لعمرك ما لإسحاق بن سعد

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به جانت، اسحاق بن سعد را همتایی نیست، اگر همتایی برایش بجویی.•لَعَمْرُكَ! ما لإسحاقَ بنِ سَعْدٍ ⁎ ضَرِيبٌ، إنْ طَلَبتَ لَهُ ضَرِيبَا
2. 2از گشاده‌رویی می‌درخشد و مردانی می‌بینم که تاریکی چهره‌هایشان با ترشرویی پایدار است.•يُضِيءُ طَلاَقَةً، وأرَى رِجَالاً ⁎ يَدُومُ ظَلامُ أوْجُهِهِمْ قُطُوبا
3. 3چون سیل‌های بخشش گذرگاه‌ها را پر کنند، بزرگواری‌هایی می‌بینی که قوم‌ها را خشنود می‌کند.•إذا مَلأ الشّعَابَ سُيُولُ جَوْدٍ ⁎ رأيتَ مَكَارِماً تُرْضِي الشّعُوبا
4. 4به بزرگی نشتافتند جز آنکه او از آنان پیشی گرفت و فزون‌ترینشان بهره‌ای برد.•وما ابتَدَرُوا العُلا، إلاّ شآهُمْ ⁎ وإلاّ رَاحَ أوْفَرَهُمْ نَصِيبَا
5. 5نخستینشان، از دجیل و دجله، در منزلی آسان و فراخ اقامت گزید.•تَرَبّعَ أوّلُوهُ، مِنْ دُجَيْلٍ ⁎ وَدِجْلَةَ، مَنْزِلاً سَهلاً، رَحيبا
6. 6نسیمش در هر بادی که بر آن می‌وزد نرم است، هرچند باد جنوب بوزد.•يَرِقُّ نَسيمُهُ في كُلّ ريحٍ ⁎ تَهُبُّ بهِ، ولو هَبّتْ جَنُوبَا
7. 7آنجا که شراب سرخ در بامداد می‌درخشد و خاک و مشک در بوی خوش مشتبه می‌شوند.•بحَيْثُ تُشَعْشِعُ الصّهبَاءُ صُبْحَاً ⁎ وَيَشْتَبِهُ الثّرَى والمِسْكُ طِيبَا
8. 8و حاجت امیدواری که در آن از نزدیکی خانه و آفرینش شگفت فراتر نرفتم.•وَحَاجَةُ آمِلٍ لَمْ أعْدُ فيها ⁎ دُنُوَّ الدّارِ، والخُلُقَ الغَرِيبَا
9. 9ای ابویعقوب، چون به کوشش تو اعتماد کردم و ابوعقوب نپذیرفت، تو را برای آن برگزیدم.•نَدَبْتُ لَهَا أبَا يَعقُوبَ لَمّا ⁎ وَثِقْتُ بسَعْيِهِ، وأبي عَقُوبَا
10. 10آیا حق ابورقاش را بر من می‌گزاری، شفیع نعمت یا پاداش‌دهنده؟•أقاضٍ أنتَ حَقَّ أبي رُقَاشٍ ⁎ عَليّ، شَفيعَ نُعْمَى، أو مُثِيبَا
11. 11تو را به وظیفه‌اش خواندم و بر تو لازم است که پاسخ دهی.•دَعَوْتُكَ عِنْدَ واجِبِهِ، وَحتمٌ ⁎ عَليكَ، وَقد دَعوْتُكَ، أنْ تُجيبا
12. 12پیوندهای دیدارکننده و پناه دور؛ ضمانتش بر توست تا بازگردد.•أوَاصِرُ زَائِرٍ، وَذِمَامُ ناءٍ ⁎ عَلَيكَ ضَمَانُهُ حَتّى يَؤوبا
13. 13برای او خصلت‌های درخشان تو را پسندیدم که گمان را نزد تو از ناکامی نگه می‌دارد.•رَضِيتُ لَهُ خِلالاً مِنكَ زُهْراً ⁎ حَمَينَ الظّنّ عِندَكَ أنْ يَخِيبَا
14. 14پس اگر عذری تو را از رسیدن به آنچه امید بسته‌ای بازدارد، نزدیک بیفت.•فإنْ يعْضلْكَ عُذْرٌ عن بُلُوغِ الَّـ ⁎ ـذي أمّلْتَ فيهِ، فقَعْ قَرِيبَا