أيعجب الناس أن أضحكت خيرهم

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا مردم شگفت می‌کنند که بهترین‌شان را خنداندم، خلیفهٔ خدا که با او باران خواسته می‌شود؟•أيَعجبُ الناسُ أنْ أضْحكتُ خَيرَهمُ ⁎ خَليفَةَ الله يُسْتَسقَى بِهِ المَطَرُ
2. 2شمشیر نه از ترس و نه از سرگشتگی نزد امام کند نشد، بلکه قضا آن را به تأخیر انداخت.•وَما نَبا السّيفُ مِنْ جُبْنٍ وَلا دَهَشٍ ⁎ عِندَ الإمامِ ولَكِنْ أُخِّرَ القَدَرُ
3. 3اگر بر تکیه‌گاه گردنش می‌زدی، پیکرش بر زمین می‌افتاد، آنچه بالای آن از مو بود.•وَلَوْ ضَرَبْتُ على عَمْدٍ مُقَلَّدَهُ ⁎ لَخَرّ جُثْمَانُهُ مَا فَوْقَهُ شَعَرُ
4. 4چون چنانکه از شیب سنگی غلتیده شود، از او غلتید هنگامی که زدمش.•إذاً تَدَهْدأ عَنْهُ حِينَ أضْرِبُهُ ⁎ كَما تَدَهدى عَنِ الزُّحْلوفةِ الحَجرُ
5. 5شمشیر جانی را پیش از مرگش به شتاب نمی‌کشد، نه گردآورندهٔ دو دست و نه صمصامه‌ی نر.•ما يُعجِلُ السّيفُ نَفساً قَبلَ مِيتَتِها ⁎ جَمْعُ اليَدَينِ وَلا الصّمصامةُ الذَّكرُ