إن ابن أحوز قد داوت كتائبه

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پسر احوز، لشکرهایش دردِ عراق را درمان کردند و تاریکی فتنه‌ها را زدودند،•إنّ ابنَ أحْوَزَ قَدْ داوَتْ كَتَائِبُهُ ⁎ داءَ العِرَاقِ وَجَلّتْ ظُلْمَةَ الفِتنِ
2. 2در هر خاور و باختر از لشکرهایش دسته‌ای سپید است چون رکنی از ثهلان یا حضن.•في كُلّ شَرْقٍ وَغَرْبٍ مِنْ كَتائِبِهِ ⁎ شَهباءُ كالرّكنِ من ثَهلانَ أوْ حضَنِ
3. 3با نیزه‌هایش هر نوآوری را شفا می‌دهد که دینی را از قرآن و سنت‌ها منحرف می‌کند.•يَشفي بِأرْماحِهِ مِنْ كُلّ مُبْتَدِعٍ ⁎ دِيناً يَحيدُ عَنِ الفُرْقَانِ وَالسُّنَنِ
4. 4پسر احوز خصلت‌هایش ستوده است، و بر او در لغزش روزگار اعتماد می‌شود.•إنّ ابنَ أحْوَزَ مَحْمُودٌ شَمَائِلُهُ ⁎ وَالمُسْتَقَالُ بِهِ مِنْ عَثْرَةِ الزّمَنِ
5. 5اسبانش از پا نهادن بر کشته پروا ندارند و نه از فرو رفتن در خون چون به بند پا برسد.•لاتَتّقي خَيْلُهُ وَطْءَ القَتِيلِ، وَلا ⁎ خَوْضَ الدّمَاءِ إذا كانَتْ إلى الثُّنَنِ
6. 6هر که پدرش از او گذشت صاحب شرافتی بلند و چوب نضار بی‌گره است.•مَنْ كَانَ مُرٌّ أبَاهُ كانَ ذا شَرَفٍ ⁎ عَالٍ وَعُودَ نُضَارٍ غَيرَ ذي أُبَنِ