1. ۱به خلوت با خرد گفتم شبی کای پیر نورانیتوئی کت حل هر مشکل مسلم شد به آسانی
2. ۲تو آن آئینه قدسی که شد صورت‌نمای حقچه باشد از حقایق آن که تحقیقش نمیدانی
3. ۳که را دانی درین دوران که فیض دست دربارشبود کشت امانی را نکوتر زَابر نیسانی
4. ۴خرد گفتا که در عالم بسی چون گوی سرگردانبگشتم تا مگر یابم به دور چرخ چوگانی
5. ۵کریمی نامجوئی را که نزد همت رادشثناء ذکر باقی به بود از نعمت فانی
6. ۶ندیدم در جهان الحق بدین زیب و بدین زینتمزین هیچ ذاتی را ز جمع انسی و جانی
7. ۷بجز دارای ملک و دین امیر عالم عادلمحمد بیگ عبدالله مولای قهستانی
8. ۸جهانگیری قضا قدرت جهانداری قدر مکنتکه میتابد چو نور از مه ز ذاتش فر یزدانی
9. ۹سپهر از مهر و ماه آرد و قرص ماحضر برخواناگر قدرش رود روزی برین منظر به مهمانی
10. ۱۰صبا از آتش طبعش به ظلمات ار برد دودیبه خدمت آب حیوانش نهد بر خاک پیشانی
11. ۱۱گهی کاندر حدیث آید ز رشک گوهر لفظشعجب نبود که بگدازد دگر پی در عمانی
12. ۱۲چو خصم از بیم جود او زر رخساره وا پوشدبه روی کهرباگون برفشاند اشک مرجانی
13. ۱۳جهاندارا توئی آنکس که داد ایزد ز لطف خودترا در مبدأ فطرت همه چیزی مکر ثانی
14. ۱۴تو آن شاهی که بخشش را چو بگشائی در از همتهمه کان گهر بخشی چه باشد گوهر کانی
15. ۱۵ز فرط جود تست آنهم که تیغ از صحبت دستتکند در وقت کین بر فرق دشمن گوهر افشانی
16. ۱۶ز عدلت گشت عالم را چنان جمعیتی پیداکه جز در زلف مهرویان نبیند کس پریشانی
17. ۱۷اگر مسند نشین باشی چو خورشیدی به گردون برورت بینند در میدان به مردی پور دستانی
18. ۱۸ترا با اینچنین رائی که آصف زو برد خجلتشود بی منت خاتم به کف ملک سلیمانی
19. ۱۹خرد را اینقدر قدرت نیامد بس شگفت از توکه گر خواهی قضای بد ز گردون باز گردانی
20. ۲۰قدم در ملک دشمن نه که سوی تختگاه اوبه رسم تاختن چون تو عنان عزم جنبانی
21. ۲۱اگر خواهد عدو ورنه نثار خاک پایت راز چرخ درفشان پاشَد به ره یاقوت رمانی
22. ۲۲اگر صاحب کمالی هست در عالم توئی اکنونبر این معنی که میگویم دلیلی هست و برهانی
23. ۲۳ترا با عفت و حکمت شجاعت هست و زر پاشیدر اینها منحصر بینم کمال نفس انسانی
24. ۲۴به ظاهر گر چه محرومم ز عز پایبوس توولی ابن یمین هستت ز جان داعی پنهانی
25. ۲۵نمیگردد ز بخت بد دمی غایب ز فریومدبه معنی گنج آبادست اندر کنج ویرانی
26. ۲۶ندارد جز هوای آن که بوسد خاک پای توبود کاندر دلش آتش به آب لطف بنشانی
27. ۲۷بر آنم من که میدانی تو هم اخلاص من زیراز عنوان نامه تقدیر را مضمون همی خوانی
28. ۲۸گرش دولت دهد یاری ازین پس تا بود زندهبه درگاه محمد بر به پا استد به حسانی
29. ۲۹سخن تطویل مییابد برینش میکنم کوتهکه شاها تا جهان باشد ترا بادا جهانبانی