لو يكون الحباء حسب الذي أن

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اگر بخشش به اندازه‌ی جایگاه و شایستگی تو نزد ما برای آن بود،•لَوْ يَكُونُ الحِبَاءُ حَسْبَ الذي أنْــ ⁎ ـتَ لَدَيْنَا لَهُ مَحَلٌّ وأهْلُ
2. 2نقره و مروارید و یاقوت را مشت‌مشت به تو می‌بخشیدم، و آن هم اندک بود.•لَحَبَيْتُ اللّجَينَ والدُّرَّ واليَا ⁎ قُوتَ حَثْواً، وَكَانَ ذاكَ يَقِلّ
3. 3و آزاده‌ی ظریف عذر می‌پذیرد، آنگاه که دوست تنگدست کوتاهی کند.•والشّريفُ الظّرِيفُ يَسمحُ بالعُذْ ⁎ رِ إذا قَصّرَ الصّديقُ المُقِلّ
4. 4پدرم فدایت، تو شایسته‌ی نیکی هستی؛ و کوشش‌ها پس از کوشش تو در پیش است.•بأبي، أنْتَ للبِرّ أهْلُ ⁎ والمَسَاعِي بَعْدُ، وَسَعْيُكَ قَبْلُ
5. 5عطای اندک بسیار می‌شود اگر امیدوارت بخواهد، و بسیار اندک می‌گردد.•والنّوَالُ القَليلُ يَكثُرُ، إنْ شَا ⁎ ءَ مُرَجّيكَ، والكَثيرُ يَقِلّ
6. 6جز آنکه نیکی تو را بازگرداندم، چون ربا بود، و ربا روا نیست.•غَيرَ أنّي رَدَدْتُ بِرّكَ، إذْ كَا ⁎ نَ رِباً مِنْكَ، والرّبَا لا يَحِلّ
7. 7و اگر شعر را با شعر پاداش دهی که به حق برسد، دینارها فزونی است.•وإذا مَا جَزَيْتَ بالشَّعْرٍ شِعْراً ⁎ يُبْلِغُ الحَقَّ، فالدّنَانيرُ فَضْلُ