گفت‌وگو با درختان (Libro II/Colloqui con gli alberi)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1تو را که بر صخره‌های تنها و دشت‌های اندوهگین•Te che solinghe balze e mèsti piani
2. 2سایه می‌افکنی، ای بلوطِ اندیشناک، دیگر دوست ندارم،•Ombri, o quercia pensosa, io piú non amo,
3. 3زیرا شاخهٔ نرمت را به سرِ•Poi che cedesti al capo de gl’insani
4. 4ویرانگرانِ دیوانهٔ شهرها سپردی.•Eversor di cittadi il mite ramo.
5. 5و تو را نیز، ای بوی بی‌بر، نمی‌ستایم و نمی‌خواهم،•Né te, lauro infecondo, ammiro o bramo,
6. 6که دروغ می‌گویی و دشنام می‌دهی، یا غرورهای سبز•Che mènti e insulti, o che i tuoi verdi e strani
7. 7و غریبت را در میانهٔ زمستان مسکین•Orgogli accampi in mezzo al verno gramo
8. 8یا بر پیشانی امپراتوران طاس رومی برمی‌افرازی.•O in fronte a calvi imperador romani.
9. 9تو را دوست دارم، ای تاک، که میان سنگ‌های تیره•Amo te, vite, che tra bruni sassi
10. 10پربرگ می‌خندی، و برایم مهربانانه•Pampinea ridi, ed a me pia maturi
11. 11فراموشیِ خردمندانهٔ زندگی را می‌رسانی.•Il sapïente de la vita oblio.
12. 12اما کاج را بیشتر ارج می‌نهم: او میان چهار تخته،•Ma piú onoro l’abete: ei fra quattr’assi,
13. 13تابوتی پاکیزه، سرانجام آشوب‌های تیرهٔ•Nitida bara, chiuda al fin li oscuri
14. 14اندیشه‌ام و آرزوی بیهوده را در خود خواهد بست.•Del mio pensier tumulti e il van desio.