ستعلم يا عمرو بن عفرا من الذي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای عمرو بن عفرا، خواهی دانست چه کسی سرزنش می‌شود آن‌گاه که پایان کار پنهان شود•ستَعْلَمُ يا عَمرو بن عَفْرَا مَنِ الذي ⁎ يُلامُ إذا ما الأمرُ غَبّتْ عَوَاقِبُهْ
2. 2ابن عفرا را نهی کردم که مادرش را به خاک بمالد، چنان‌که روباهان بچهٔ شترمرغ را به خاک می‌مالند•نَهَيْتُ ابنَ عَفْرَا أنْ يُعَفِّرَ أُمَّهُ ⁎ كَعَفْرِ السَّلا إذْ عَفّرَتْهُ ثَعالِبُهْ
3. 3اگر ضبی بودی می‌گذشتم، هرچند بر زندگی‌اش و عقرب‌هایش پا می‌نهادم•فلوْ كُنتَ ضَبّيّاً صَفحتُ وَلوْ سرَتْ ⁎ على قَدَمي حَيّاتُهُ وَعَقارِبُهْ
4. 4و اگر دست راستم را می‌بریدند برایشان می‌بخشیدم، و آگاه به رازها نویسنده‌ی آن است•وَلَوْ قَطَعُوا يُمْنى يَدَيّ غَفَرْتُهَا ⁎ لَهُمْ وَالذي يُحْصي السّرَائرَ كاتِبُهْ
5. 5ولی پدر و مادرش دیافی‌اند، و خویشاوندانش در حوران روغن می‌فشارند•وَلَكِنْ دِيَافيٌّ أبُوهُ وَأُمُّهُ ⁎ بحَورَانَ يَعصِرْنَ السّلِيطَ أقارِبُهْ
6. 6چون دهناء دید که کوه‌هایش او را انداخت، گفت: دیافی است و کنار شام جایگاه اوست•وَلمّا رَأى الدَّهْنا رَمَتْهُ جِبَالُهَا ⁎ وَقالَتْ: ديافيٌّ مَعَ الشّأمِ جَانِبُهْ
7. 7اگر دهناء بر تو خشم گیرد، در آن راهی برای زنان نیست که مرکب‌هایشان رانده شود•فَإنْ تَغْضَبِ الدَّهْنَا عَلَيْك فما بها ⁎ طَرِيقٌ لِرِبّاتٍ تُقَادُ رَكَايبُهْ
8. 8مال باهلی را پرثمر می‌کنی، گویی بر مالی که تو می‌اندوزی زوزه می‌کشی•تُثَمِّرُ مَالَ البَاهِليّ، كَأنّمَا ⁎ تَهِرُّ على المَالِ الذي أنْتَ كاسِبُهْ
9. 9هر که مرا غیبت کند، حریمی از او پایمال نکرده‌ام و خویشاوندانش او را از من بازنمی‌دارند•فَإنّ امْرَأً يَغْتَابُني لَمْ أطَأ لَهُ ⁎ حَرِيماً، ولا تَنْهَاهُ عَنّي أقارِبُهْ
10. 10چون هیزم‌جوینی که روزی مارهای سیاه کوهی را آورد، که هیزم‌کش‌اش در تاریکی شب آورده است•كَمُحْتَطِبٍ يَوْماً أساوِدَ هَضْبَةٍ ⁎ أتَاهُ بهَا في ظُلْمَةِ اللّيلِ حاطِبُهْ
11. 11آیا هنگامی که دو دندان نیش من به هم رسید و سپید شد... و فروتن شد چون فروتنی کسی که شترکرایه می‌کند، از آنان که با آنان می‌جنگم•أحِينَ التَقَى نابايَ وَابْيَضّ مِسْحَلي ⁎ وَأطرَقَ إطرَاقَ الكرَا مَن أُحارِبُهْ