لقد سر العدو وساء سعدا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دشمن شاد شد و سعد اندوهگین، بر گور جوانی اصیل که قعقاع را در بر دارد.•لَقَدْ سَرّ العَدُوَّ وَسَاءَ سَعْداً ⁎ على القَعقاعِ قَبرُ فَتىً هِجَانِ
2. 2مگر بنی‌سعد جوانشان را نمی‌گریند، برای روزهای بخشش و نیزه‌زنی؟•ألا تَبْكِي بَنُو سَعْدٍ فَتَاهَا ⁎ لأيّامِ السّمَاحَةِ وَالطّعَانِ
3. 3جوان آنان برای کارهای بزرگ، چون پیشامدی رخ دهد، و برای جنگ سخت و کهنه آماده بود.•فَتَاهَا للعَظَائِمِ إنْ ألَمّتْ ⁎ وَللحَرْبِ المُشَمِّرَةِ العَوَانِ
4. 4گویی گور، روزی که او را در خود جا داد، سینهٔ شمشیر صیقلی یمانی را در بر گرفته است.•كَأنّ اللّحْدَ يَوْمَ أقَامَ فِيهِ ⁎ تَضَمّنَ صَدْرَ مَصْقُولٍ يَمَاني
5. 5جوانی که دستانش هر نیکی را می‌بخشید، آن‌گاه که کف‌ها خشک می‌شد، جاری بود.•فَتىً كَانَتْ يَدَاهُ بِكُلّ عُرْفٍ ⁎ إذا جَمَدَ الأكُفُّ تَدَفَّقَانِ