詠懷古蹟五首·其三 — اندیشه بر یادگارهای کهن (۳) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هزاران کوه و دره به سوی دروازهٔ جینگ روان‌اند؛ دهکده‌ای که زیبارویِ روشن در آن بالید هنوز برجاست.•羣山萬壑赴荊門，生長明妃尚有村。
2. 2یک بار که از کاخِ ارغوانی رفت به بیابان‌های شمال پیوست؛ تنها گورِ سبزش رو به شامگاه بر جای مانده است.•一去紫臺連朔漠，獨留青冢向黃昏。
3. 3از روی تصویر، چهرهٔ نسیمِ بهاری‌اش را چگونه می‌توانستند شناخت؟ روانش با آویزه‌های یشمین، بیهوده در شبِ مهتابی بازمی‌گردد. (در نسخه‌ای: «مهتابِ شب» به جای «شبِ مهتابی»؛•畫圖省識春風面，環佩空歸夜月魂。
4. 4هزار سال است که پی‌پا به زبانِ بیگانه می‌نوازد و آشکارا گلایهٔ او را در نغمه بازمی‌گوید.•千載琵琶作胡語，分明怨恨曲中論。