قد فقدنا الوفاء فقد الحميم

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1وفا را گم کردیم چنان که دوست صمیمی را گم می‌کنند، و بلندی را گریستیم چنان که بر آثار خانه‌ها می‌گریند.•قَد فقَدْنا الوَفاءَ فَقدَ الحَميمِ ⁎ وَبَكَينَا العُلاَ بُكَاءَ الرّسُومِ
2. 2از نکوهش روزگار خسته نمی‌شوم، و مرا همین مشغولیت بس که هر نکوهیده‌ای را نکوهیده‌ام.•لا أُمِلُّ الزّمَانَ ذَمّاً، وَحَسْبي ⁎ شُغُلاً أنْ ذَمَمْتُ كُلّ ذَميمِ
3. 3آیا می‌پنداری که توانگری برای صاحب همت ماندن در پشت در فرومایه است؟•أتَظُنُّ الغِنَى ثَوَاءً لِذِي الهِمّةِ ⁎ مِنْ وَقْفَةٍ بِبَابِ لَئِيمِ
4. 4و شرمِ رد شدن را در خود می‌بینم، چنان که در درخواست ارزشی بسیار بزرگ دارد.•وَأرَى عِنْدَ خَجْلَةِ الرّدّ منّي ⁎ خَطَراً في السّؤالِ، جِدَّ عَظيمِ
5. 5و چهرهٔ بخیل گاه نیکوتر از پشت سر محروم است.•وَلَوَجْهُ البَخيلِ أحْسَنُ في بَعْـ ⁎ ـضِ الأحَايينِ مِنْ قَفَا المَحرُومِ
6. 6و بزرگواری که بامداد کرد و دستم را به نعمتی از بزرگواری گره زد و بخشش خواست.•وَكَرِيمٌ غَدَا، فأعْلَقَ كَفّي ⁎ مُسْتَميحاً في نِعْمَةٍ مِن كَرِيمِ
7. 7ستایش مرا گرفت، و برای بادهایی که باران می‌آورند، ستایشی چون ستایش ابرهاست.•حَازَ حَمدي، وَللرّياحِ اللّوَاتي ⁎ تَجْلُبُ الغَيثَ، مثلُ حَمدِ الغيومِ
8. 8بازگشتی پس از آغازی از تو بود که دیروز، ای احمد پسر عبدالرحیم.•عَوْدَةٌ بَعدَ بَدْأةٍ مِنكَ كانَتْ ⁎ أمسِ، يا أحمَدُ بنُ عَبدِ الرّحيمِ
9. 9تأمل تو درباره‌ام بدگمانی نیست، و چهرهٔ تو در برابر نیاز من ترش‌رو نیست.•مَا تَأنّيكَ بالظّنِينِ وَلا وَجْـ ⁎ ـهُكَ في وَجهِ حاجتي بشَتيمِ