر همسرش را ببیند که بستر حرامش را فراگرفته‌اند، خشمگین نمی‌شود•وَالباهِليُّ وَلَوْ رَأى عِرْساً لَهُ ⁎ يُغشَى حَرَامُ فِرَاشِها لمْ يَغضَبِ