丹青引贈曹將軍霸 — ترانهٔ نقاشی، پیشکش به سردار تسائو با (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سردار از نوادگانِ وو، فرمانروای وِی، است؛ اکنون مردی عادی است با خاندانی پاک‌نام.•將軍魏武之子孫，於今爲庶爲清門。
2. 2روزگارِ قهرمانانِ جهان‌گیر گرچه سپری شده، ذوق و شکوهِ ادبیِ آنان هنوز برجاست.•英雄割據雖已矣，文采風流今尚存。
3. 3در خوشنویسی نخست از بانو وِی آموخت و تنها افسوس داشت که از وانگ شی‌جی برنگذشت.•學書初學衛夫人，但恨無過王右軍。
4. 4در نقاشی چنان غرق است که نمی‌داند پیری در راه است؛ ثروت و جاه برایش چون ابرِ گذران است.•丹青不知老將至，富貴於我如浮雲。
5. 5در دورهٔ کای‌یوان بارها به حضور خوانده شد و به لطفِ امپراتور بارها به کاخِ نان‌شون رفت.•開元之中常引見，承恩數上南薰殿。
6. 6چهرهٔ سردارانِ برجِ لینگ‌یان رنگ باخته بود؛ قلمِ سردار به آنان چهره‌ای تازه بخشید.•凌煙功臣少顏色，將軍下筆開生面。
7. 7بر سرِ وزیرانِ نیکو کلاهِ دانشوری و بر کمرِ سردارانِ دلیر تیرهای بزرگِ پَردار.•良相頭上進賢冠，猛將腰間大羽箭。
8. 8موهای دوکِ بائو و دوکِ اِ گویی می‌جنبید و شکوهِ دلیرشان چنان بود که گویی تازه به نبرد می‌روند.•褒公鄂公毛髮動，英姿颯爽來酣戰。
9. 9اسبِ امپراتورِ پیشین، «پنج‌گل»، را نقاشانِ بسیار کشیده بودند و هیچ‌یک همانند نبود.•先帝御馬五花驄，畫工如山貌不同。
10. 10آن روز آن را به پای پله‌های سرخ آوردند؛ در برابرِ دروازهٔ آسمانی ایستاد و گویی بادی بلند برمی‌انگیخت.•是日牽來赤墀下，迥立閶闔生長風。
11. 11امپراتور سردار را فرمود تا پرنیانِ سپید را بگستراند؛ او در اندیشه‌ای ژرف و رنج‌آلود طرح را پرورد.•詔謂將軍拂絹素，意匠慘澹經營中。
12. 12در یک دم، اژدهای راستین در کاخِ نُه‌دروازه پدید آمد و همهٔ اسبانِ عادیِ ده‌هزار نسل را از یاد برد.•斯須九重真龍出，一洗萬古凡馬空。
13. 13«گلِ یشمین» اکنون بر بالای تختِ امپراتور بود؛ آن که بر تخت و آن که در حیاط بود، سربرافراشته رو در روی هم ایستادند.•玉花卻在御榻上，榻上庭前屹相向。
14. 14امپراتور لبخندزنان فرمان داد زر به او ببخشند؛ مهترها و سرپرستانِ اصطبل همه دلگیر شدند.•至尊含笑催賜金，圉人太僕皆惆悵。
15. 15شاگردش هان گان زود به استادی رسید و او نیز در کشیدنِ اسب‌های گوناگون چیره شد.•弟子韓幹早入室，亦能畫馬窮殊相。
16. 16اما گان تنها گوشت را می‌کشید نه استخوان را، و روا داشت که روحِ اسبانِ تیزتک پژمرده شود.•幹惟畫肉不畫骨，忍使驊騮氣凋喪。
17. 17هنرِ نقاشیِ سردار به راستی روحی خدایی دارد؛ هرگاه مردی فرهیخته بیابد چهره‌اش را می‌کشد.•將軍畫善蓋有神，必逢佳士亦寫真。
18. 18اکنون در میانهٔ جنگ آواره است و بارها چهرهٔ رهگذرانِ عادی را می‌کشد.•即今漂泊干戈際，屢貌尋常行路人。
19. 19در تنگنای روزگار، نگاهِ سردِ عامیان را می‌چشد؛ در جهان کسی به تهیدستیِ شما نیست.•途窮反遭俗眼白，世上未有如公貧。
20. 20اما بنگر که از دیرباز، هر که نامی بزرگ داشت، همهٔ عمر ناکامی دامنش را گرفت.•但看古來盛名下，終日坎壈纏其身。