1. ۱نامِ دژخیمِ وطن، دل بشنود، خون می‌کندپس بدین خون‌خوار، اگر شد روبه‌رو چون می‌کند؟
2. ۲آن‌که گفتی، محوِ قرآن را همی باید نمودعن‌قریب این گفته با سرنیزه مقرون می‌کند!
3. ۳وای از این مهمان، که پا در خانه ننهاده هنوزپای صاحب‌خانه را از خانه بیرون می‌کند؟!
4. ۴داستانِ موش و گربه است، عهدِ ما و انگلیسموش را گر گربه برگیرد، رها چون می‌کند؟
5. ۵شیر هم باشیم گر ما، روبهِ دهر است اوشیر را روباه معروف است، مغبون می‌کند؟
6. ۶هیچ می‌دانی حریفِ ما، چه دارد در نظر؟این همه خرجِ گزافی را که اکنون می‌کند؟
7. ۷انگلیس آخر دلش، بهرِ من و تو سوخته؟آن‌‌که بهرِ یک وجب خاک این‌قدر خون می‌کند؟
8. ۸آن‌قدر می‌دانم امروز، ار که بر ما داده پنج:غاز، فردا دعوی پنجاه میلیون می‌کند!
9. ۹دانم آخر جمله ما را به مُلکِ خویشتنبی‌نصیب از آب و خاک و دشت و هامون می‌کند!
10. ۱۰آن که در افریک بر ریگِ بیابان چشم داشتچشم‌پوشی از دیارِ گنجِ قارون می‌کند؟
11. ۱۱دزدِ رهزن، دزدِ نادان است، راحت پشتِ میزدزدِ دانا، دزدی از مجرای قانون می‌کند!
12. ۱۲گوش آوخ ندهد، این ملّت بدین‌ها! ور دهد:گوش از این گوش، از آن گوش بیرون می‌کند!
13. ۱۳طبعِ من، مسئولِ تاریخ است و ساکت مانَم ارهان به وجدانم مرا، تاریخ مدیون می‌کند!
14. ۱۴ورنه می‌دانم در احساساتِ این بی‌حس‌نژادگفته‌های من نه چیزی کم، نه افزون می‌کند!
15. ۱۵ملّتی کاو مُرده در تاریخ و اینش امتیازنعشِ خود با دستِ خود، این مُرده مدفون می‌کند!
16. ۱۶ملّتی کز دادنِ تن، با کمالِ امتنان:بر اسارت، خصم را از خویش ممنون می‌کند!
17. ۱۷ملّتی کاو باز قرن بیستم بر دردِ خودچاره با ختم و دعا و ذکر و افسون می‌کند!
18. ۱۸ملّتی کآلودهٔ تریاک باشد صبح و شامدائم آگنده دماغ، از گند افیون می‌کند!
19. ۱۹ملّتی کاو با چو من، پورِ عزیزِ این وطنآنچه با یوسف نمود از بُخل شمعون می‌کند!
20. ۲۰ملّتی کاو روز و شب بر خونِ خود شد تشنه‌لبدشمنان را دعوت از بهرِ شبیخون می‌کند!
21. ۲۱ملّتی کز هر جهت بهرِ زوال آماده استصرفِ احساساتِ من، احیا، وِرا چون می‌کند!
22. ۲۲خود نه‌تنها خلقِ دنیا، جملگی در حیرت‌اندحیرت از اوضاعِ ما، خَلّاق بی‌چون می‌کند!
23. ۲۳ز آسمان نارد مَلَک، ناچار یک مشتِ دنیز اهلِ این مُلْک، آمرِ این ملّتِ دون می‌کند!
24. ۲۴گشته است اسباب خنده: گریه بر حالِ وطنبیشم از حالِ وطن، این نکته محزون می‌کند!
25. ۲۵ای خدا جای تشکر، چشم‌زخمم می‌زنند!چشم من هم‌چشمی ار با رودِ جیحون می‌کند!
26. ۲۶آن خیانت‌ها که با ایران وزیران می‌کنند!بارها بدتر به من، این سفله گردون می‌کند!
27. ۲۷یأس من زین قوم تا اندازه‌ای باشد به‌جاطبعِ من بی‌جاست، کز اندازه بیرون می‌کند!
28. ۲۸«عشقی» از عشق وطن، آن‌سان مُجَرَّب شد که اینکهنه دیوانه جنون، تعلیم مجنون می‌کند!