1. ۱باز دین و ملک را بر رغم چرخ چنبریکارها خواهد نهادن روی در نیک اختری
2. ۲عرضه دارم کز چه معنی این تصور کرده امواندر استخراج آن چون کرد فکرم ساحری
3. ۳بنده را شاهنشه عادل طلب فرموده بودتا بدرگاهش کنم تقدیم رسم چاکری
4. ۴چون بتأیید سعادت و اتفاق بخت نیکیافتم از لطف حق بر پایبوسش قادری
5. ۵حضرتی دیدم درو شاهی که بر وِی ختم شدسروری چون بر محمد معجز و پیغمبری
6. ۶آصفی رائی سلیمان قدرتی کز حکم اودیو مردم را کند در شیشه مانند پری
7. ۷گر نداند کس که این اوصاف را شایسته کیستوز سرافرازان کرا زیبد کلاه سروری
8. ۸سرورِ گردنکشانِ ملک و ملت را که اوستدر جلالت آفتاب و در سعادت مشتری
9. ۹ظل یزدان آنکه دارد رأی ملک آرای اودر جهانگیری خواص آفتاب خاوری
10. ۱۰شهریار هفت کشور تاج ملک و دین علیآنکه باشد چون علی در رزمش آئین صفدری
11. ۱۱در جناب حضرتش اکنون که آوردم بجایشرط نیکو بندگی و رسم زیبا محضری
12. ۱۲جمع دیدم لشکری انبوه چون مور و ملخهر یکی همچون هژبری از دُعات لشکری
13. ۱۳سر بسر در روز هیجا بر یلان کارزارچیره بر آهوی دشتی چون پلنگ بربری
14. ۱۴لشکری زینسان بسوی دامغان میبرد شاهتا سر اعدا کشد در ربقه فرمانبری
15. ۱۵ناگه آمد افضل آفاق شمس ملک و دینآنکه معجز میکند ظاهر بگاه ساحری
16. ۱۶آنکه گر سحر حلال شعر او دیدی بخوابز آتش غم سوختی پیش از قیامت سامری
17. ۱۷بود همدم با امیر نامور دیلانجیآنکه با وی شیر دستان را دلاور نشمری
18. ۱۸قهرمان و پیشوای خطه فرزانگیسرفراز و رزمساز کشور کنداوری
19. ۱۹هیچ دانی کان بزرگان از کجا می‌آمدنداز همایون حضرتی کز چرخ دارد برتری
20. ۲۰حضرت نوئین ملک و داور و دارای دینآنکه اندر دین و ملک او را برازد سروری
21. ۲۱آن سلیمان حشمتی کآورد در فرمان خویشملک جن و انس را بی منّت انگشتری
22. ۲۲خسرو عادل ستلمش بیگ دریا دل که هستهمتش برتر از آن کاندر تصور آوری
23. ۲۳خسرو سیّارگان پیوسته همچون زرگرانبهر بذلش میکند در کوره کان زرگری
24. ۲۴مشتمل بر شرح اشواق و محبت یافتمهر چه الماس زبانشان سفت از درّ دری
25. ۲۵شاهرا مصدوقهٔ احوال چون معلوم شدکرد ز آب لطف گلزار محبت را طری
26. ۲۶عزم اول فسخ کرد از شوق نوئین جهانخود چنین باشد ره و رسم شهان گوهری
27. ۲۷هر دو را با هم پدید آمد بفضل کردگاردر امور ملک و ملت اتفاق و یاوری
28. ۲۸دوستانرا لب ز شادی گشت خندان همچو صبحدشمن از غم چون شفق من بعد ازین گو خون گِری
29. ۲۹منّت ایزد را که گشتند آفتاب و ماه ملکآن مرا این و این مر آنرا از دل و جان مشتری
30. ۳۰مهربانیها کند زین پس بیمن این صفاشیر شرزه با گوزن و باز با کبک دری
31. ۳۱آنچه دید ابن یمین در کار نظم ملک و دینگفت رمزی هم در آغاز مدایح گستری
32. ۳۲اینزمان پیدا همیگردد که افتاد اتفاقاجتماع مهر و ماه از دور چرخ چنبری
33. ۳۳گوهر شمشیر ایشان کرد خواهد بیخلافبر عروس ملک و دین تا روز محشر زیوری
34. ۳۴روشنی پیدا شود در ملک و دین لابد از آنکاز جهان بردند بیرون تیرگی و کافری
35. ۳۵هر کجا کردند با هم اتفاق این هر دو شاهبگسلند از هم نطاق فتنهٔ نیلوفری
36. ۳۶تا ز محمود و ز سنجر ماند خواهد در جهاننام نیک از گفته های عنصری و انوری
37. ۳۷باد چون محمود و سنجر هر یکی را صد غلامباد جانشان برده گوی از انوری و عنصری