1. ۱خلقت من در جهان یک وصلهٔ ناجور بودمن که خود راضی به این خلقت نبودم زور بود؟
2. ۲خلق از من در عذاب و من خود از اخلاق خویشاز عذاب خلق و من، یارب چه‌ات منظور بود؟
3. ۳حاصلی ای دهر، از من، غیر شر و شور نیستمقصدت از خلقت من، سیر شر و شور بود؟
4. ۴ذات من معلوم بودت نیست مرغوب از چه‌امآفریدستی؟ زبانم لال، چشمت کور بود؟
5. ۵ای چه خوش بود، چشم می‌پوشیدی از تکوین منفرض می کردی که ناقص: خلقت یک مور بود؟
6. ۶ای طبیعت گر نبودم من، جهانت نقص داشت؟ای فلک گر من نمی‌زادی، اجاقت کور بود؟
7. ۷قصد تو از خلق عشقی، من یقین دارم فقط:دیدن هر روز یک گون، رنج جوراجور بود
8. ۸گر نبودی تابش استارهٔ من در سپهرتیر و بهرام و خور و کیوان و مه بی‌نور بود؟
9. ۹گر بدم من در عدم، استارهٔ ... نبودآسمانت خالی از استارگان عور بود؟
10. ۱۰راست گویم نیست جز این علت تکوین منقالبی لازم، برای ساخت یک گور بود
11. ۱۱آفریدن مردمی را بهر گور اندر عذابگر خدائی هست، ز انصاف خدائی دور بود
12. ۱۲مقصد زارع، ز کشت و زرع، مشتی غله استمقصد تو ز آفرینش، مبلغی قاذور بود
13. ۱۳گر من اندر جای تو، بودم امیر کائناتهر کسی از بهر کار بهتری مأمور بود
14. ۱۴آن که نتواند به نیکی، پاس هر مخلوق داد:از چه کرد این آفرینش را؟ مگر مجبور بود!