فیه‌زوله (Libro II/Fiesole)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بر ارگی که فیه‌زوله از آن در فرودست،•Su l’arce onde mirò Fiesole al basso,
2. 2آن‌جا که اکنون شهرِ سولا گل‌آذین است،•Dov’or s’infiora la città di Silla,
3. 3رکود کبود آرنو را می‌نگریست، آوای ناقوسی•Stagnar livido l’Arno, a lento passo
4. 4فرانسیسیان را با گامی آهسته فرا می‌خواند.•Richiama i francescani un suon di squilla.
5. 5بر باروها، از سنگ شکستهٔ اتروسکی•Su le mura, dal rotto etrusco sasso
6. 6سوسمار مردمکش را خیره می‌کند،•La lucertola figge la pupilla,
7. 7و جنگلی از سرو، خسته از بادها،•E un bosco di cipressi a i venti lasso
8. 8زوزه می‌کشد، و شامگاه تنها می‌درخشد.•Ulula, e il vespro solitario brilla.
9. 9اما از شیب هلالی تا دشت•Ma dal clivo lunato a la pianura
10. 10برج ناقوس شادمانه فرمان می‌راند، همچون•Il campanil domina allegro, come
11. 11ملت ایتالیا که در سال هزار از نو برخاست.•La risorta nel mille itala gente.
12. 12ای مینو، در مرمر تو نیز طبیعت است•O Mino, e nel tuo marmo è la natura
13. 13که به گیسوان مجعد کودکان•Che de’ fanciulli a le ricciute chiome
14. 14می‌خندد، دوشیزه و مادر، جاودانه.•Ride, vergine e madre eternamente.