أضحت بمرو الشاهجان منادحي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1گشایش‌های من در مرو شاهجان شد و ستایش‌های من از آنِ مردم مرو شاهجان است.•أضْحَتْ بمَرْوِ الشّاهِجانِ مَنَادِحي ⁎ وَلأهْلِ مَرْوِ الشّاهِجَانِ مَدائحي
2. 2بال مرا به بخشش پیوستند و پهلوهای مرا از بیم حوادث روزگار ایمن کردند.•وَصَلُوا جَنَاحِي بالنّوَالِ، وَأمّنُوا ⁎ مِن خَوْفِ أحداثِ الزّمانِ، جَوَانحي
3. 3چه بسیار دست‌های سپید که پایان آنها را از ایشان سپاس می‌گویم و در میانشان برادری نیک دارم.•كَمْ مِنْ يَدٍ بَيْضَاءَ أشكُرُ غِبّهَا ⁎ مِنهُمْ، وَفيهِمْ مِنْ أخٍ لي صَالحِ
4. 4خدا نگهبان ابوعلی باد که او انس دوست و خشم دشمن کینه‌ورز است.•فَالله جَارُ أبي عَليٍّ إنّهُ ⁎ أُنْسُ الصّديقِ، وَغَيظُ صَدرِ الكاشحِ
5. 5پیر امانت و دین‌داری است که در راه ملت‌ها و بردباری برتر شتاب می‌کند.•شَيخُ الأمانَةِ وَالدّيَانَةِ مُوجِفٌ ⁎ في مَذهَبٍ أَمَمٍ وَحِلمٍ رَاجحِ
6. 6در میان عجمان، دستاویزی استوار دارد و ریشه‌ای پرورده در جایگاه نیک.•ذو عُرْوَةٍ، في الأعجمَينَ، وَثيقَةٍ ⁎ وَأرُومَةٍ مَرءومَةٍ في وَاشِحِ
7. 7جانم فدای اخلاق آزاده‌ی تو و آتش‌زنه‌ی بزرگی که در دست راست تو می‌افروزد.•نَفْسِي فِداءُ خَلائِقٍ لَكَ حُرّةٍ ⁎ وَزِنَادِ مَجدٍ، في يَمينِكَ، قَادِحِ
8. 8می‌گویم، و سخن من در یاد بزرگواری از روی شوخی نیست.•إنّي أقُولُ، وَمَا قُولُ مُعَرِّضاً ⁎ في ذِكْرِ مَكْرمَةٍ، بعَبْثَةِ مازِحِ
9. 9درباره‌ی اسبی فشرده‌اندام، پای‌ستبر، چه می‌گویی، از نسل اعوج، چون شهاب درخشان؟•ماذا تَرَى في مُدمَجٍ عَبلِ الشّوَى ⁎ مِنْ نَسلِ أعوَجَ كالشّهابِ اللاّئحِ
10. 10آن را بچه‌اسبی که سستی و خستگی بازش می‌دارد نشان مده و هر اسب سال‌خورده‌ای چنین نیست.•لا تربه الجذع الذي يعتاقه ⁎ وهن الكلال وليس كل القارح
11. 11گردنی چون دسته‌ی چاه که خمی گرفته و سری چون چوب دلو کشنده.•عُنُقٌ كَقائِمَةِ القَليبِ، تَعَطّفَتْ ⁎ أوَداً، وَرَأسٌ مثلُ قَعوِ المَاتِحِ
12. 12با خالی به ناز می‌رود که روشنی‌اش چون موج سلاح بر جنگجوی نیزه‌گذار موج می‌زند.•يَخْتَالُ في شِيَةٍ، يَمُوجُ ضِياؤها ⁎ مَوْجَ القَتيرِ على الكَميّ الرّامِحِ
13. 13اگر تشنه‌ای از آن بنوشد، چشم به آب گوارای روان نمی‌اندازد.•لَوْ يَكْرَعُ الظّمآنُ فيه، لمْ يُمِلْ ⁎ طَرْفاً إلى عَذْبِ الزُّلالِ السّائحِ
14. 14آن را هدیه کردم تا سپید و درخشان بر شادمانی سپید و درخشان سوار شود.•أهْدَيْتَهُ لتَرُوحَ أبْيَضَ، وَاضِحاً ⁎ منهُ عَلى جَذْلانَ أبْيَضَ، وَاضِحِ
15. 15و نخستین سنت گرامی باشد که ممدوح هدیه‌ی ستاینده را بپذیرد.•فَتَكُونَ أوّلَ سُنّةٍ مَأثُورَةٍ ⁎ أنْ يَقْبَلَ المَمْدُوحُ رِفْدَ المَادِحِ