چا ایرا — غزلوارهٔ پنجم (۸۷) (Libro VII/LXXXVII)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بر تالار شهر پرچمی سیاه•Su l’ostel di città stendardo nero
2. 2— واپس! — به خورشید و عشق می‌گوید:•— Indietro! — dice al sole ed a l’amore:
3. 3توپ در سکوت سرکش می‌غرد،•Romba il cannone, nel silenzio fiero,
4. 4دقیقه به دقیقه هشداردهنده.•Di minuto in minuto ammonitore.
5. 5مردم چون گروهی جدی از تندیس‌های کهن•Gruppo d’antiche statue severo
6. 6زیر پیک‌هایی که با ساعت‌ها از پی هم می‌رسند•Sotto i nunzi incalzantisi con l’ore
7. 7به نظر می‌آیند: در همه یک اندیشه است•Sembra il popolo: in tutti uno il pensiero
8. 8— تا میهن زنده بماند، امروز می‌میرند. —•— Perché viva la patria, oggi si muore. —
9. 9در برابر دانتونِ رنگ‌پریده و غول‌آسا•In conspetto a Danton, pallido, enorme,
10. 10زنانی خشمگین رژه می‌روند و پیش می‌رانند•Furie di donne sfilano, cacciando
11. 11فرزندان پابرهنه را که جز خشم سلاحی ندارند.•Gli scalzi figli sol di rabbia armati.
12. 12مارا در هوا گله‌هایی تیره می‌بیند•Marat vede ne l’aria oscure torme
13. 13از مردانی که با خنجرهای افراشته می‌گذرند،•D’uomini con pugnali erti passando,
14. 14و از جایی که گذشته‌اند خون می‌بارد.•E piove sangue donde son passati.
15. 15بیهوده موی پریشان و سپیدش را می‌کند•Invan si straccia il crin disperso e bianco
16. 16بر آستانهٔ سرای متروک؛•In su la soglia del deserto ostello;
17. 17. . . . . . . . به افراته،•. . . . . . . . ad Efrata,
18. 18سرایی که پیشگویی شده بود،•Vaticinato ostello,
19. 19روحی دوشیزه برشد.•Ascese un’alma vergine.